Jan Robben

Weekblog week 4 - 2012 (22 t/m 28 januari)

2012-01-31T15:19:00.005+01:00

We hebben het logo van de Aardbeienacademie een beetje aangepast. Ik word dan wel vaak gezien als de persoon onder dat professorhoedje, maar de Aardbeienacademie is een heel sociaal gebeuren geworden. Dit logo doet meer recht aan de community die er ontstaat. (met dank aan ontwerper Nique)

Heel leuk vind ik het dat ik de aardbeienplanten voor de Floriade 2012 mag opkweken en de presentatie daar in Venlo mee mag verzorgen.

Sinds deze week ben ik 'faculty member' van de Speakers Academy. Alle lezingen en presentaties die ik in het vervolg verzorg worden vanaf nu zakelijk behartigd door de mensen van Speakers Academy.

Dat aardbeien voor verleiding zorgen zal wel bekend zijn. Als Aardbeienacademie heb ik me daarom ook maar eens in de liefde verdiept. Ga er maar eens kijken en maak iemand en jezelf blij.

Wauw, wat is er afgelopen week veel positiefs gebeurd. Eindelijk vriest het een beetje en daar zijn aardbeiplanten 's winters blij mee. Dat hebben ze nodig om ervoor te kunnen zorgen dat de bloemtrossen er in het voorjaar ver genoeg uit komen. Als deze week model mag staan voor de rest van het jaar dan belooft dat nog wat. Na zoveel jaren zaaien is het eigenlijk ook wel tijd geworden om te oogsten, vind ik. Zoals je vast wel zult weten wordt een aardbei vaak met liefde geassocieerd.

Al eeuwenlang wordt het eten van aardbeien beschouwd als een afrodisiacum, ofwel het doet iets met je op het gebied van erotiek en het stimuleert iets. Of het echt zo werkt laat ik in het midden, maar sommige dingen wil je nou eenmaal graag geloven. Eén ding is zeker, van een aardbei wordt menigeen blij. Aangezien het binnenkort Valentijn is heb ik iets bedacht waarmee je je liefje driedubbel kunt laten genieten en jezelf daarbij uiteraard ook. Kijk maar eens wat voor leuks het is, op de website van de Aardbeienacademie.

Ik heb het er al eerder over gehad, maar de Floriade komt dichterbij. Enkele dagen geleden heb ik de bevestiging gekegen dat ik daar een belangrijke rol mag spelen bij de inzending van de Nederlandse aardbeiensector. De ongeveer 20 verschillende soorten aardbeienplanten die de hele zomer op de Floriade bloemen en vruchten moeten dragen ga ik zelf opkweken. Ik ga er daarnaast voor zorgen dat het de hele zomer een aardbeienfeest wordt daar in Venlo. Natuurlijk doe ik dat daar niet alleen, want het is een behoorlijke klus kan ik wel zeggen. Vanaf het moment dat de Floriade open gaat op 5 april heb ik ook nog een actie voor alle bezoekers in petto die de hele zomer gaat duren, maar daarover een andere keer meer.

Nog een hoogtepunt in de voorbije week was mijn bezoek aan het hoofdkwartier van de Speakers Academy. Nadat ik daar geïntroduceerd was door Johan Doesburg die daar goed thuis is. Een jaar of tien geleden ontmoette ik hem bij het Nederlands Debat Instituut en ik had destijds een kist aardbeien bij me. We kwamen elkaar via twitter weer tegen en juist vanwege die kist aardbeien, waar ik zelf niks meer van wist, herinnerde hij mij weer. Wees zuinig op je netwerken zie je wel weer. Dus om een lang verhaal kort te maken: vanaf heden ben ik alleen nog maar via Speakers Academy te boeken als spreker. Het moet allemaal nog een plekje krijgen op hun website, maar dat zal snel gebeuren. Ik ben er eerlijk gezegd best trots op. Mijn presentaties zullen met name gaan over onderwerpen als 'anders kijken naar hetzelfde', 'voor de muziek uitlopen', innoveren over je eigen grenzen heen' en 'van iets doodgewoons iets bijzonders maken'.

Een tijdje geleden had ik meesterkok Angélique Schmeinck een keer bijgepraat over aardbeien. Angélique is tegenwoordig een van de tv-koks bij 24Kitchen en ze wilde een uitzending gaan maken over aardbeien. Als dank voor mijn behulpzaamheid nodigde ze me van de week uit om komende zomer mee te gaan varen in haar CuliAir Ballon. Dat is dus iets wat ik altijd al gewild heb, meereizen in haar zwevend restaurant. Leuk detail vind ik dat Angélique een jaar of 10 geleden de Deskundigheidsopleiding Creatief Denken heeft gevolgd bij het COCD. Daar is haar CuliAir vanuit voortgekomen. Ik heb zelf die opleiding in 2006 gedaan en onze Strawberrytree is dáár dan weer een kindje van.

Snap je nu dat ik een fantastische week gehad heb?

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 3 - 2012 (15 t/m 21 januari)

2012-01-22T19:41:00.000+01:00

Een gemiddeld Nederlands gezin eet maar tweeëneenhalve kilo aardbeien per jaar, terwijl dat in de ons omringende landen drieëneenhalve kilo is. Daar moeten we toch wat aan kunnen doen lijkt mij.

Een student aan de Aardbeienacademie stuurde me deze foto van een aardbeitje in wording, hartje winter. De oorzaak van de vroege bloei is het zachte najaar, maar dit vruchtje gaat het niet redden. Niet getreurd, er komen nog genoeg nieuwe aardbeienbloemetjes. foto Cathelijne

Marcel Dings en Marill Ooms presenteerden het initiatief Hollandse Aardbeien afgelopen week vol verve tijdens de Aardbeiendag

RTL weerman Reinier van den Berg was een prima dagvoorzitter tijdens de Aardbeiendag. Zijn presentatie over het weer was boeiend. Vooral zijn uitleg over hoe grote hagelstenen ontstaan in de zomer was verrassend.

Terugkijkende op de afgelopen week kan ik niet anders concluderen dan dat het bruist in de aardbeienwereld. Het is inmiddels al een traditie dat half januari de Aardbeiendag georganiseerd wordt. Midden in de winter, als de aardbeientelers over het algemeen een rustige tijd beleven trekken ze in groten getale naar de Brabanthallen in Den Bosch. In de beginjaren van het evenement heb ik het genoegen mogen beleven aan de organisatie ervan mee te werken. Heden ten dage trekt de Aardbeiendag zo'n 500 bezoekers om naar interessante sprekers te luisteren, die het toch al hoge kennisniveau nog wat kunnen opvijzelen. Eerlijk gezegd vind ik het informele netwerken op die dag altijd het leukste, maar goed dat is mijn tic....

In een tijd dat het in de tuinbouw als geheel toch een beroerde tijd is vond ik de sfeer op de Aardbeiendag ronduit optimistisch. Nou helpt bij de pakken neerzitten ook niet weet ik uit ervaring, maar de aardbeienteelt doet het in vergelijking met andere sectoren nog relatief goed. Leuk om te weten, maar dat is nog geen reden om achterover te leunen. De uitbreiding van de aardbeienteelt, met name in kassen is procentueel behoorlijk groot. In 2012 wordt alleen al in Nederland een uitbreiding van de oppervlakte kasaardbeien verwacht van 20% en dat zijn een heleboel aardbeien. Hou het maar op 5 miljoen kilo aardbeien meer.......

De consumptie van aardbeien kan zeker nog fors omhoog. In de ons omringende landen worden per persoon gemiddeld 40% meer aardbeien gegeten dan in Nederland. Daar liggen kansen, mits de aardbeien echt lekker zijn en dat mensen dat ook weten en ervaren. Vorig jaar is er al een groep aardbeientelers opgestaan die het contact met consumenten zelf aan willen gaan halen. Ze hebben zich Hollandse Aardbeien genoemd. Nederlandse vind ik persoonlijk correcter dan Hollandse, maar goed, het zij zo. Op de Aardbeiendag presenteerden twee van de initiatiefnemers het fenomeen en dat deden ze op een zeer wervende manier. Na afloop van de Aardbeiendag bleek er behoorlijk wat interesse bij telers om aan te haken. Aanhaken betekent dan wel dat je actief moet zijn en de kar dus mee moet trekken. Aangezien ik zelf niet zoveel aardbeien meer teel beschouw ik mezelf meer als een karduwer, of ambassadeur zo je wilt.

De Floriade 2012 in Venlo wordt ook een mooi project waar we de band met consumenten goed kunnen aanhalen. We gaan daar vanaf begin april tot begin oktober de bezoekers laten ervaren dat de ene aardbei de andere niet is, opdat ze het nooit meer zullen vergeten. Ik vind het echt fantastisch dat ik aan deze Floriade mag meewerken. Ik weet nog hoe de presentatie er 10 jaar geleden op de Floriade in Hoofddorp uitzag. Dat was echt waardeloos en dat was dus een gemiste kans. Dit jaar gaan we je verleiden en ga je jezelf verwonderen. Als je naar de Floriade gaat en natuurlijk doe je dat, doe daar dan het Huis van de Smaak aan en ga genieten van onze aardbeienpresentatie. Trouwens, de tickets voor het grootste evenement van Nederland in 2012 kunnen al besteld worden...

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 2 - 2012 (8 t/m 14 januari)

2012-01-15T21:23:00.002+01:00

Beoordeling van onze plannen voor de aardbeienpresentatie op de Floriade, door Ad Berends (doordeweeks creatief directeur GroentenFruit Bureau). Ad was enthousiast en wij ook!

Het Academisch Aardbeienjaar 2012 staat voor de deur. De officiële opening staat gepland op 31 maart a.s. Hou onze nieuwsbrief in de gaten! Planten bestellen kan natuurlijk al eerder.

Een genietende fan van onze aardbeienjam twitterde deze foto!

Het is goed dat al die evenementen waar ik afgelopen week geweest ben niet in de zomer georganiseerd worden. Ik had ze geen van allen willen missen, zoals de nieuwjaarsrecepties van Productschap Tuinbouw en van de ondernemersverenigingen in eigen dorp. Ook de Horecava was interessant, qua mensen die ik gesproken heb en producten die ik gezien heb, zoals de kristallen waarmee je kunt koken. Niet dat het een moetje is dat ik er overal bij ben, maar als ik over de afgelopen 10 jaar terugkijk, dan zijn de verrassingsontmoetingen vaak het begin geweest van vernieuwing.

Tsja, voordat sommige lezers al denken of zeggen dat ik dat dan misschien toch beter niet had moeten doen, zal ik het zelf maar zeggen: wie weet had ik dan nu al die grond nog gehad, die ik afgelopen jaar verkocht heb. Aan de ene kant ben ik zeker armer geworden, maar aan de andere kant een heel stuk rijker, vooral als mens. En nu de hele wereld dan toch in een omwentelingsfase zit, zou mijn betaalde leergeld achteraf misschien toch nog wel eens goed geweest kunnen zijn. Hopelijk wel trouwens, maar de toekomst zal het pas leren. Niet achterover leunen als het goed lijkt te gaan en de schouders eronder zetten als er zich kansen aandienen, dat is zo'n beetje de discipline die ik mezelf heb opgelegd.

Bij de uitwerking van de plannen voor de aardbeienpresentatie op de Floriade, moeten we nu onderhand beslissen welke aardbeirassen we daar willen laten zien en op welke manier. Ik vind het fantastisch dat ik mijn steentje daar aan bij mag dragen. Erg veel zin heb ik al om de vele bezoekers aldaar te laten voelen, ruiken, proeven, zien en horen wat de Nederlandse aardbeientelers met zijn allen doen en wat we zouden kunnen als de consument ons daar een beetje mee helpt. Al die lekker smakende aardbeien komen niet vanzelfsprekend in het winkelschap. Maar al te vaak zie je nog steeds dat harde en onrijpe knollen voor aardbeien verkocht worden. Ze zien er een beetje als aardbeien uit, maar dan heb je het wel gehad. Met de Strawberrymob hebben we in 2010 laten zien dat je daar ook als consument iets mee ten goede aan kunt veranderen. Laten we hopen dat de Floriade de mensen nog veel bewuster gaat maken. Dat er werkelijk wat te kiezen is en dat we onze oren niet naar de inkopers van supermarkten moeten laten hangen.

Vorig jaar zijn we niet voor niks met de Aardbeienacademie gestart. Liggen die lekkere aardbeien niet gewoon voor het grijpen in de winkel? Nou, dan teel je ze toch gewoon zelf! Dan weet je in ieder geval ook ineens en vergeet je het nooit meer, dat de ene aardbei de andere niet is. Op zaterdag 31 maart a.s. start het Academisch Aardbeienjaar 2012, hier op het bedrijf in Oirschot. We maken er weer een gezellige en informatieve dag van, met veel aardbeienlekkers en wellicht nog meer. Het programma maak ik via de Nieuwsbrief van de Aardbeienacademie bekend. Dit weekend kreeg ik via twitter de tip om dan ook aardbeienvlaai te serveren. De aanbevelingen voor vlaaienbakkers vlogen me al direct om de oren. Zullen we er een wedstrijdje aardbeienvlaaien maken aan verbinden? Lijkt me een leuk programma-onderdeel!

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 1 - 2012 (1 t/m 7 januari)

2012-01-08T20:03:00.003+01:00

Aardbeien even dopen in dikke yoghurt (liefst Griekse yoghurt) en dan eventjes in de vriezer. Zo ziet dat er dan uit als je ze doorsnijdt. Snoepjes toch? Bron

We hebben iets leuks bedacht voor Valentijn. Het is niet dit ding, maar wat het wel is, daar kom je vanzelf achter. Als je mij blijft volgen .....

Dit zijn mijn fruitvrienden Han en Corine Fleuren van fruitboomkwekerij Fleuren en Minitree. Onze mini-aardbeienboompjes doen het ook goed met appeltjes. Han en Corine staan er verliefd bij te kijken.

Larisse is deskundige op het gebied van voedselovergevoeligheid, ze is kookboekenschrijver en TV-kok. Afgelopen week hebben we ook plannen bekokstoofd voor leuke samenwerking tussen haar en de Aardbeienacademie.

Deze eerste week van het nieuwe jaar was nogal rommelig van aard, maar de positiviteit overheerst gelukkig. Vanwege een jaarlijks terugkerende familiaire feestdag met Driekoningen en de laatste vakantieweek van de kinderen begint het echte werk hier pas nu. Wel heb ik afgelopen week een mooie aanloop genomen op het komende jaar. De Floriade-plannetjes zijn alweer wat verder uitgewerkt en ik ben bij een collega geweest waar ze onder andere de Minitree ontwikkeld hebben. Het schijnt dat er in die boompjes 18 jaar ontwikkelingswerk gezeten heeft.

Innoveren in de tuinbouw is iets van lange adem en ondertussen moet je dan maar hopen dat ze je keel niet dichtknijpen voordat er iets verdiend gaat worden. Ik weet er inmiddels alles van hoe dat werkt en ben daarom ook trots op mijn collega's. Het was dan ook een leuk verjaardagscadeautje vond ik om deze week twee mini-appelboompjes cadeau te doen. Die Minitrees waarvan je in het eerste jaar al een oogst kunt verwachten, sluiten perfect bij onze Aardbeienacademie en de 'Do It Yourself'-gedachte aan.

Al eerder heb ik gemeld dat ik als Aardbeienacademie de samenwerking op zoek met mensen, die met hetgene wat ze professioneel doen, aansluiten bij het van alles kunnen leren over aardbeien, in de breedste zin. Zo had ik deze week een plezierige ontmoeting met voedselovergevoeligheidsdeskundige, kookboekenschrijver en TV-kok Larisse van der Haar- Buijze. Larisse heeft al een keer een lezenswaardige gastcolumn voor de Aardbeienacademie geschreven en onze ontmoeting bruiste van energie en concrete ideeën voor samenwerking. Daar gaan we nog wat mee beleven, let maar eens op!

Het zou leuk zijn als de Aardbeienacademie straks een aantal faculteiten heeft. Want aardbeien zijn sowieso al veelzijdig en ze blijven zelfs mij nog steeds verrassen. God weet wat er allemaal nog schuilt, in en achter die rode bolletjes van geluk. Komende week spreek ik alweer een paar andere potentiële samenwerkers, die weer een heel ander kunstje met aardbeien kunnen. Mocht je zelf ook van betekenis kunnen zijn voor de Aardbeienacademie met iets creatiefs, culinairs, educatiefs, of lifestyle-achtigs, neem dan even contact met me op. Of zou je iemand voor willen dragen die de Aardbeienacademie inhoudelijk kan versterken laat het me ook gerust weten.

En ja, het Jaar van de Liefde laat ook de Aardbeienacademie niet onbetuigd. We zijn bezig met het opzetten van een Valentijnsactie. Rond Valentijn begint onderhand weer het plantseizoen van de aardbeien, dus daar moeten we wat mee vind ik. Aardbeien en liefde hebben nou eenmaal wat met elkaar. De partner waarmee ik deze actie aan het opzetten ben heb ik vier jaar geleden ontmoet. We hadden toen al een warm gevoel voor ons beider producten, maar zagen nog geen concrete samenwerking in het verschiet. Met de Aardbeienacademie viel alles ineens op zijn plaats en we vonden elkaar weer, via het inmiddels voor mij onmisbare Twitter. Een leuke opdracht in dat kader, was het deze week om liefdesspreuken te verzinnen die iets met aardbeien te maken hebben. Die spreuken hebben me in ieder geval al een paar rode wangen opgeleverd..........maar we beginnen voorzichtig.... Je ziet het vanzelf.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 52 - 2011 (25 t/m 31 december)

2012-01-01T21:36:00.002+01:00

Ik wens je veel gezondheid, geluk, wijsheid, creativiteit, liefde, vriendschap, succes en geen te kort lontje in 2012 !!

2012 is het Jaar van de Liefde, althans dat gaan we er van maken. Deze aardbei is het er mee eens.

Tussen alle bezinnings-, luier-, en televisiekijkdagen door heb ik afgelopen week toch nog kans gezien voor een aantal interessante ontmoetingen. Zoals met mijn innovatieve fruitvriend Dirk-Jan om wat van elkaars innovatieworstelingen te leren. Met creatieve duizendpoot Meike Schapink is het eerste plan gesmeed voor samenwerking tussen haar en de Aardbeienacademie. Mocht je creatieve aspiraties hebben en een klik met aardbeien dan kun je die op zaterdag 12 mei 2012 mooi gaan combineren. We gaan dan een schilderdag organiseren die tussen de aardbeiplanten gaat plaatsvinden, onder begeleiding van Meike en wellicht ook nog andere schilderprofessionals, afhankelijk van de hoeveelheid aanmeldingen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd en hoe meer schilderijen. Ik droom al van een aardbeienschilderijenexpositie.... Details over de schilderdag met de ezels tussen de aardbeien worden binnenkort bekend gemaakt.

Het voorbije jaar was ons eerste jaar na de grote ommezwaai die we gemaakt hebben. Dat is behalve hard werken ook erg wennen geweest aan de nieuwe situatie. Met bijna geen grond meer over en het opzetten van de Aardbeienacademie was de uitdaging groot, evenals de 10 jaren hiervoor overigens. Nadat we in 2000 door een allesverwoestende hagelbui zijn getroffen is alles in versneld tempo anders geworden. Van het een kwam het ander en daardoor heb ik de afgelopen 10 jaar meer geleerd dan in de 43 jaren daarvoor. Met al het door schade en schande geleerde heb ik me voorgenomen om nu nog vooral vóóruit te kijken. Behalve veel kennis heb ik ook een gigantisch groot en heel breed netwerk opgebouwd. En dat komt nu geweldig van pas. Ik ga me dus nu bij de start van het jaar niet van alles voornemen, dat is te vrijblijvend. Ik ga het gewoon DOEN.

Een aantal doedingen van 2012 op een rijtje, in willekeurige volgorde:

1. De Aardbeienacademie is mijn speerpunt nummer één geworden. Dat is mijn ding en al de rest dat ik doe past daar als een verzameling matroesjkapoppetjes in. De komende weken ga ik vooral veel samenwerkers benaderen en daar leuke lifestyle partnerships mee opzetten, met wederzijdse profit.

2. Ik heb de mogelijkheid om twee keer zoveel smaakaardbeien te telen als afgelopen jaar. Ik doe de vermarkting echter alléén samen met een marktpartij die in mij, mijn Aardbeienacademie en mijn smaakaardbeien gelooft en die daar ook de schouders mee onder wil zetten om er een gezamenlijk succes van te maken. Voorwaarde is dat degene die mijn aardbeien uiteindelijk op de keukentafel heeft staan, in welke vorm dan ook, kan zien dat die aardbeien van mij komen.

3. Op 31 maart gaat het academisch aardbeienjaar 2012 weer van start en daar maken we weer een leuke happening van. Ik zoek nog een aansprekende, passende persoonlijkheid om de opening in Oirschot te verrichten.

4. Ik ga actief meehelpen om de Nederlandse aardbeiensector op de Floriade 2012 in Venlo op een eclatante manier in beeld te brengen, zodat die daar weer 10 jaar mee vooruit kan. Begin april gaat het daar van start. Uiteraard doe ik dat alleen als de Aardbeienacademie daar ook de vruchten van kan plukken. Daar ben ik echter nu al van overtuigd.

5. Ik moet echt meer tijd vrijmaken om met familie en vrienden door te brengen. Niet om ze lastig te vallen met allerlei sores die er altijd wel is, maar om samen te genieten. Het is immers ook het Jaar van de Liefde heb ik begrepen. En daar doe ik graag aan mee.

Geloof me, met deze 5 doedingen kan ik me het hele jaar gemakkelijk bezighouden. Ik wens iedereen iedereen veel gezondheid, geluk, wijsheid, creativiteit, liefde, vriendschap, succes en geen te kort lontje in 2012 !!

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 51 - 2011 (18 t/m 24 december)

2011-12-26T20:20:00.003+01:00

Deze keer als foto's wat huiselijke tafereeltjes. We zaten met zijn negenen aan de kerstdis, incluis 2 oma's en een opa (mijn vader). Fijn om ze op die leeftijd nog met Kerstmis te kunnen ontvangen.

De jongste twee zijn ijverig de haricots verts in een lapje ontbijtspek aan het rollen. Daarna een beetje peterselie over de boontjes, met een kwastje wat boter er overheen en een half uurtje in de oven.

Voor het eerst heb ik 'gravad lax' gemaakt, gemarineerde zalm. Het recept, met dank aan Jan van Rongen heb ik onder aan deze blog beschreven.

Na het marineren ziet de zalm er zo uit. De overtollige dille en peperkorrels heb ik er vanaf geschraapt.

En zo eet je die lekkere vis dan op. Met zelfgemaakte mosterd-dillesaus is hij nog extra lekker!

Af en toe loop je tegen iets aan wat dan wel weer heel goed uit komt. Een jaar geleden was de wending in mijn ondernemersbestaan zodanig dat het werkgeverschap wat ik 25 jaar lang vervuld had plotsklaps in een soort van ZP-schap veranderde. Niet dat ik nu alles alleen doe, maar in plaats van medewerkers is er nu meer sprake van samenwerkers. Overigens is het ook als je mensen in dienst hebt veel beter als je elkaar als samenwerkers kunt zien en ook zo werkt aan de gezamenlijke business. In dat hiërarchische denken geloof ik niet meer zo. De tijden zijn wat dat betreft ook wel veranderd. De leeftijd zal misschien ook wel meespelen. Luisterende naar de Top 2000 met vier jeugdige nakomelingen rond me heen, die niet begrijpen dat ik daar graag naar luister besef ik dat ik wellicht een ouwe lul begin te worden. Al is dat moeilijk om te aanvaarden.

Maar goed, het ZP-schap bracht me bij een plaatselijk netwerkje van gelijkgestemden die voor elkaar een kerstpakket pakket wilden maken. Je moet immers wat om jezelf te laten verrassen. Het was trouwens erg leuk om zo een flink aantal mensen te ontmoeten die allemaal een ander kunstje kennen. Enkelen kende ik wel van zien, omdat we nou eenmaal in hetzelfde dorp wonen. Zo kwam ik in gesprek met iemand, wiens zoon enkele jaren geleden aardbeien bij me geplukt heeft. Die vriendelijke jongen is behoorlijk autistisch en heeft zo zijn beperkingen, maar hij blijkt geweldig goed te kunnen tekenen. Inmiddels is hij een perspectieftekening van het ontwerp voor de aardbeienpresentatie op de Floriade 2012 aan het maken. Hij blij, ik blij, hopelijk straks mijn collega's ook blij.

Onlangs was er een miniwedstrijdje wat deels via twitter gehouden werd. Het ging om het in 2011 bedachte eetwoord wat het beste de tijdgeest weergaf. Het woord Aardbeienacademie ging er uiteindelijk met de publieksprijs vandoor. Deze week haakte het tv-quizprogramma LINGO daar op in (ter hoogte van de 15e minuut). De zogenaamde 10-letterwoorden waren afgeleid van de winnende eetwoorden. En zo werd de Aardbeienacademie ineens een paar keer in een goed bekeken televisieprogramma genoemd. Best gaaf wel. Ik zal presentatrice Lucille Werner toch eens gaan proberen te verleiden tot een studiebeurs. Ze geloofde niet dat de Aardbeienacademie bestaat, dus die Lucille moet ik nog even onderhanden nemen.

Aan het einde van dit jaar zal ik dan ook nog even iets opbiechten. Ik heb een hobby en dat is lekkere dingen koken en daar dan samen met de familie of vrienden van genieten. Eerlijk gezegd is mijn kookkunst ook een beetje feestdagengebonden. En de eerlijkheid gebiedt ook te zeggen dat ik zeer dankbaar ben voor hetgeen het internet mij aan heerlijke gerechtenideeën verschaft. Toch probeer ik er met mijn eigenwijzigheid toch een eigen touch aan te geven. Ik ken mijn pappenheimers inmiddels goed genoeg om ze dingen voor te schotelen die in de smaak vallen. Het is dus ook geen enkele Kerstmis vechten bij ons, om wie er mag koken. Bij hoge uitzondering zal ik het recept van een heerlijk kerstgerecht uit de doeken doen. Omdat ze het hier allemaal zo lekker gevonden hebben en omdat het ook zo eenvoudig te maken is.

Gravad Lax (ere wie ere toekomt: dankzij Jan van Rongen), zoals ik het heb klaargemaakt, met zelfgemaakte mosterd-dillesaus erbij

Benodigdheden:

1 kilo wilde rode zalmfilet met de huid er nog aan

30 gram roze peperkorrels, fijngerold met een deegroller

80 gram poedersuiker

50 gram zeezout

Genoeg verse dille om de hele rode kant van de vis mee te bedekken (flinke bos dille dus)

Een schaal waar de vis in zijn geheel in past

Aluminiumfolie

Iets gewichtigs om gedurende het marineren op het pakketje vis te leggen

Het maken is simpel:

Snij de grote zalmfilet in 2 even grote stukken. Gebruik een scherp mes want de huid is taai.

Leg de zalmhelften naast elkaar op een stuk aluminiumfolie wat groot genoeg is om de vis helemaal goed in te pakken.

Maak een mengsel van de peperkorrels, de suiker en het zeezout en wrijf de rode kanten van de zalm daar goed mee in.

Snipper de dille fijn en bedek het ingewreven zalmvlees helemaal met de dille

Leg beide zalmhelften op elkaar zodat de huid aan de buitenkant zit.

Vouw het aluminiumfolie goed dicht en leg het pakket op een schaal en zet die in de koelkast

Plaats bovenop het pakket iets wat zwaar genoeg is om wat druk uit te oefenen. Ik heb er 2 pakken suikerklontjes, verpakt in een plastic zak voor gebruikt

Alles is op deze manier gedurende 60 uur gemarineerd. Elke 12 uur heb ik het pakketje omgekeerd. Er loopt een beetje vocht uit, maar dat hoort zo. Des te lekkerder wordt de zalm.

Voordat je de zalm aan gaat snijden, eerst de aanwezige dille en peperkorrels verwijderen. Daarna de zalm schuin aansnijden, naar de huid toe.

Toen de zalm opgepeuzeld was hebben onze poezen nog van hun kerstdiner genoten, met de overblijvende huid met restantjes visvlees.

De bijgeserveerde mosterd-dillesaus was nog ietsje makkelijker te maken en in een handomdraai klaar. Zo heb ik die gemaakt:

Benodigdheden:

10 eetlepels grove mosterd (met zaadjes)

2 eetlepels sherry-azijn

1 flinke bos dille

4 eetlepels vloeibare honing

150 ml slaolie

Zo maken:

Mosterd, sherry-azijn en honing bij elkaar doen en goed door elkaar roeren. Dan de slaolie er langzaam bij schenken en blijven roeren tot het een mooi glad sausje is. Tot slot de heel fijngehakte dille, zonder de stengeltjes erbij doen en nog even roeren. Klaar is Kees.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 50 - 2011 (11 t/m 17 december)

2011-12-18T19:32:00.001+01:00

Sinds enkele dagen is een gedeelte van mijn assortiment Aardbeienlekkers ook verkrijgbaar bij WIE KENT in Amstelveen. Dit is echt een geweldig winkel en zeker het omrijden waard!

Nat was het zeker wel afgelopen week. Zo nat zelfs dat de sloten al dat water niet snel genoeg konden afvoeren. Eventjes mochten we de luxe voelen van aan het water wonen.

Onze Strawberrytree is in kerststemming. De bloemiste die deze creatie gemaakt heeft, zwaait nu de scepter over de bloemen en planten bij WIE KENT

Hier komt de aardbeienpresentatie van de Floriade 2012. Over ruim 4 maanden gaat deze internationale tuinbouwtentoonstelling open. Het komt er fantastisch uit te zien. Rechts staat Ad Berends van GroentenFruit Bureau die het een en ander ter plaatse coördineert.

Hier word ik geïnterviewd door Toine van Peperstraten, samen met mr Tasty Tom, Ton Janssen. Het was tijdens de jaarvergadering van Nefyto in het Kurhaus in Scheveningen.

'Goddelijke aardbeienjam met rozen-esprit van Jan Robben', twitterde vanmorgen een aardige dame die een pot van dat lekkers gekocht had bij WIE KENT in Amstelveen. Sinds enkele dagen is een gedeelte van mijn assortiment verkrijgbaar bij deze spiksplinternieuwe winkel waar alleen bijzondere producten verkocht worden. Met 'Fabulous Food & Flowers' trekken ze terecht de aandacht van winkelend publiek. Behalve dat ik trots ben dat mijn producten in deze winkel überhaupt een plaats in het schap hebben gekregen, krijg ik goeie zin van zo'n blije reactie van een consument.

Op het aardbeienveld was deze week niet heel veel te doen, behalve nog wat opruimwerkzaamheden. Veel gezelligheid was er ook niet aan het buiten werken deze week. Het water kwam af en toe met bakken uit de lucht. Even dacht ik nog dat het wel wijwater of tranen der engelen zouden zijn omdat de hemel zoveel biecht ineens niet kon verdragen. Het is er natuurlijk ook gewoon de tijd naar en het had net zo goed een pak sneeuw kunnen zijn. De planten zitten nu opgeslagen in de koelcel, behalve een deel wat voor de vroegste teelt bestemd is. Een pak sneeuw mag er nu voor mij dan ook gerust vallen, al is het maar omdat sneeuw een perfecte isolatiedeken is voor de aardbeienplanten. Een betere bescherming tegen vorst is er niet.

Een leuke opdracht waar ik me tegenwoordig een beetje mee bezig hou is het bedenken van een mooie en doeltreffende presentatie voor de aardbeiensector op de Floriade die in april 2012 in Venlo begint. Afgelopen week ben ik met een aantal mensen de locatie gaan bekijken om de inspiratie wat op gang te helpen. De ideeën borrelen al behoorlijk en de kunst is om die ideeën nu handen en voeten te gaan geven. Echt een gave uitdaging die wel bij mijn interesses past. Naar schatting 8.000 mensen zullen straks dagelijks langs die aardbeienpresentatie komen wandelen, dus de uitdaging om er iets goeds van te maken ligt voor de hand.

En man man, wat gebeuren er achter de schermen van de Aardbeienacademie nu toch leuke dingen. Ik heb de laatste week zeker drie afspraken gemaakt voor aan de Aardbeienacademie gerelateerde acties en evenementen. En wat ook zo leuk is? Voor mij is nu bewezen dat netwerken loont, ook al duurt het soms een paar jaar. Een jaar of vier geleden kwam ik tijdens een bijeenkomst in het Olympisch Stadion in contact met een ondernemende dame. Ze was bezig om net als ik een bijzonder product in de markt te zetten. Via twitter haakten we onlangs weer aan elkaar. En nu zit er een mooie samenwerking in het verschiet. Als het klaar is zullen we er eens een lekker flesje op ontkurken. *plop*

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 49 - 2011 (4 t/m 10 december)

2011-12-11T20:08:00.005+01:00

Deze week mocht ik voor Nefyto optreden in het Kurhaus. Oud-profbokser Arnold Vanderlyde hield er een boeiende presentatie over 'Vechten voor Succes'.

Binnenkort komt het recept voor dit prachtige aardbeienrecept op de website van de Aardbeienacademie. Wim Winkel, culinair adviseur van Horeca-groothandel Hanos is de ontwerper.

Nog zo'n heerlijk aardbeiengerecht van de hand van Wim Winkel. Ietsje complexer om te maken, maar binnenkort ook met bijbehorend recept op Aardbeienacademie.nl

In het Kurhaus in Scheveningen werd ik geïnterviewd door Toine van Peperstraten, bekend van Studio Sport. Hier staat hij nog wat te steggelen met Arnold Vanderlyde.

Het wordt na een aantal weken met optimistische geluiden onderhand weer eens wat tijd voor zwartgalligheid. Om de balans er een beetje in te houden en ook omdat de man met de hamer vandaag weer langs gekomen is. Wellicht ligt het aan het sombere weer van de laatste week. Ik kan wel net doen of het allemaal rozengeur is, maar dat vertik ik. Sommige anderen schakelen dan tegenwoordig een social media manager in die je helpt met een strategie om net te doen alsof. Nee, ik ben helaas gewoon wie ik ben. Gisteren kreeg ik op Foodlog ook al een vraag of ik chagrijnig was, terwijl ik dat toen echt niet was. Maar och, iemand als Hans Dorrestijn verdient zijn geld met chagrijnig zijn of in ieder geval chagrijnig doen. Maar goed, die is dan tenminste nog leuk. Nou, gezellig ben ik.... niet?

En dat, terwijl het afgelopen donderdag nog 'knuffeldonderdag' was. Welke idioot dat verzonnen heeft weet ik niet, maar het was 'trending topic' op twitter, dus het zal wel. Uit ballorigheid heb ik mijn steentje er ook aan bijgedragen door aan mijn bio de term 'knuffelboer' toe te voegen. Ik had er net zo goed 'doodgeknuffelde boer', van kunnen maken, maar dat paste niet, of ik moest gaan schrappen in de andere kwalificaties die ik mezelf heb toebedicht. Het is nu een dik jaar geleden dat we besloten hadden om zelf geen aardbeien meer te telen. Hoewel het menens was, hebben we ondanks het verkopen van het grootste deel van de grond toch nog een stukje aardbeien geplant. Je weet wel, van dat bloed wat altijd ergens wil kruipen waar het dat normaal gesproken niet kan.

Ja, ook de Aardbeienacademie zijn we toen gestart. Alweer een intiatief wat door heel veel mensen leuk gevonden werd en waar ook al een flinke schare aan meegedaan heeft het eerste jaar. Waar ik me dan echter vreselijk aan erger en eerlijk gezegd steeds meer, is dat ik Jan en alleman geregeld zie schrijven en hoor roepen dat ik succesvol ben. Maar lieve mensen, dat moet toch echt nog heel veel gaan groeien hoor! Mijn maag draaide drie keer om toen ik een stukje van een businesscoach las die trots vertelde dat hij 'het succesverhaal van Jan Robben' ging vertellen aan een groep waar hij vrijwel zeker dik voor betaald werd. Terwijl ik die man nog nooit gezien en gesproken heb. Nog niet eens een mailtje hebben we met elkaar gewisseld. Hup, daar gaat mijn leergeld weer denk ik dan. Ik wilde dat ook zelf wel komen vertellen. En zo kan ik dus nog wel een hele rij voorbeelden noemen wat ik nu niet doe. Maar dat bedoel ik dan met 'doodgeknuffelde boer'.

Gelukkig zijn er positieve uitzonderingen. Afgelopen week mocht ik in het Kurhaus in Scheveningen bij Nefyto, de branchevereniging van bedrijven in de gewasbeschermingsmiddelenindustrie optreden. Ik werd er samen met Ton Janssen, beter bekend als mister Tasty Tom geïnterviewd door Toine van Peperstraten. Een jaar of 14 geleden heb ik aan de wieg gestaan van de verduurzaming van de aardbeienteelt in Nederland. In een paar jaar tijd hebben we de milieubelasting door bestrijdingsmiddelen met ruim 90% verlaagd. En dat proces heeft zich daarna doorgezet. De telers van Hollandse Aardbeien plukken daar nog zeker de vruchten van. Toen is het geknuffel langzaam begonnen. Misschien had ik wijzer moeten zijn. Een knuffelboer is net als een knuffelbeer na 14 jaar een heel eind kaal. Maar verder....., niks dan goeds hoor ..... :-))

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 48 - 2011 (27 nov t/m 3 dec)

2011-12-04T20:55:00.003+01:00

Aan elke van de honderden potten Aardbeienlekkers die we per kerstpakket verkopen hangen we zo'n kaartje.

Hij mag nu eindelijk plaats maken voor Elio di Rupo, maar dit is toch echt Yves Leterme met mijn doos aardbeien in zijn hand.

Alweer een publicatie waarin ik een plaatsje verworven heb. Het boekje 'Van Eigen Bodem', met veel recepten van bijzondere producten. Het zou best kunnen dat het boekje binnenkort ook verkrijgbaar is in de Campuswinkel van de Aardbeienacademie

Dit Aardbeienlekkers van onze eigen aardbeien bieden we nu aan in de Campuswinkel van de Aardbeienacademie, net als allerlei lekkere en spannende combinaties met aardbeien

Natuurlijk ontbreken de roestvrijstalen aardbeienboompjes ook niet in de Campuswinkel. Tip: een omgekeerde met water gevulde kerstbal en daarin een roosje, past er ook perfect op. Is serieus een sieraad op tafel

Rond Sinterklaas proberen we altijd de grootste berg aardbeiplanten in de vriescel te hebben staan. Het kan in deze tijd immers vriezen of dooien en voor je het weet ben je dan een paar maanden verder gesukkeld. Onze berg aardbeienplanten is inmiddels al niet meer zo groot als vroeger, dus die zorg is hier ook wat minder groot. Op wat grote potten met ervaren planten na zit alles al lekker knus in een kist, net onder het vriespunt. Ervaren planten noem ik de planten waarvan we dit jaar al een keer aardbeien geplukt hebben. Op de doordragende rassen na mogen ze hun kunstje nog een keer vertonen. Doordragers plant ik liever in het voorjaar weer opnieuw. Een tweede oogst van doordragers levert een grote kans op kleine vruchtjes op en daar zit ik niet op te wachten. Kleintjes zijn doorgaans ook absoluut niet lekkerder dan grote exemplaren.

Enkele dagen geleden hebben we de Campuswinkel van de Aardbeienacademie geopend. De abonnees van de Nieuwsbrief waren er als eerste van op de hoogte en een aantal van hen wist de virtuele winkeldeur al snel te vinden. Behalve de tien rassen aardbeiplanten die we nu in het assortiment hebben, staan er ook een heel rijtje aardbeienjams in de etalage. Al sinds we een deel van onze eigen aardbeien verwerken tot Aardbeienlekkers is het bijna ondoenlijk geweest om de mensen die er interesse in hadden te voorzien van dit lekkers. De marge die winkeliers vragen maakte deze producten veel te duur en voor mij bleef er te weinig marge over. Daar had niemand dus wat aan. Nu met de online winkel is dat probleem opgelost. Gelukkig, want de reacties op onze aardbeienjam zijn altijd geweldig, al zeg ik het zelf. Plantmateriaal van verschillende doordragende rassen voeg ik trouwens pas in het voorjaar toe aan de assortimentslijst.

Ik had er nog nooit van gehoord, maar er is dus echt een heuse competitie van eetwoorden die het beste het tijdsbeeld van nu weergeven. Er zijn dit jaar twaalf in 2011 geïntroduceerde eetwoorden in de race en grappig vond ik dat ook het woord Aardbeienacademie werd genomineerd. Het initiatief heet Foodlingo 2011 en tot en met 8 december kun je daar een stem uitbrengen. Vind je een ander eetwoord beter, stem daar dan gerust op. Persoonlijk vind ik 'sluipsuiker' en 'bonenestafette' wel leuk. Tsja, wat is het tijdgeestgehalte van Aardbeienacademie dan? Eén ding is zeker, steeds meer mensen zijn het beu dat ze de beste en de lekkerste producten niet kunnen kopen in de winkel. De inkopers van supermarkten en inkoopcombinaties bepalen wat er in het winkelschap komt. Ook al zeggen zij zelf van niet omdat de consument niet om andere producten vraagt.

Nee, natuurlijk vraagt de consument er niet om als die niet weet dat er een alternatief is en dat georganiseerde consumentenkracht het inkoopbeleid kan veranderen. De Aardbeienacademie zorgt er in ieder geval voor dat mensen ervaren dat de ene aardbei de andere niet is en dat er wel degelijk iets te kiezen zou kunnen zijn. Hoe meer mensen gaan ervaren dat er wat te kiezen is, hoe minder ze zullen gaan pikken dat ze in de supermarkt met een kluitje het riet in worden gestuurd. Behalve dat, is het zelf telen van aardbeien in gezelschap van andere studenten een leuke en sociale bezigheid doordat sociale media hen met elkaar verbindt. Nog meer tijdgeestelementen kun je halen uit het lijstje van 23 redenen om student te worden aan de Aardbeienacademie.

En zeg nou eerlijk, wat is er nóg lokaler dan op enkele meters afstand van de keukentafel je eigen aardbeien te kunnen plukken? En dan nog wat, menig Aardbeienacademie-student heeft me deze zomer laten weten dat ze gesmuld hebben van de allerlekkerste aardbei die ze ooit gegeten hebben. Dat gevoel heb ik nu ook altijd. Die prachtige Lambada, Elianny, Korona of welke aardbei dan ook die ik zelf pluk en ter plekke soldaat maak heeft toch echt niks met de doorsnee aardbei in een doorsnee doosje. Er zijn mensen die het een orgasme van de smaakpapillen noemen.....

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 47 - 2011 (20 t/m 26 november)

2011-11-27T20:07:00.001+01:00

Na mijn presentatie over 'vernieuwend ondernemerschap' werd ik nog even aan de tand gevoeld. Dat viel overigens reuze mee.

Bezig aan mijn presentatie tijdens het Ondernemend Café bij HAS Den Bosch

Een pot met Elianny planten in herfstkleur. Van deze planten zijn afgelopen zomer al flink wat lekkere vruchten geplukt. Volgend seizoen geven we ze nog een herkansing. Tot begin april gaan ze de vriescel in bij 1 graad onder nul.

Een Lambada plant ziet er nu wat minder rooskleurig uit, maar dat komt volgend jaar weer helemaal goed met ze. Eind mei 2012 verwacht ik hier, onder de blote hemel, lekkere aardbeien van te plukken.

Collega aardbeienteler Frits Vriend uit Benningbroek siert de Trotse Tuinders Kalender 2012 als Adonis. Behalve Frits laten nog 11 andere tuinders zich van hun beste kant zien.

De kalender is te bestellen via info@trotsetuinders.nl, maar het betreft een limited edition, dus wees er snel bij!

Tsjonge, wat was het mooi weer afgelopen week om de aardbeiplanten in te pakken. Met 's morgens net enkele graden boven het vriespunt is het echt ideaal. Ik zou het bijna jammer gaan vinden dat we nog zo weinig planten hebben staan in vergelijking met voorgaande jaren. Maar ja, we hebben vorig jaar rond deze tijd een beslissing genomen die deze consequentie met zich meebracht. Poeh, waar is de tijd gebleven? Het eerste jaar na de grote klap zit er al weer op.

Het oprichten en vormgeven van de Aardbeienacademie was wel het grootste karwei in het afgelopen jaar, hoewel er nu nog veel van wat er uitgedacht werd onzichtbaar is. Als de aardbeiplanten allemaal in de vriescel zitten ga ik daar weer mee aan de slag. Komende week verschijnt de negende Nieuwsbrief van de Aardbeienacademie, met daarin alweer een volgende mijlpaal waar de laatste maanden hard aan gewerkt is. Psst.., nog niet verder vertellen, maar als je nieuwsgierig bent, kijk alvast maar even... en zoek de nieuwigheid. Er moet nog wel iets aan gesleuteld worden de komende tijd (tips zijn welkom). Het assortiment normaal dragende aardbeiplanten wat ik voor studenten beschikbaar heb is in ieder geval fors uitgebreid. In het voorjaar komen daar dan nog de doordragende rassen bij. Nooit, nee nooit zal een aardbei nog zomaar een aardbei zijn voor degenen die een assortiment aardbeirassen op hun balkon of terras telen.

Aardbeienacademie studenten kunnen in 2012 vanaf eind mei tot oktober aardbeien plukken als ze dat willen. Daar ga ik ze dan uiteraard weer bij helpen. Mooi was het eerste studiejaar ook dat de studenten elkaars aardbeikunsten lieten zien. Behalve dat ze zo van elkaar leerden, heb ik er als oude rot in het vak ook nog iets van opgestoken. Bijvoorbeeld dat kippengrit prima spul is om de slakken van je aardbeien af te houden. En dat blauw vogelnet beter is dan zwart vogelnet. Blauw zien vogels blijkbaar beter, zodat ze er niet zo snel in verstrikt raken.

Donderdag was ik bij de HAS in Den Bosch (Hogere Agrarische School). Ik mocht er een presentatie komen geven over vernieuwend ondernemerschap. Over of je de uitdaging aangaat door het geheel anders gaan te doen, of dat je in je bekende vertrouwde cirkeltje blijft ondernemen. En dan natuurlijk over het hoe en waarom en over het leergeld dat ik betaald heb. Leuk vond ik het dat mijn eigen bankman ook een van mijn toehoorders was. De reacties na afloop gaven me een warm gevoel, net als enkele weken geleden in Portugal waar ik ongeveer hetzelfde verhaal mocht vertellen.

Om de paar maanden wordt bij HAS Den Bosch een Ondernemend Café georganiseerd. Het viel me op dat de verscheidenheid onder de 150 bezoekers erg groot was en de sfeer ideaal om te netwerken. De Topklas Ondernemers, dat zijn HAS-studenten die tijdens hun afstudeerjaar al een bedrijfje op aan het zetten zijn kregen de gelegenheid een pitch te geven over hun plannen. Natuurlijk hebben die jongens en meisjes partners en meedenkers nodig om hun plannen te laten slagen. Het was gaaf om te zien hoeveel bereidwillige mensen daar die avond rondliepen. Ik ga volgende keer weer denk ik. Er valt altijd wat te halen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 46 - 2011 (13 t/m 19 november)

2011-11-20T17:50:00.000+01:00

Op de open dag van de universiteit in Wageningen mocht onze Strawberrytree de stand van de studierichting Plantenwetenschappen opfleuren. Verschillende grondleggers van onze moderne aardbeienrassen hebben daar hun studie gevolgd.

Zo gezellig zitten de aardbeienplanten hun winterslaap uit. Lekker bij elkaar in kratjes in het aardbeiplantenhotel

Een paar weken nadat de planten naar het plantenhotel zijn verhuisd, zijn ze aan elkaar vastgeklonterd tot een blok ijs.

Aan de kleur van de planten kun je goed zien dat ze aan de winterrust begonnen zijn. Het ene ras verkleurt sneller dan het andere. Links is Korona, rechts is Lambada

Met het mistige donkere weer en de ondanks dat het met flinke nachtvorst hier is meegevallen, toch vrij koude nachten, komt het inpakken van de aardbeiplanten nu dichtbij. Komende week gaan we er aan beginnen. De planten lijken me voldoende in rust en dat zie je onder meer aan het snel verkleuren van de bladeren. De aardbeiplanten mogen aan hun winterslaap beginnen en ze worden pas weer wakker gemaakt als ik dat wil. Bij één graad onder nul vriezen we de plantjes in, netjes verpakt in kratten met daarin een plastic zak. Die zakken zijn van kunststof, maar van zodanige kwaliteit dat de planten rustig door kunnen gaan met ademhalen. Hoewel een volle krat planten binnen enkele weken veranderd is in één grote ijsblok, blijven de planten gewoon in leven.

Voor de planten moet het vast en zeker voelen als een soort verblijf in een vijfsterren hotel. Er mag ze aan niets ontbreken, zodat ze na het ontdooien weer vrolijk verder kunnen gaan groeien. Een en al verwennerij voor de aardbeienplanten die mij en mijn studenten aan de Aardbeienacademie daarvoor straks hopelijk rijkelijk belonen. Bijkomend voordeel van het plantenhotel is dat we de wekker niet voor alle planten op hetzelfde tijdstip hoeven te zetten. Door de wake-up call op verschillende tijden te plannen is de oogst gedurende een heel jaar te spreiden. Het is geen probleem om planten op deze manier zelfs negen maanden onder zeil te houden.

Afgelopen week ben ik druk bezig geweest met de Aardbeienacademie. Achter de schermen van de website is ook heel hard gewerkt door Paul en Nique. Inmiddels staan er alweer een nieuwe gastcolumn van Larisse, en een lekker recept van Helma op de website. Het grootste werk zit hem in de nieuwe Campuswinkel en de inschrijfpagina voor studenten. We zijn er al een hele tijd mee bezig en eerlijk gezegd heb ik onderschat hoeveel werk het is. Het wordt wel erg gaaf vind ik zelf. Als dat allemaal klaar is gaan we met de volgende fase aan de gang. Met name met de dingen die we de afgelopen tijd samen met het Pop Up Lab bedacht hebben.

Gisteren zijn we met zoon Paul naar de open dag van de universiteit in Wageningen geweest. Hij staat nu voor de keuze wat hij wil gaan studeren. Onze oudste zoon Jeroen studeert al voor het vierde jaar Levensmiddelentechnologie in Wageningen en het studeren daar spreekt ook zoon drie in de rij aan. Een beetje op aandringen van mij hebben we ook de presentatie van de studie Plantenwetenschappen bijgewoond. Terwijl de geïnteresseerden voor de studie Levensmiddelentechnologie niet genoeg hadden aan twee collegezalen en dan nóg met de benen buiten hingen, was het bij Plantenwetenschappen relatief stil. Of het niet sexy genoeg is of wat dan ook, er is iets mee waardoor die collegezalen ook niet uitpuilden. Overigens schijnt de belangstelling voor deze studierichting de laatste jaren weer iets toe te nemen. Het zou mij een leuke studie lijken, maar wie ben ik? Planten zijn wel de basis van alle levensmiddelen en nog veel meer dan dat. Nou, dan ga jij toch Plantenwetenschappen studeren', zei onze zoon.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 45 - 2011 (6 t/m 12 november)

2011-11-13T20:31:00.006+01:00

Ik ben trots op de aardbeiplanten die ik afgelopen najaar gekweekt heb. Dit exemplaar is er eentje van het ras Korona. Echt een supergoeie aardbei voor studenten van de Aardbeienacademie

Hier in Lissabon is het nu tijd voor gepofte kastanjes. Seizoensproducten kun je zo dus ook aan de man en vrouw brengen. Waarom zie je dat in Nederland zo weinig of helemaal niet?

Ik heb me in Évora in Portugal ook aan de hete gepofte kastanjes gewaagd. Echt wel een delicatesse vond ik. Lijkt me ook gezonder dan frietjes met mayo of oliebollen. Frietkotten kwam ik daar overigens niet tegen, uitgezonderd McDonalds die ook daar de mensen probeert te verpesten

In dit hotel in Évora mocht ik op uitnodiging van de Nederlandse ambassade in Portugal een presentatie houden met als titel: 'Networking & Co-creating across your own boundaries'

De jonge aardbeiplanten zitten voorlopig veilig onder de geperforeerde folie. Zo lopen ze geen schade op van enkele graden vorst. Over een paar weken mogen deze planten de vriescel in bij 1graad onder nul.

Ik zou nooit op de gedachte zijn gekomen van 'hee, laat ik eens een dozijn hete gepofte en puur naturelle kastanjes kopen', als me die als een stoomboot rokende straatkarretjes niet waren opgevallen. In het mooie stadje Évora in Portugal liep ik er tegenaan en ik kon de verleiding niet weerstaan. Nou zijn er wel meer soorten verleiding die ik niet kan weerstaan, net als iedereen denk ik, maar zonder verleiding verkoop je niks. Net zoals die 'per ongeluk' foute Hema taartenactie, die misschien wel echt per ongeluk was, maar desalniettemin de Hema een mega free publicity heeft bezorgd. Op die paar taarten na dan, die ze gratis hebben moeten weggeven, maar dat weegt niet op tegen de credits die ze door het 'foutje' gekregen hebben.

Of nog recenter, eentje van gisteren. Die nieuwe nationale Sinterklaas, een alias van de roemruchte aso Kees Flodder, die geheel 'per ongeluk' en nonchalant zijn mijter achterstevoren op zijn hoofd had staan. Binnen de kortste keren had iedereen het erover en was de mijter een trending topic op twitter. Allemaal voorbeelden van authenticiteit en mits er een paar wakkeren rondlopen die de kat de bel aanbinden sta je volop in de aandacht. Met origineel zijn kun je de aandacht trekken. Doodgewoon zijn en doen valt niet meer op. Doodgewone dingen vallen amper op, maar die koop je omdat je dat op de automatische piloot doet en ze nodig hebt, maar je raakt er niet van in extase, om het maar een beetje overdreven uit te drukken.

Die straatkarretjes, dat kan toch ook met andere seizoensproducten dacht ik direct toen ik ze zag. Dat zal in Portugal wellicht ook wel de gewoonte zijn, maar waarom vallen dat soort presentaties mij in Nederland zo weinig op? Het zal vast wel een hoop bureaucratie zijn waar je mee te maken krijgt en afgunst van anderen die weer een bedreiging zien voor hun eigen toko. Ik weet zeker dat er heel wat meer aardbeien gegeten zouden worden als die zomerkoninkjes ook werkelijk gepresenteerd zouden worden, zoals ze dat verdienen: als een impulsproduct.

Ik was dus in Portugal, afgelopen week. Nou ja om iets preciezer te zijn, anderhalve dag. Ik was door de Nederlandse ambassade gevraagd om een lezing te komen geven voor geëmigreerde Nederlandse boeren en tuinders en onder andere Portugese vertegenwoordigers van de overheid. Zo gezegd, zo gedaan dus. De Nederlandse ambassadeur in Portugal Henk Soeters was ook een van mijn toehoorders, evenals natuurlijk de Nederlandse landbouwattaché Sylvia Deepen die mij had uitgenodigd. We hebben de avond voorafgaand al heerlijk met elkaar zitten keuvelen onder het genot van een glas port, want dat drink je in Portugal. Ik was in korte tijd veel meer te weten gekomen over Portugal dan ik al wist. Dat de bureaucratie daar nog veel erger is dan hier, dat Portugezen door de eeuwen heen een zeer multicultureel volk zijn geworden en dat de communistische inslag van decennia geleden nog steeds ingebakken zit in veel mensen.

Het was de eerste keer dat ik in Portugal was. Bovendien was het de eerste keer dat ik in het buitenland een presentatie heb gehouden. En last but not least was het de eerste keer dat ik een presentatie in het Engels heb gedaan. Alles bij elkaar was het dus een mooie, maar ook flinke uitdaging voor me.

Mijn verhaal ging over hoe je door jezelf als ondernemer in verschillende netwerken te manoeuvreren en samen te werken met gelijkgestemden heel nieuwe dingen kunt realiseren. En daarnaast dan hoe je daar de consument bij kunt betrekken, zodat die zich er ook direct bij thuisvoelt, meedenkt over de business en ambassadeur wordt. Ik heb ook vooral de nadruk gelegd op de knowhow van de Nederlandse bedrijven en kennisinstellingen, waarvoor emigranten een ideale uitvalsbasis kunnen zijn om nieuwe business in den verre mee op te zetten. En dat dan natuurlijk met profijt voor henzelf, voor de regionale economie en voor het Nederlandse bedrijfsleven. Ik ging met een erg goed gevoel weer huiswaarts. Ik kreeg haast een aardbeienkleur van de reacties op mijn presentatie daar. Laat ik al die andere landen waar Nederlandse geëmigreerde boeren en tuinders wonen dan ook maar even doen, schoot er door mijn hoofd. Zou wel gaaf zijn trouwens.

Terug op Schiphol dwaalden mijn gedachten al gauw weer af naar de aardbeiplanten. Er was flinke nachtvorst op komst, dus werk aan de winkel. Inmiddels is ook dat klusje alweer geklaard.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 44 - 2011 (30 okt t/m 5 nov)

2011-11-05T19:56:00.049+01:00

Ik hoorde deze week dat de Strawberrymob van 2010 het begin is geweest van een intensieve samenwerking tussen Foodlog, Urgenda en de Youth Food Movement. Leuk om te horen!

Mijn vader is razend enthousiast over de Tuinderstroonrede. In zijn arbeidszame leven was hij een gedreven tuinbouwbestuurder. En gedreven is hij nog. Hij doet mee met de discussie op Foodlog

Afgelopen maandag was de Strawberrytree present bij Seats 2 Meet in Utrecht, tijdens een diner met daarbij aangeschoven de Amerikaan Joe Pine

Productschap Tuinbouw voorzitter Agnes van Ardenne nam deze week de eerste Trotse Tuinders kalender in ontvangst op de Horti Fair. Complimenten voor de dames en de fotograaf Henk Bouwman

Het is toch eigenlijk best raar dat het nu nog steeds weer is om het terrasmeubilair buiten te zetten. Ik kan me nog een eerste week van november herinneren dat er een pak sneeuw lag en dat het een graad of acht vroor. Nu staan verschillende rassen aardbeiplanten volop te bloeien terwijl dat helemaal niet de bedoeling is. Die bloemen worden dit jaar echt geen aardbeien meer en vriezen nog wel dood. Overigens zijn de planten wel zo goed gegroeid dat er waarschijnlijk nog meer dan genoeg bloemen voor volgend jaar overblijven. Gelukkig maar, want zonder bloemetjes komen er ook geen aardbeien.

De Horti Fair is inmiddels weer achter de rug. Ik heb er twee hele dagen vertoefd en nog zelden zo'n goede sfeer meegemaakt als dit jaar. Voor de stands met techniek ben ik er niet geweest, want ik heb de komende tijd weinig materieels te investeren, hoewel die stands wel voor een inspirerend decor zorgen natuurlijk. De gelijkgestemden die ik op zo'n beurs tegenkom, spreken mij persoonlijk meer aan. Er was overigens ook genoeg te beleven. Een leuk evenementje was de presentatie van de Trotse Tuinders kalender. Enkele twittervrienden van me kwamen in het voorjaar op het idee om in deze tijd van veel negativiteit in de tuinbouw met iets positiefs te komen. Uiteindelijk is er met veel vrijwilligerswerk een mooi product ontstaan wat op de Horti Fair gepresenteerd is. Hulde voor deze mooie samenwerkers. Ik heb er maar direct eentje gereserveerd, al is het maar omdat mijn aardbeienvriend Frits Vriend de kalender siert in de maand mei.

De presentatie van de Tuinderstroonrede was ook een evenement waar ik bij was. Ook weer een initiatief van een club vrijwilligers die hart hebben voor de tuinbouw en voor goed eten. Je moet hem zelf maar even lezen en er op reageren als je wil. Ik ben zeer benieuwd naar het vervolg ervan en volg het initiatief dan ook op de voet. Grappig is dat mijn vader van bijna 82 nu ook meedoet in de discussie op internet. Nadat ik hem de geprinte versie van de tuinderstroonrede had laten lezen werd hij enthousiast. Voor hem is het vooral leuk om de herinneringen van vroeger op te halen. Hij weet wel waarom het fout gegaan is met de tuinbouw.....

Normaal gesproken ga ik maar een dag naar de Horti Fair, maar aangezien ik een tijdje terug een grote mond gehad heb tegen de directeur van de Horti Fair, Frans-Peter Dechering, moest ik nu wel twee keer. Een aantal maanden geleden werd mijn interesse gewekt voor het Horti Congress, maar schrok nogal van de 295 euro die bezoekers moesten betalen. Ik stuurde een paar tweets naar Frans-Peter met de boodschap dat wij, arme tuinders dat niet kunnen betalen en dat er waarschijnlijk meest stropdassen in de zaal zouden zitten. Om mij te overtuigen van mijn ongelijk hebben we een leuk dealtje gesloten.....Dus ik zat bij het congres. Met voornamelijk stropdasmensen....... Maar eerlijk is eerlijk, ik heb zeker wel interessante dingen gehoord, waar tuinders op termijn de vruchten van zouden kunnen plukken. We hebben afgesproken dat we het samen nog eens gaan evalueren. Ik word zijn ambassadeur :-)

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 43 - 2011 (23 t/m 29 oktober)

2011-10-30T19:59:00.001+01:00

Winanda Hendriks en ik zijn in onze nopjes over wat we in het Pop Up Lab, annex de Strawberry Department Store, annex de Strawberry Jazz Bar bedacht hebben

Het Pop Up Lab in Rotterdam was in Aardbeienacademie-sfeer ingericht, met dank aan Intratuin Zoetermeer die de inventaris beschikbaar stelde

Tijdens de borrelavonden was het toastje met leverworst, aardbei, roze peper en tuinkers favoriet

Aardbeien met explosiesuiker of ook wel knettersuiker genoemd, zorgen altijd voor hilariteit

De appeltaart die dochter Sabine gebakken heeft ging er met de aardbeien en slagroom in als koek

De afgelopen week ben ik erg veel in Rotterdam geweest. In een in Aardbeienacademie-stijl ingericht winkeltje zijn we bezig geweest met het ontwikkelen van een groeistrategie voor de Aardbeienacademie. Met behulp van Business Model Canvas kwamen we een heel interessant en haast te simpel businessmodel op het spoor. Studenten van de Hogeschool Rotterdam waarmee we daarna nog een verdiepingsslag gemaakt hebben kwamen spontaan tot de conclusie: 'dit is écht een blueocean'. Hoewel het nog allemaal waargemaakt moet worden, klonk me die spontane reactie natuurlijk als muziek in de oren.

Desalniettemin, ik zal de eerste niet zijn die verdronken is in een blue ocean, dus nu komt het op de uitvoering aan. Over de details wil ik nog niet gaan uitwijden, maar een cruciale rol zullen mensen gaan krijgen die workshops aan mensen aanbieden waar de Aardbeienacademie ook maar enigzins van toegevoegde waarde voor kan zijn en omgekeerd. Als je iemand kent die workshops organiseert die ook maar iets met aardbeien van doen kunnen hebben geef dan die naam alsjeblieft even aan me door. Het is echt een megakans voor die mensen om lifestylepartner te worden van de Aardbeienacademie, overigens zonder er financieel in te hoeven investeren. Het is niet voor niks een blue ocean!

Om alvast wat meningen te peilen van verschillende mensen hebben we daar in Rotterdam zelfs nog twee netwerkavonden gehouden, compleet met een glas champagne en verschillende aardbeienhapjes, met jazzmuziek op de achtergrond. Het Pop Up Lab was deze week in eerste instantie dan ook omgetoverd tot de Strawberry Department Store en de laatste paar dagen zelfs tot een Strawberry Jazz Bar. Het was een erg leuke ervaring, dat een paar informele borrelavondjes nog zoveel kunnen bijdragen om het concept helder voor de geest te krijgen. Ah, nu snap ik ook ineens waar de term geestrijk vocht vandaan komt.

En nu ik het indirect toch over alcoholische drank heb.... Enkele dagen geleden werd er weer een mooi onderzoeksresultaat gepresenteerd over aardbeien. Het eten van een portie aardbeien zou het risico op schade aan de maagwand door alcoholgebruik beperken. Iemand twitterde als reactie: 'aardbeien zijn de nieuwe kaas'. Ja, waarom niet? Het kan sowieso geen kwaad om geregeld een flinke portie aardbeien te eten, integendeel zelfs. Baat het niet dan schaadt het ook niet. De kinderen hier thuis zagen er op een andere manier wel heil in: 'dan kunnen we nog gerust een fles bier meer drinken'. Ja ja, had ik maar niks gezegd....

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 42 - 2011 (16 t/m 22 oktober)

2011-10-23T21:20:00.003+02:00

Collega Marcel Dings bracht een kist kasaardbeien mee voor de familie Robben. Ze zijn prachtig zoals je ziet en zeker ook nog lekker. Met een beetje zwarte peper, honing en een tikkeltje citroen waren ze niet te versmaden.

Met name op Foodlog wordt de laatste tijd veel gediscussieerd over de tuinbouw. Jammer dat er zo weinig tuinders zelf aan de discussie meedoen. Hoe zou dat komen?

Ontwerper José de la O Campos heeft een teeltsysteem bedacht dat je aan de ramen kunt bevestigen. Ik zou de schutting of een muur ook eens proberen. Als Aardbeienacademie denk ik met hem mee

Miss Pop Up Lab, Winanda Hendriks treft bij Intratuin Zoetermeer voorbereidingen voor het onderzoek naar 'Lifestyle Partnership Profits' voor de Aardbeienacademie

Soms vraag je jezelf af waar je het allemaal voor doet. Ik ben al vele jaren geleden begonnen om het mezelf moeilijker te maken dan strikt noodzakelijk was op dat moment. Voor de muziek uitlopen, je nek uitsteken en het anders willen doen dan anderen. Terugkijkende zou ik een heel ander leven hebben gehad als ik een beetje meer met mijn benen op de grond was blijven staan en me niet teveel had laten verleiden door van alles. Of het leven dan beter was geweest waag ik te betwijfelen, maar zeker anders.

Ach, laat ik dat koffiedik kijken maar voor wat het waard is. Om me heen heb ik de laatste jaren ook veel tuinders op zien houden met tuinen die het altijd zijn blijven doen zoals ze het al deden. Ook nu wordt er veel over de toekomst van de tuinbouw gepraat, zoals HIER en HIER. Ik zeg, hoewel ik ook graag meelul: hou onderhand maar op met het lullen erover en ga vooral iets DOEN. En dan bedoel ik niet nóg harder werken en nog meer proberen om hetzelfde product voor een cent minder te kunnen telen, maar gooi het eens over een andere boeg. Ja, weet ik, makkelijker gezegd dan gedaan...

Zoals je weet heb ik ook een forse bedrijfsverandering doorgemaakt. De Aardbeienacademie heb ik tot speerpunt nummer één gemaakt. In de beginfase heb ik veel van de free publicity kunnen profiteren en hebben een flink aantal early adopters de stap gewaagd om student te worden aan de Aardbeienacademie. Dat is heel leuk en zelfs fantastisch dat er echt uit het hele land zoveel belangstelling was. Maar nu gaat het er op aankomen. Met gratis publiciteit kan ik de bakker niet betalen en ik sta dus voor de grote uitdaging om het concept uit te rollen. Ik kan dat niet alleen en ben dan ook op zoek naar partners die daarbij kunnen helpen.

Samen met het Pop Up lab in Rotterdam ben ik de komende weken bezig om verdienmodellen te bedenken, die ook interessant zijn voor partners. En daarnaast wil ik dat er rondom de Aardbeienacademie een lifestyle gecreëerd wordt. Want zeg nu eerlijk, het gaat bij de meeste mensen die meedoen echt niet alleen om die handenvol aardbeien die ze zelf telen. Ik heb gemerkt dat de lol die mensen er aan beleven ook heel erg belangrijk gevonden wordt. Wat we gaan ontwikkelen noemen we dan ook 'Lifestyle Partnership Profits'. Wil je ook meedenken, dan nodig ik je uit om aanstaande donderdag- en/of vrijdag een borrel te komen drinken in het Pop Up lab. Voor de gelegenheid is het hele lab in Aardbeienacademiesfeer ingericht, met dank aan Intratuin Zoetermeer. Gastvrouw Winanda Hendriks en ik zullen je met open armen ontvangen. Laat me even weten als je interesse hebt.

De Aardbeienacademie speelt ook nog een minirolletje bij de Dutch Design Week die nu aan de gang is. Ik ben een tijdje geleden benaderd door de Mexicaanse ontwerper José de la O Campos, die een teeltsysteem bedacht heeft voor 'Indoor Farming'. Zijn product kun je gewoon aan het vensterglas bevestigen en daar kun je dan allerlei planten in laten groeien. Aardbeien zullen er ongetwijfeld ook in groeien, maar aan de binnenkant in huis, dat zal denk ik toch voor veel teleurstelling zorgen, al is het maar dat de aardbeienbloemetjes ook graag een keer bevrucht worden. Maar volgens mij leent het systeem zich ook prima om aan een schutting of muur te bevestigen. Aangezien het in Nederland barst van de kale schuttingen en muren zie ik dat systeem wel zitten voor studenten aan de Aardbeienacademie.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 41 - 2011 (9 t/m 15 oktober)

2011-10-16T20:28:00.008+02:00

Met een eenvoudig stukje geperforeerde folie zijn de aardbeienplanten prima te beschermen

tegen vorst. De folie voorkomt uitdroging en dat is erger dan de vorst zelf

Ik heb dit boekje op de kop getikt. Geschiedenis van de verpakking van aardbeien vanaf de 17e eeuw tot het begin van de 20e eeuw

Verrassend was het dat onze Strawberrytree mocht optreden bij een diner in het De La Mar theater met daarbij aangeschoven, de kroonprins en de minister-president

Bij Hanos in Eindhoven werden we overstelpd door honderden dames.

De nachten zijn een beetje koud aan het worden, maar goed daar is het ook de tijd naar. Richting de winter is het goed als de aardbeiplanten geleidelijk aan in rust komen, maar dat is nu nog een beetje vroeg. Ze zijn nog druk bezig met het aanleggen van bloemknoppen en voor een puike opbrengst volgend jaar is het goed als ze daar nu nog even mee door kunnen gaan. Vooral de planten die in potjes of trays worden opgekweekt kunnen flink afgeremd worden als de temperatuur onder nul komt. Als er nachtvorst voorspeld wordt, dan trekken we voor de zekerheid toch maar gauw een stukje folie over de planten heen. Dan kan het toch weer een paar graden vorst extra lijden.

De week zat weer vol aardige verrassingen. Via Facebook kwam ik weer in contact met een dame met wie ik twee jaar geleden aanspraak had. Ze vertelde destijds dat haar vriend nog maar net was overleden en dat die helemaal weg was van aardbeien. Hij had zelfs ooit onderzoek gedaan naar de manier waarop aardbeien in vorige eeuwen verpakt werden. Heel lange tijd werd dat blijkbaar in aardewerk potjes gedaan. Daar heeft hij toen ook een boekje over geschreven. De mevrouw had het boekje bij zich maar het was het enige exemplaar wat ze had. De aardige dame was erg blij met de bosaardbeienplantjes die ik haar gaf om op het graf van haar vriend te planten. Nu, na de hernieuwde kennismaking vertelde ze dat er een gebruikt boekje op bol.com aangeboden werd. Dat ligt hier nu dus inmiddels in mijn leeshoekje.

Nog een verrassing was er bij een optreden van onze Strawberrytree. Ik mocht er afgelopen week eentje bezorgen bij het De La Mar Theater in Amsterdam. Je weet wel, dat theater van Joop van den Ende, niet wetende voor wat voor evenement het was. Er wordt me niet altijd alles verteld, zeker niet vooraf. Bij het weer ophalen kreeg ik te horen dat de Strawberrytree een eyecatcher was bij een diner waar ook onze kroonprins Willem-Alexander en minister-president Mark Rutte bij aanwezig waren. Dat vind ik dan toch wel weer erg leuk om te horen.

Het knoopje of ik wel of niet naar Portugal zou gaan heb ik ook nog even doorgehakt. Het is de bedoeling dat dus gewoon te gaan doen. Ik ga in Évora een presentatie houden voor hoofdzakelijk geëmigreerde Nederlandse boeren. De titel van mijn presentatie daar wordt: 'Networking and co-creating across your own bounderies'. Dat past wel bij mij, ik moet alleen een goede link zien te maken naar boeren met melkvee. Anders is het al gauw: 'ja, met aardbeien kun je dat, maar met melk is dat veel moeilijker'. Het is nog een uitdaging voor me. Sowieso omdat het de eerste keer is dat ik in het buitenland een presentatie houd.

Nog iets leuks, maar dan in de categorie 'niet geschoten is altijd mis'. Ik heb de Aardbeienacademie ingeschreven voor de TEDxAmsterdam Award 2011. Die award is bedoeld voor 'Ideas worth Doing'. En dat is de Aardbeienacademie ook, al zeg ik het zelf. Al twee keer eerder ben ik bij TEDxAmsterdam geweest, een geweldig evenement waar 'Ideas worth Spreading' worden gepresenteerd. Beide keren was ik er vanwege een soort van bijrolletje. Gaaf evenement! De ideeën die daar op af komen zijn vaak van imposant kaliber. Ik laat het gewoon even over me heen komen.

Gisteren kwam er ook nog het een en ander over me af. Talloze dames waren door horecagroothandel Hanos uitgenodigd voor een Ladiesday. Ik mocht me daar tussen mengen met twee Strawberrytrees, flankerende een joekel van een chocoladefontein. Het was er gezellig, maar voor mij was het ook een vruchtbare dag. Toch weer een paar zakelijke contacten aan over gehouden.

O ja, het is volop #bonenestafette. Een clubje mensen dat de boon in zijn algemeenheid uit de vergetelheid wil halen. En zoiets doe en kun je tegenwoordig met behulp van de sociale media. Behalve dat bonen natuurlijk gewoon lekker zijn, zijn ze ook nog eens een heel goede eiwitvervanger. Een stukje vlees minder en een boontje meer is duurzaam naar het schijnt. Hou die Bonenbende en de #bonenestafette maar eens in de gaten want er is best wel wat inspiratie uit te halen voor andere producten. Misschien is het ook nog een keer het moment voor de Aardbeienbende. De telers van Nederlandse aardbeien zijn er klaar voor. Ook onze aardbeien passen in een gezond voedingspatroon en zijn lekker en veelzijdig. En als het over duurzaamheid gaat zijn onze telers klaar voor de twist. Kom maar op!

Psst......van horen zeggen heb ik dat wittebonentaart met aardbeiensaus geweldig lekker is. Er is wel een risico op flatulentie na het eten ervan, maar dat ligt dan echt niet aan de aardbeien.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 40 - 2011 ( 2 t/m 8 oktober)

2011-10-09T20:57:00.000+02:00

Vijf jaar geleden waren we met onze Strawberrytree genomineerd voor de Nederlandse Designprijzen. Een goede kans dat je dit jaar de Aardbeienacademie op de Dutch Designweek tegenkomt in de stand van de Mexicaanse ontwerper José de la O Campos

Ondanks het herfstweer zit de groei van de aardbeiplanten er goed in.

Komend voorjaar heb ik een flink aantal planten van échte bosaardbeien beschikbaar

De herfst is nu duidelijk aangebroken. Behalve dat mijn moeder deze week haar tachtigste verjaardag gevierd heeft, het een jas kouder is dan een week geleden en de bladeren aan de bomen beginnen te verkleuren, is het ook voor de rest van de week een kleurrijke week geweest. Natuurlijk ben ik tussendoor bezig geweest met mijn aardbeiplantjes en dan met name deze week met de bosaardbeienplantjes. Ik heb ze eens wat ruimte gegeven want ze maken uitlopers bij de vleet. Het groeit als onkruid, niet vreemd overigens want ze komen immers gewoon uit het bos. Gedeeltelijk komen ze uit Italië en Oostenrijk en ze zijn ooit door vriendelijke mensen voor me meegenomen. Een reden te meer om ze te koesteren. In het voorjaar zijn er een flink aantal exemplaren van beschikbaar voor studenten aan de Aardbeienacademie.

Behalve dat ik échte bosaardbeienplantjes heb zijn er nog veel meer redenen om student te worden aan de Aardbeienacademie. Ik heb HIER alvast achttien, van wat ik vind goede redenen op een rijtje gezet. Als je er nog meer weet dan vul het lijstje maar aan als je wil. Leuk was dat ik afgelopen week ook een afspraak had met een productontwerper die iets gemaakt heeft wat wel heel goed bij de Aardbeienacademie past.Het zou verdraaid goed kunnen dat je ons over twee weken samen tegenkomt op de Dutch Design Week. Dat is geen onbekend terrein overigens voor me, want exact vijf jaar geleden waren we daar met de Strawberrytree genomineerd voor de Nederlandse Designprijzen. Dan zit je als tuinder toch ineens in een heel ander netwerk dan waar je normaliter als aardbeienteler in zit. Vind ik trouwens wel kicken, al die vreemde netwerken, maar dat is vast bekend dat ik dat vind. Onverwachte ontmoetingen leveren best vaak mooie ideeën en producten op. Ook de Aardbeienacademie, onze fruitsnack Volsmaakt, onze eigen aardbeienverpakking en de Strawberrytree zijn ontstaan na allemaal verschillende onverwachte ontmoetingen met mensen die bij wijze van spreken van toeten noch blazen wisten van het aardbeienwereldje.

En nu staat er weer een volgende uitdaging voor de deur. Ik ben via de Nederlandse Ambassade in Portugal gevraagd om in november als gastspreker op te treden op de Landbouwdag in Évora, een stadje ten zuiden van Lissabon. Als ik tegen het aanbod 'ja' ga zeggen dan zal mijn verhaal zeker over letterlijk en figuurlijk grensverleggend ondernemen gaan. De toehoorders zijn daar dan met name geëmigreerde Nederlandse boeren en volgens mij ligt daar voor Nederland een joekel van een kans, ook voor elders in de wereld trouwens. Als Nederland, als land van hoogwaardige en duurzame technologie en kennis die talloze geëmigreerde ondernemers nu eens gaat helpen om als bruggenbouwer te functioneren.

Niet om die technologische en andere kennis gratis of zelfs tegen betaling weg te geven, maar om er in den verre mee te gaan ondernemen. Zo krijg je over de hele wereld in eerste instantie kleinschalige, door Nederlandse MKB- en agrarische ondernemers geregisseerde co-creatie tussen lokale en Nederlandse ondernemers en kennisleveranciers. Daar help je de regio's mee, waar deze ondernemers neergestreken zijn. En omdat de historische band van geëmigreerde ondernemers met het thuisland vaak uitstekend is, zijn deze mensen de ideale ambassadeurs voor het Nederlandse bedrijfsleven zodat er gegarandeerd nieuwe exportactiviteiten gecreëerd worden en per saldo met een positief resultaat voor Nederland. Maar nu dus nog even 'ja' zeggen. Ik slaap er eerst nog een nachtje over.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 39 - 2011 (25 september t/m 1 oktober)

2011-10-02T20:32:00.002+02:00

Vanaf 18 oktober a.s. ben ik hier, in Rotterdam, gedurende 3 weken veel te vinden. We gaan ons daar bezighouden met waardecreatie rondom de Aardbeienacademie. Ik nodig je alvast uit.

De nieuwe torenvalkenkast staat op zijn plaats. De oude is jammer genoeg moedwillig vernield. De torenvalken die nu hoog in de lucht te zien zijn kunnen hun stekkie voor volgend broedseizoen alvast reserveren.

Op deze foto kun je goed zien dat er duizenden haartjes op de bladstelen van aardbeiplanten zitten. Ze zullen wel een functie hebben, wellicht om sommige insecten te kietelen. Wie weet waar die haartjes anders nog meer voor dienen?

De aardbeiplanten zijn de kluts kwijt lijkt het een beetje. Bij verschillende rassen staan er al mooie bloemtrosjes in en de Elianny begint al aan zijn tweede oogst, al zijn het maar een paar aardbeien.

Dit ziet een aardbeienteler graag, althans een vollegrondsaardbeienteler. Extra zijneuzen zorgen over het algemeen voor een goeie opbrengst, al kan het ook teveel worden, met daardoor veel kleine aardbeitjes.

Tsjonge, wat groeien die aardbeienplanten nu zeg! Zo'n prachtig weer als het de laatste dagen is, daar zeggen de plantjes geen nee tegen. Veel planten krijgen al zijneuzen, dat is vakjargon voor extra zijknoppen naast de eerste hoofdknop. Ze komen aan de voet van de plant ineens tevoorschijn en ik zie dat graag. Extra neuzen betekent over het algemeen meer bloemtrossen en dus meer aardbeien. Er zit echter wel een addertje onder het gras, want heel veel bloemen kan ook betekenen dat de aardbeien niet al te groot worden. Als student aan de Aardbeienacademie vind je dat vast niet erg, maar als de aardbeien de handel in moeten, dan moeten ze toch echt wel aan de maat zijn. Kleintjes brengen namelijk niks op als je ze wilt verkopen, al zijn ze nóg zo lekker.

Maar goed, het is zover nog niet. Over een paar weken kan het misschien wel vriezen en gaat de rem fors op de bloemaanleg. De planten lijken sowieso nu ook al een beetje van slag te zijn. Er zijn rassen die nu al een mooie bloemtros laten zien en de Elianny-planten waarvan we deze zomer een flinke oogst geplukt hebben zijn weer aan het bloeien en er hangt hier en daar zelfs alweer een rijp exemplaar aan. Van die bloemtrossen nu komt echter niks meer terecht. Eén nachtvorstje en het is gebeurd met de bloemknopjes. De planten kunnen zich beter druk maken om het volgende seizoen dan met nu het herfstkoninkje uit te hangen.

Afgelopen week heb ik de Achtste nieuwsbrief van de Aardbeienacademie verstuurd naar abonnees. Er kunnen nu nog heel goed aardbeien geplant worden, zeker omdat de planten van de Aardbeienacademie in een pot staan. De aangroei zal daarom gegarandeerd soepeltjes verlopen en de planten worden daardoor niet gestoord in de bloemaanleg. Omdat de nieuwe online Campuswinkel nog niet helemaal klaar is, is de bestelprocedure voorlopig aangepast. Het is allemaal te lezen in de Achtste Nieuwsbrief hoe het werkt. Ik heb keus uit 10 verschillende aardbeienrassen waarvan ik een korte beschrijving heb gemaakt, te lezen in Teelttip nummer 27. Producten van eigen bodem eten is in en wat is er nog meer 'eigen bodem' dan wanneer je het zelf teelt? Enkele dagen geleden waren er zelfs mensen uit Groningen om wat aardbeienplanten op te halen. Ze hadden me in mei gezien toen ik op een fair in Drenthe was. Ik vind het wel leuk dat mensen van heinde en verre de Aardbeienacademie weten te vinden en er een dagje uit voor over hebben. Maar ik stuur de planten ook met liefde en plezier op natuurlijk.

Komende weken ga ik me druk maken over andere manieren om de planten bij de mensen te kunnen krijgen en om ze enthousiast te maken. Samen met het Pop Up lab in Rotterdam en met medewerking van Intratuin Zoetermeer ga ik vanaf 18 oktober a.s. 3 weken lang onderzoeken hoe we de Aardbeienacademie uit kunnen rollen over Nederland. En.....heb je zin om daar dan te komen kijken en even mee te denken? Kom dan op 21 oktober gerust even langs op de vrijdagavondborrel aan de Zwaanshals 271b in Rotterdam.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 38 - 2011 ( 18 t/m 24 september)

2011-09-25T21:03:00.000+02:00

Het begin is alvast gemaakt voor een eigen Facebook- pagina van de Aardbeienacademie.

Een flinke variatie aan rassen en typen aardbeiplanten staat er op Aardbeienacademie Headquarters

Kijk, dat is nou eens een lekkere traktatie voor op school. De foto werd me toegetwitterd door Liesbeth deSchutter

Toch wel lekker, zo'n nazomertje. Bijna of helemaal weer aardbeienweer zou je zeggen. Deze week hebben we echter de laatste afgedragen aardbeienplanten van dit seizoen opgeruimd. Deels krijgen ze een tweede leven, hier op het bedrijf óf in een tuin of op een balkon of terras van een student van de Aardbeienacademie. Planten met ervaring zijn dat dus. Alle doordragende rassen zijn met potgrond en al op de composthoop terechtgekomen. Doordragers voor een tweede seizoen aanhouden is geen goed idee, want dan pluk je volgend jaar alleen maar kleine rommel.

Het eerste seizoen na het doorhakken van de grote knoop zit er dus weer op. Eerst zag het er naar uit dat ik zelf helemaal geen aardbeien meer zou telen, maar dat is dus nog meegevallen. Wel op een aanzienlijk kleiner stukje grond, maar dat heeft ook zijn voordelen, zoals meer afwisseling voor mezelf. Ik vind het best wel relaxt om af en toe in mijn eentje bezig te zijn, zoals afgelopen week met het uit elkaar zetten van de nieuwe aardbeiplantjes. De plantjes krijgen dan meer licht en dat is beter voor de bloemknopaanleg, waar ze nu druk mee bezig zijn. Als ik een beetje kromstaand werk doe kan ik het beste denken. Dat had ik vroeger thuis ook al als we met de hand spruitjes moesten plukken. Geregeld loop ik dan even naar de heftruck waar ik een aantekeningenboekje op heb liggen.

Deze week heb ik met het PopUp lab een fantastisch plan besproken wat we in de loop van oktober uit gaan voeren. Binnenkort zal ik de details prijsgeven. Het speelt zich dan gedurende enkele weken af in Rotterdam en ik ga daar dan nog wat mensen voor uitnodigen. Het heeft in ieder geval te maken met het creëren van een goed én leuk businessmodel voor de Aardbeienacademie. In het kader daarvan heb ik ook alvast een Facebook-pagina voor de Aardbeienacademie gemaakt. Die kan straks mooi als een soort thuisbasis gaan dienen voor studenten van de academie. Ik ben overigens zelf nog een beetje een groentje op Facebook-gebied, dus inmiddels druk aan het oefenen.

Vorige week had ik het over de activisten, de lijdzamen en de uitstappers. Het gaat helemaal niet goed in de tuinbouw en ik zie jammer genoeg veel mensen in een slachtofferrol acteren en lijdzaam toezien. Ja, ik weet inmiddels zelf ook dat het niet meevalt om positief te denken als je vermogen aan het smelten is. Maar ik weet ook dat bij de pakken neer gaan zitten ook geen soelaas biedt. Iemand anders lost je probleem niet op, dus lijdzaam wachten en vertrouwen op de voormannen en -vrouwen van de gevestigde ordes is geen goed idee. Ik zie ook dat er zomaar mat, slapjes of helemaal niet gereageerd wordt op blogs en columns van mensen die willen inspireren, prikkelen en uitdagen. Een teken aan de wand als je het mij vraagt.

Binnenkort is de Hortifair weer. Een leuke en interessante beurs waar je de hele gevestigde orde van toeleveranciers en mensen die je product verkopen weer kunt ontmoeten. Maar je kunt jezelf er dit jaar ook laten prikkelen door mensen die je product en je verdere hebben en houden eens van andere kanten bekijken. Foodlog houdt er een seminar. Niet dat deze de waarheid en de succesformules wél in de kontzak heeft, maar door je te mengen in dit clubje loop je grote kans om buiten je eigen kringetje te gaan denken en een aanknopingspunt te vinden voor iets nieuws. De toekomst begint echt bij jezelf en in het klein. Ik heb me alvast aangemeld, wat wie weet wat voor match er weer te maken is. In de Trendrede staat deze zin: 'in plaats van te denken dat wat wij doen geen zin heeft, gaan we doen wat ons zin geeft. Mooi gezegd toch? Of wat kinderboekenschrijver Guus Kuijer deze week twitterde: 'vergeet politici, vergeet de staat, kweek aardbeien en dans op straat'. En daar sluit ik me graag bij aan.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op mijn aardbeienbedrijf!

Weekblog week 37 - 2011 (10 t/m 17 september)

2011-09-18T20:52:00.002+02:00

Voor champagne is het nog even geen tijd. We moeten eerst nog wat stevig bikkelen

Onze Strawberrytree was afgelopen dinsdag present bij de presentatie van de Trendrede bij Seats2Meet in Utrecht

De laatste aardbeien van het seizoen waren verschrikkelijk lekker

Ook alweer zo'n zin om volgend jaar thuis je eigen aardbeien te plukken als student aan de Aardbeienacademie?

Zondag waren we present op de Smaakmarkt in Den Bosch.

Het plukken van aardbeien van de koude grond is voor dit jaar wel weer klaar hier. Nou ja, vrijwel klaar dan. Er hangt nog net genoeg om af en toe een keer een optreden met de Strawberrytree mee te verzorgen. Zoet zijn ze wel, die enkele laatste schijnvruchten. Wil je weten hoe dat komt dan moet je het gastcollege over smaak, van mijn collega Marcel Dings er nog maar eens op nalezen, op de website van de Aardbeienacademie.

Met het afbouwen van de plukactiviteiten is er weer meer ruimte gekomen voor andere dingen. Je weet inmiddels dat we een online campuswinkel aan het bouwen zijn. Die wordt prachtig en met mooie producten, maar goed werk heeft tijd nodig. Sommige mensen staan te trappelen om nieuwe aardbeiplanten te bestellen, zoals van Lambada of Korona, maar ik kan je verzekeren dat die planten hier nu in goede handen zijn en al lekker bezig zijn met het aanleggen van nieuwe bloemknoppen. Omdat de planten in een potje staan kunnen ze ook in oktober en zelfs nog in het voorjaar uitgeplant worden voor een topproductie in 2012.

Zoals het er nu naar uitziet krijg ik een enthousiaste stagiaire om het businessmodel van de Aardbeienacademie, met bijbehorende communicatie komende tijd verder mee vorm te geven. Ze studeert commerciële economie aan de Hogeschool Rotterdam. Ik heb er wel zin in om daar mee aan de slag te gaan. Het zou geweldig zijn als in april, bij de opening van het aardbeienacademisch jaar 2012, de plannen vorm hebben gekregen. Het bruist in dit (mijn) hoofd behoorlijk de laatste tijd en dat is echt niet van de champagne. Die moet nog komen want vooralsnog is het vooral hard bikkelen.

Afgelopen week heb ik weer een hoop gelijkgestemden ontmoet bij Seats2Meet in Utrecht. Op dinsdag werd daar de Trendrede gepresenteerd als een gezamenlijke visie op de toekomst, door elf vooraanstaande Nederlandse trendwatchers. Dat mijn Strawberrytree daar bij de lunch gepresenteerd mocht worden was nog een reden te meer om daar aanwezig te zijn. Het verhaal kwam me eerlijk gezegd al als redelijk vertrouwd over. In de Trendrede worden mensen die wel verandering van 'het systeem' zouden willen zien verdeeld in drie categorieën: de activisten, de lijdzamen en de uitstappers.

Van activisten kun je zeggen wat je wil, je hebt ze in allerlei soorten. Met die hun woede uiten op etalageruiten en die zich verlagen door met slagroomtaarten te gooien heb ik niks. Er zijn ook activisten die ik wel een warm hart toedraag. Dan denk ik bijvoorbeeld aan de Youth Food Movement, de Stoere Vrouwen en aan mensen die een project als Landje van de Boer op poten zetten om mensen bewuster te laten worden over wat ze eten en waar ze het kopen. Deze mensen, die ik voor mezelf maar onder de goedaardige gedragsveranderingsactivisten schaar zijn broodnodig om het systeem daadwerkelijk te veranderen.

Tsja, die groep lijdzamen, dat is denk ik toch wel de mainstream en dat zal zo wel blijven. Die volgen wel een keer, maar pas nadat anderen de hete kolen voor hen uit het vuur gehaald hebben en de boontjes alvast gedopt. Ze zijn het er mee eens dat het systeem niet meer werkt, maar verder dan wat klagen en constateren dat zij de wereld tóch niet kunnen veranderen komen ze niet. Maar goed, ook deze club is broodnodig. Ze zijn kritisch, maar daardoor denk ik ook de groep die na de 'early adopters' voor schaalgrootte en efficiëntie gaat zorgen. Want eenmaal bewezen dat het werkt of dat het goed is zijn ze er als de kippen bij.

En dan de groep van de uitstappers, waartoe ik mezelf ook ben gaan rekenen. Eerlijk gezegd ben ik dat geworden, nadat ik er door schade en schande achter ben gekomen dat alleen maar de goedaardige activist en de gehoorzame coöperatist spelen niet voldoende is om het systeem te veranderen. Uit het bestaande relatief veilige wereldje stappen doet pijn en gooit je leven overhoop. Maar zelf blue oceans ontwikkelen en die met gelijkgestemden ontplooien, dát geeft pas veel voldoening. En zeker als het lukt, zeg ik er even snel bij....

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof je thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 36 - 2011 (4 t/m 9 september)

2011-09-12T09:07:00.001+02:00

Ik ben druk doende om van de Aardbeienacademie mijn hoofdactiviteit te maken.

Nieuwe technieken in combinatie met sociale media gaan een belangrijke rol spelen in het businessmodel van de Aardbeienacademie

De nieuwe planten voor de oogst van 2012 staan er fris en fier bij. Een deel ervan is bedoeld voor mijn studenten aan de Aardbeienacademie

Duidelijk gevalletje van te lang in het water te hebben gelegen. Zonde, maar het seizoen is helaas iets eerder voorbij dan ik gehoopt had.

Planten hier afhalen kan al wel, maar voor bestellen via de website moet je nog heel even geduld hebben. Er wordt door @webtic en @latebytes hard getimmerd aan de online Campuswinkel. Daar is binnenkort keuze uit 10 rassen aardbeienplanten en verschillende soorten aardbeienjam.

De aardbeien beginnen al die regen nu toch wel vreselijk beu te worden laten ze me merken. Ze pikken het niet meer om de hele dag in de nattigheid te moeten liggen en met zijn allen hebben ze besloten om zich helemaal te barsten te drinken. En daar krijgen ze dan weer een rotgevoel over. Dus, ik ga die planten maar uit hun lijden verlossen. Het is mooi geweest en de planten voor volgend jaar vragen ook alweer de nodige aandacht.

Afgelopen week ben ik erg druk geweest met nadenken over nieuwe wegen en puzzelen met nieuwe manieren om mijn producten zo goed mogelijk bij de liefhebber te krijgen. Maar ook zodat die er zoveel mogelijk plezier aan beleeft en eerlijk gezegd ook over hoe ik er plezier aan beleef en hoe ik de Aardbeienacademie tot mijn hoofdactiviteit kan maken. Een bezoek aan Het Landje van de Boer in Overveen en een hele dag brainstormen en brainwaven met een paar collega fruittelers en creatieve ontwerpers van De Waag in Amsterdam hebben me nog duidelijker gemaakt dat wat ik al wilde, de weg is waarop ik verder ga. Ik wil het liefst al mijn producten zélf afleveren bij de eindgebruiker, dus in de meeste gevallen de consument. Begrijp me niet verkeerd, ik wil niet alles zelf doen en er kan zeker ook business voor iemand anders uit voortkomen. Ik hoop zelfs dat het gaat gebeuren. Ja, het klinkt wellicht ingewikkeld en er zit misschien wat tegenstrijdigheid in, maar toch is het zo......

Ik wil zoals gezegd mijn Aardbeienacademie tot mijn hoofdactiviteit gaan maken, dus nog véél meer mensen laten genieten van het telen van hun eigen aardbeien, maar met zo weinig mogelijk gesjouw van planten via winkels, tuincentra en markten. Het verhaal wat er bij hoort wil ik liefst zelf blijven vertellen. En met allerlei schakels ertussen verwatert dat verhaal, heb ik te weinig grip op de kwaliteit en wordt het product waarschijnlijk ook onnodig duur.

Via de QR-code op het zakje met Volsmaakt knijpfruit kunnen mensen mij iets horen en zien vertellen over de aardbeien die erin zitten. Althans, dan moet je wel zo'n smartphone hebben met QR-app, maar binnen afzienbare tijd loopt iedereen toch met zo'n ding. Ik heb begrepen dat er zelfs al weer een nóg geavanceerdere manier is om informatie via smartphones tot je te krijgen. Die nieuwe technieken om informatie te delen kunnen natuurlijk ook heel goed gebruikt worden voor de Aardbeienacademie. Nog even en de planten vertellen je zelf wat ze willen dat je doet. Nou ja, bij wijze van spreken dan.

En dan die sociale media hè... Nog steeds doen er veel mensen lacherig over en vinden ze dat ze er geen tijd voor hebben. Sorry mensen die er nog niet aan toe zijn, maar ik denk dat sociale media de smeerolie van de toekomst worden om de zaak in beweging te krijgen en te houden. Met waardenetwerken die je er mee op kunt bouwen ga je verder komen en kun je ontsnappen uit de mainstream. Doe je niet mee, dan loop je vast. Dat denk ik tenminste.... Ik zie in ieder geval een hoofdrol voor sociale media bij het verder ontwikkelen van de Aardbeienacademie. Daar ga ik me de komende tijd dan ook maar eens druk over maken, ik bedoel druk mee bezig houden.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf

Weekblog week 35- 2011 (28 aug t/m 3 sept)

2011-09-04T19:12:00.001+02:00

Het maakt echt wel veel uit, de smaak- en eeteigenschappen van de ene of de andere aardbei. Het is zonde als verwachtingen niet worden waargemaakt. Wij, telers kunnen daar verandering in brengen. Op deze foto zijn een aantal culinair jounalisten zich tegoed aan het doen aan twaalf verschillende soorten aardbeien.

Voor dit gerecht met komkommersmoothie is een lekker zoete aardbei gewenst. Voor de jam kun je beter een aardbei hebben met een friszuur mondgevoel.

Volgend jaar hebben we weer heerlijke Korona aardbeien. Persoonlijk zijn ze mijn favoriet. De planten staan al heerlijk te groeien. Afgelopen week heb ik de uitlopers ervan verwijderd. Dan kunnen ze hun energie optimaal in de aanleg van bloemknoppen steken

Ik heb deze zomer wat proefjes gedaan met nieuwe rassen. Omdat het nogal kleine friemelplantjes waren die ik gekregen had hebben ze niet naar beste kunnen gepresteerd. Ik geef ze nog een herkansing want er zat best wel wat leuks bij.

De oogst van de aardbeien in de buitenlucht begint hier nu heel wat minder te worden. Niet in de laatste plaats door de overvloedige regenbuien die we gehad hebben. Al met al is de oogst toch best goed geweest, ondanks het grillige zomerweer. Het begint onderhand te wennen, het idee dat een beetje standvastig mooi zomerweer iets was van vroeger tijden. Het kan ook zijn dat we die vermeende slechte zomers elkaar gewoon aanpraten. Eerlijk gezegd heb ik voor mezelf liever zo'n kwakkelzomer dan een vier weken durende hittegolf. Een hete zomer is lekker om met een roseetje op een terrasje onder de notenboom te zitten. Onder die kokende zon te moeten werken en je aardbeien helemaal gaar te zien worden vind ik helemaal niks. Maar goed, smaken verschillen.

Over smaak valt sowieso al niet te twisten. Als het over aardbeien gaat dan is er veel verschil in de ene of de andere aardbei. Studenten van de Aardbeienacademie kunnen komend jaar zelf ervaren dat er een giga groot verschil in smaak zit tussen verschillende rassen. En om dan nog maar niet te spreken over alle andere factoren die de smaak van aardbeien beïnvloeden. Daarnaast heb je voor het optimaal creëren van gerechten wel de juiste smaak- en eeteigenschappen nodig. Als je aardbeien in de winkel koopt dan ontbreekt die kennis volledig. Vrijwel alle aardbeien worden op het uiterlijk beoordeeld en gekocht en thuis kom je er dan wel achter of ze in de smaak vallen of niet. Telers helpen overigens voor een belangrijk stuk mee om die Russische roulette in stand te houden. Een miskoop is dodelijk voor de motivatie om weer snel met enthousiasme en plezier nieuwe zomerkoninkjes te kopen. De anonimiteit straalt van de producten af, terwijl telers de laatste tijd wel steeds meer bezig zijn om te laten zien dat ze trots zijn op hun product.

We zouden eens kunnen beginnen om smaakprofielen op te stellen voor aardbeien. Door er dan op een goeie manier over te communiceren kan een consument al aan het doosje zien of een bepaalde aardbei perfect is om zo uit de hand te eten of dat hij een ideale variëteit is om vlaaien mee te versieren of jam mee te maken. Mijn ervaring is dat de kans op genieten van een aardbei groter is als je hem kunt koppelen aan de juiste bereiding en aan het uitgelezen eetmoment. Zou het niet fantastisch zijn als het doosje aardbeien wat je koopt een smaakgarantie afgeeft en die ook waarmaakt? Niet geheel toevallig weet ik dat een groep Nederlandse telers er samen de schouders onder aan het zetten is om die kwaliteitsbeweging de goede kant op te krijgen. En ik help natuurlijk graag een handje mee.

Hier op het bedrijf ben ik nu druk bezig de planten klaar te stomen die volgend jaar vruchten moeten afwerpen. Een groot deel is bestemd voor de studenten van de Aardbeienacademie. Over korte tijd zal de zogenaamde Campuswinkel klaar zijn en kunnen die planten besteld worden. Afhalen van planten kan vanaf nu overigens al in Oirschot. Wil je ze via de website bestellen dan moet je nog eventjes geduld hebben. Als de Campuswinkel klaar is, staat ook de hele assortimentslijst online. Hou de Nieuwsbrief maar in de gaten. Omdat de planten in een pot staan, is het nog tijd genoeg om ze te planten. Dat kan in oktober ook nog makkelijk. @webtic en @latebytes werken nu met man en macht aan de winkel en de preview die ik al gehad heb maakte mij in ieder geval al blij.

Leuk trouwens, die betrokkenheid van mijn collega-aardbeientelers en andere ambassadeurs van de Aardbeienacademie. Ik deed afgelopen week een oproep aan liefhebbers om een gastcollege te schrijven. We hebben een wachtrij......Zelfs Larisse van der Haar-Buijze die deskundig is op het gebied van voedselovergevoeligheid gaat een gastcollege geven. Ik ben reuze benieuwd naar haar verhaal. Aardbeien staan jammer genoeg, voor sommige mensen nou eenmaal ook bekend als dingen waar ze bultjes en jeuk van krijgen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 34 - 2011 (21 t/m 27 augustus)

2011-08-28T18:21:00.025+02:00

De nieuwe Lambada plantjes doen goed hun best. Binnenkort zijn ze beschikbaar voor studenten aan de Aardbeienacademie

Van deze Eliannyplanten hebben we deze zomer aardbeien geoogst en daarna al het oude blad afgeknipt. Nu staan ze er weer fris bij
Het verschil tussen 3 maanden proberen te leven zonder eten en met af en toe een beetje voeding

Een heerlijk, maar o zo simpel te maken nagerecht: Wat brokken meringue (schuimgebak) en wat stukjes aardbeien door elkaar husselen. Dan wat dungeklopte slagroom erdoor en klaar is ie. Het blaadje basilicum smaakt er ook goed bij, dus gewoon mee opeten

De zomerkoninkjes moesten zich de afgelopen week weer fier overeind proberen te houden, de aanhoudend natte dagen trotserend. Hopelijk krijgen we nu toch snel nog een mooi nazomertje, anders zal het met de aardbeien in de open lucht snel gebeurd zijn. Als aardbeien langer dan een etmaal nat zijn, dan is de kans op schimmels groot. Zonder scheurtjes in de vruchten lukt het al bijna niet meer, zeker niet als we de aardbeien helemaal rijp laten worden. En dat doen we eerlijk gezegd toch wel, want onrijp hebben ze beduidend minder smaak. Hoewel gescheurde aardbeien niet geschikt meer zijn voor de gewone winkelverkoop, zijn ze dat bij uitstek wel voor onze fruitsnack Volsmaakt knijpfruit. Gescheurde aardbeien zijn vaak lekkerder dan hun soortgenoten met gave huidjes. Het scheuren van de vruchten ontstaat doordat de planten gewoon doorgaan met water en voeding opnemen uit de grond, terwijl er door het vochtige weer nauwelijks verdamping is. De vrucht kan dan zijn overtollige vocht niet kwijt en scheurt uit zijn jasje.

Nu de nieuwe aardbeiplanten prachtig staan te groeien is er alweer een hoop werk aan de campuswinkel voor de Aardbeienacademie. Binnenkort kunnen de nieuwe planten besteld gaan worden en kunnen nieuwe studenten zich inschrijven. Een beetje geduld is nog wel nodig, want door het donkere weer van de laatste tijd maken de planten maar traag nieuwe wortels. Beter iets later planten met goeie wortels dan overhaast aan de gang gaan. Aangezien alle planten in een 8 cm potje staan is wat later uitplanten geen enkel probleem. Losse plantjes zonder kluit hadden begin augustus al geplant moeten zijn, maar met een potplant kun je zelfs nog in het voorjaar planten. Voor een vroege oogst kun je echter het best nog in de nazomer planten. Ik heb de keus uit maar liefst 10 verschillende rassen en in het voorjaar komen er daar nog een aantal bij. Via de gratis Nieuwsbrief van de Aardbeienacademie houd ik je op de hoogte. Als je daar nog niet op geabonneerd bent dan kun je dat HIER doen.

Die Aardbeienacademie houdt me sowieso goed bezig. Het moet voor mij een hoofdactiviteit gaan worden. De komende maanden ga ik me verdiepen in hoe we er een soort lifestyle van kunnen maken. Want wie wordt er nu niet blij van aardbeien? Zelf aardbeien telen doe je echt niet alleen voor die heerlijke aardbeien die je er op een bepaald moment van kunt plukken. Ik heb afgelopen tijd gezien dat heel veel mensen er als student ook veel plezier aan beleefd hebben. Ze hebben in ieder geval ook ervaren dat het niet allemaal van een leien dakje gaat. Ideetjes om de Aardbeienacademie nog veel leuker en interessanter te maken heb ik al een hele boel. Samen met Pop Up lab in Rotterdam gaan we die ideeën verder laden, zodat het ook echt concrete business wordt. En of dat al niet genoeg is ben ik nog betrokken geraakt in een project van het innovatieplatform Flowers & Food, samen met enkele andere fruittelers. Als het aan mij ligt komen daar ook nog mooie dingen voor de Aardbeienacademie uit. Moet haast wel, want een voorgesprekje met 3 mensen van Waag Society die ons gaan begeleiden heeft me enthousiast gemaakt.

O ja, minister Maxime Verhagen twitterde afgelopen week dat de overheid meer durfkapitaal beschikbaar wil stellen aan ondernemers die hun nek uitsteken. Ik vroeg hem wie er er dan gaat bepalen wie daarvoor in aanmerking komt. Dat is dus AgentschapNL volgens hem. Nou, ik knoop het maar vast goed in mijn oren want het zou best wel eens kunnen dat de Aardbeienacademie aan de deur gaat kloppen.

Nog een toetjestip: Ik heb geëxperimenteerd met het combineren van aardbeienjam en bitterkoekjes. Dat ging dus perfect om die samen in een potje te doen. De aardbeienbitterkoekjesjam was al lekker op de boterham, maar pas echt verrukkelijk is de combinatie met gele vla of custard. Serieus, om je vingers bij af te likken.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 33 - 2011 (14 t/m 20 augustus)

2011-08-18T07:38:00.010+02:00

Tsja, vandaag is er bij zeer heer hoge uitzondering geen blog zoals je van mij gewend bent. Het is deze zondag op de kop af 25 jaar geleden dat Bea en ik ons tot elkaar hebben laten veroordelen. Samen met onze 4 kinderen vieren we dit heuglijke feit in zomerkoninklijke kring.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 32 - 2011 (7 t/m 13 augustus)

2011-08-14T19:18:00.022+02:00

Zo staan de nieuwe aardbeiplanten voor de studenten van de Aardbeienacademie er nu bij. Nog een paar weekjes door laten groeien zo totdat ze in de online Campuswinkel kunnen.

Planten van het ras Korona heb ik een heleboel. Volgens veel mensen de lekkerste aardbei die er is.

Een heerlijk aardbeienhapje volgens 18e-eeuws recept van Oma Fabricius, mij toegetwitterd door @spinazieacademie. Recept: wit broodje uithollen, vullen met gepocheerde aardbeien, overgieten met custard en bestrooien met suiker. Dan even onder de grill en klaar is ie.

Dit lunch-nagerecht had ik afgelopen week gemaakt: Mara des Bois aardbeien met tomaat, basilicum en een theelepeltje suiker. Voortreffelijke combinatie!

Deze grappige doorgesneden Elianny aardbei met een zo gegroeid hartje erin werd ontdekt door @hellokattyfromO Ze heeft hem een krokant laagje van suiker gegeven.

Als je mijn blogs van een jaar geleden geleden terug leest, dan zie je dat ik toen best wel een beetje in de knoop zat en voor het doorhakken van een duivelse knoop stond. Sinds we die knoop ook daadwerkelijk hebben doorgehakt lijkt het wel of ik steeds meer als een knooppunt ben gaan fungeren. Dat was voorheen ook al wel enigszins zo, maar sinds de sociale media, zoals twitter op mijn pad kwamen is het in een stroomversnelling geraakt. Spelenderwijs ben ik in waardenetwerken terechtgekomen, wat uiteraard nog verzilverd moet worden. Heel veel mensen denken mee over zaken die de toekomst van mijn bedrijf en ook van mezelf aangaan. Natuurlijk stimuleer ik dat meedenken ook actief, want dat kun je namelijk heel goed als je sociale media goed inzet. Aangezien sociale media niet voor niks 'sociaal' heten zit er zeker ook een wederkerigheid aan dat meedenken en daarom is het ook een waardenetwerk.

Zo stromen er dagelijks vele ideeën en recepten binnen voor producten die we zouden kunnen gaan maken en vercommercialiseren. En zo kom ik ook regelmatig in contact met mensen met wie ik bepaalde ideeën wil delen en als het kan ook samen uitvoeren. Doordat er vanuit zoveel verschillende kanten op mij als knooppunt afkomt ontstaan er veel niet-alledaagse creaties. Het kost allemaal wel wat tijd, maar als ik die tijd er niet voor zou nemen (of zou krijgen) dan blijf ik, tot zolang het zwaard van Damocles valt in het wereldje hangen waar ik al een hele tijd zo graag uit wil. Van de stroomversnelling die ik in bijvoorbeeld het Seats2Meet waardenetwerk heb ontdekt, lijk ik nu in een waterval terecht te gaan komen nu ik @winandahendriks en @jokloet met hun Pop Up lab ben tegengekomen. Nog een beetje afhankelijk van wat haken en ogen gaan we met het Pop Up lab iets leuks en vooral ook veel goeds betekenen voor het verder ontwikkelen van de Aardbeienacademie. Daar heb ik echt veel zin in!

O ja, over wat het Seats2Meet waardenetwerk voor mij betekent en wat ik zelf daaraan toevoeg ben ik afgelopen week geïnterviewd. Het filmpje is bedoeld voor de opening van de nieuwste vestiging van Seats2Meet in Amersfoort. Wel grappig dat ze mij daar voor vragen, aangezien ik een half jaar geleden nog nooit van hen gehoord had. Zodra het filmpje online ergens te zien is zal ik het laten weten. Het schijnt niet alleen een informatief filmpje te worden, maar ook hilarisch als ik de filmmaaksters moet geloven.

Deze week hebben we de laatste nieuwe planten voor studenten van de Aardbeienacademie en voor de eigen teelt van 2012 alvast in de opkweek neergezet. Studenten kunnen vanaf september maar liefst 10 verschillende soorten aardbeien in hun tuin, op het terras of op het balkon planten. Leuk is dat, want zo zullen ze gaan ontdekken dat de ene aardbei de andere niet is. Om het inschrijven voor de Aardbeienacademie met bijbehorend studiemateriaal (planten e.d.) een beetje soepeler te laten verlopen zijn we nu een online campuswinkel aan het bouwen. Vanwege de vakantietijd heeft het nog wat voeten in de aarde, maar het komt er goed uit te zien. Ik geef tijdig een seintje wanneer de inschrijving weer geopend is. De planten worden in ieder geval prachtig en gezond, daar ben ik van overtuigd.

Het plukken van de verschillende soorten aardbeien is de afgelopen week gewoon zijn gangetje gegaan. Doordat we wederom veel gratis water via de hemelsluizen gekregen hebben was het plukken niet altijd even prettig. Veel aardbeien zijn deze week het vrieshuis ingegaan, met als eindbestemming de verpakking van Volsmaakt knijpfruit. Nu de betrokken telers van Volsmaakt de afgelopen week flink wat voorraad heerlijk zomerfruit hebben geplukt kunnen we eindelijk fors met de productie omhoog. Met verschillende serieuze partijen zijn we inmiddels in gesprek over de verkoop. Van elke bij Volsmaakt betrokken teler is nu op de website een filmpje te zien. Kijk gerust alvast even. Het zijn 5 filmpjes van ongeveer een minuut. Voor business-to-business hebben we nu ook de verkoopbrochures klaar. Heb je interesse in Volsmaakt voor jouw business, meld je dan gerust bij mij, zodat we een vrijblijvende afspraak kunnen maken.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 31 - 2011 (31 juli t/m 6 augustus)

2011-08-07T19:25:00.020+02:00

Deze heerlijke en stevige Darselect aardbei is binnenkort ook bereikbaar voor studenten aan de Aardbeienacademie. Binnenkort openen we de Campuswinkel op de website.

Zo zullen de planten er bij ontvangst ongeveer uit gaan zien waarvan studenten van de Aardbeienacademie in 2012 de vruchten gaan plukken.

Van het doordragende ras Florin plukken we nu grote en frisse joekels

Eves Delight heeft prachtige omhoog staande bloem- en vruchttakken, alsof ze er iemand mee wil verleiden. Maar dit ras heeft ook een broertje dood aan nattigheid. Dan barst ze uit haar velletje.

De nieuwe plantjes voor de Aardbeienacademie en voor mijn eigen gebruik zijn al mooi geworteld. Nog een paar weken door laten wortelen en dan zijn het prachtige exemplaren om de nieuwe teelt weer mee te starten.

Je zou haast zeggen dat het vakantietijd is, zo rustig en relaxed is het afgelopen week hier geweest. Het is al jaren zo, dat als de bouwvak begint, dat het dan ook in onze aardbeienwinkel een voelbaar stuk rustiger wordt. Voorheen hadden we het juist altijd razend druk in die periode. We moesten dan naast het plukken van de aardbeien ook nog een grote berg nieuwe stekjes en planten zien te verwerken. En of de duvel er mee speelde, precies dan moest die zon aan de hemel gaan staan te koken en ging het merendeel van de vakantiewerkers ook op vakantie. Sinds we de meeste grond verkocht hebben en veel minder aardbeien hebben, dwarrelt er hier nu een soort vakantiegevoel neer. Geen idee trouwens hoe dat precies voelt, want we zijn sinds we 25 jaar geleden hier in Oirschot begonnen zijn nog nooit in de zomer op vakantie geweest.

Niet dat ik me verveel hoor, ik ben ontzettend druk met van alles, maar het is allemaal wat minder gejaagd. Dat kleine stukje teelt wat we hebben is best makkelijk bij te benen met ons eigen gezin. Het zijn over het algemeen best dikke aardbeien, dat werkt plezierig en door het wisselvallige en niet al te hete weer verloopt de oogst vrij regelmatig. Als de scholen begin september weer beginnen is het met de oogst ook een heel eind gedaan. Op wat doordragende aardbeien na dan, die gaan nog wel even door, tenminste als het weer nog een beetje meewerkt.

Een mooie opsteker deze week was de vermelding van onze Aardbeienacademie in het gerenommeerde culinair magazine ELLE Eten. Hoewel we officieel pas in april gestart zijn met de Aardbeienacademie stonden we al wel in het rijtje van 100 favorieten waar ELLE Eten verzot op is. We zijn dus wel aan onze stand verplicht om daar iets moois van te maken. Behalve de nieuwe Campuswinkel die aan de Aardbeienacademie gekoppeld wordt, broeit er nog meer. Een inspirerend gesprek afgelopen week met @winandahendriks en @jokloet van het Pop Up lab in Rotterdam gaat misschien wel een vervolg krijgen. Winanda had me 2 jaar geleden een keer horen spreken op een bijeenkomst in Den Haag en sinds toen had ze de wens om mij eens nader te spreken. Ik voelde me zeer vereerd, dat begrijp je wel.

Twee weken geleden heb ik een oproep gedaan voor creatieve ideeën. Die beginnen nu los te komen en er zitten leuke dingen bij. Op twitter gooi ik af en toe ook een balletje op met gerichte vragen en dan blijkt wel dat er veel creativiteit bij mensen zit. Geweldig is dat, om mensen die ik vaak alleen van twitter ken mee te zien denken over ons product. Dat is het begin van co-creatie lijkt me. Eerst de ideeën en dan zien we wel hoe we het gaan doen en met wie. Met starre samenwerkingsverbanden heb ik het wel een beetje gehad, maar met een flexibel waardenetwerk waar sociale media een belangrijke rol in vervullen kan er veel meer wat voorheen niet leek te kunnen. Dus kom maar op met die ideeën......misschien kunnen we er samen nog eens iets moois van maken.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 30 - 2011 (24 t/m 30 juli)

2011-07-31T20:16:00.011+02:00

Een aardbeienvlaai maken is zo gebeurd, als je de spullen hebt. Behalve lekkere kleine aardbeien gebruikte onze dochter Sabine een prefab vlaaibodem en een half potje Lemon Curd als plakmiddel. We hebben het helemaal compleet gemaakt met wat likjes chocoladesaus en een dot slagroom.

In ons aardbeienveld zijn twee brutale hazen actief. Behalve dat ze het gebruiken als leuk speelterrein maken ze er een sport van om van zoveel mogelijk Eve's Delight aardbeien een hap te nemen. Andere rassen laten ze gelukkig voor wat ze zijn.

De eerste plantjes voor studenten aan de Aardbeienacademie worden alweer opgekweekt. Over enkele weken zijn ze leverbaar, al flink geworteld in een pot.

De overvloedige regen van de laatste week heeft af en toe gescheurde vruchten opgeleverd. Die belanden dus in ons product Volsmaakt. Hoewel gescheurde vruchten slecht te bewaren zijn, smaken ze als de allerbeste.

Binnenkort is de nieuwe campuswinkel van de Aardbeienacademie online. Behalve verschillende rassen aardbeienplanten en aardbeienjamproducten zullen ook deze kleine aardbeienboompjes aangeboden worden. Leuk om je eigen oogst op te presenteren.

Afijn, dat we niet moeten gaan zitten wachten op inkopers van supermarkten, dat wist ik al. Consumenten vragen nou eenmaal niet naar producten waarmee ze onbekend zijn en dus kan de supermarktinkoper nog steeds voor een groot deel uitmaken wat er in het winkelschap ligt. We zijn er al een tijdje mee bezig, met onderscheid te maken op het gebied van kwaliteit en dan vooral op smaak. Na twaalf jaar afwijkend gedrag beginnen we ook steeds meer op te vallen en door te dringen. Maar het gaat niet snel genoeg. Ik ben ook echt niet de enige die tegen de onwillige krachten aan loopt.

Met enkele gelijkgestemden heb ik afgelopen week een gesprek gehad met Rob Baan, directeur van Koppert Cress, de enige tuinder denk ik met een privéchauffeur, maar die heeft deze bereisde tuinder ook wel nodig. Zoals hij zijn markt voor de professionele markt bewerkt heeft, zo moeten we ook de markt voor consumenten gaan bewerken. Dat is een megaklus, want professionele chefkoks zijn er veel, maar consumenten zijn er nog veel meer om daar een ander eet- en koopgedrag tussen de oren zien te krijgen. Vanaf oktober start Rob nu samen met enkele anderen een eigen televisiezender. Die zal helemaal over eten gaan en dan zelfs uitsluitend over vers. Fabrieksmeuk uit pakjes en zakjes is uit den boze heb ik begrepen. Consumenten moeten weer leren koken, want dat zijn ze afgeleerd. En koken hoeft echt niet urenlang keukenverdriet te zijn.

Tuinders kunnen ook veel meer doen met het laten weten aan consumenten wat voor product ze hebben. Of wat ze óók kunnen telen. Ze telen het vaak niet, omdat er niemand naar vraagt. En als het bovendien afwijkt van de standaard producten dan laat de handel het mooi links liggen. Zo bereiken we de consument dus nooit. Smakelijke witte komkommertjes, groene salsatomaatjes, Mara des Bois aardbeien, enzovoort. Het is een kip-ei verhaal. Er is geen vraag en daarom wordt het niet geteeld en er wordt niet naar gevraagd omdat mensen niet weten waar ze naar kúnnen vragen.

Maar die wereld is aan het veranderen. Links en rechts duiken bijvoorbeeld de pop-up winkeltjes op. Een tijdelijk winkeltje in een reguliere winkel. Zoals de Margarita-ijs pop-up die nu, zij het nog op bescheiden schaal door het land trekt, maar wel furore maakt. Ik ga me komende week eens laten inspireren in Rotterdam waar het ‘Pop-Up lab’ kort geleden is gestart. Je moet toch ergens beginnen om vraagcreatie aan te zwengelen.

Ondanks het matige zomerweer moeten er hier op het bedrijf elke dag lekkere aardbeien geplukt worden, voor onze eigen winkel, voor Bakkerij Van Vessem & Le Patichou en om in Volsmaakt te verwerken. Nieuwe planten om volgend jaar van te oogsten zijn er ook al weer een flink aantal geplant, zoals van de rassen Korona, Lambada en Elianny. Een deel daarvan zal bij studenten aan de Aardbeienacademie terecht gaan komen. Aan de reacties te horen en te zien hebben velen daar dit jaar de vruchten van geplukt en zeker ook veel plezier aan beleefd en geleerd dat aardbeien telen niet helemaal vanzelf gaat.

O ja, binnenkort openen we op de website van Aardbeienacademie een campuswinkel, waar studenten hun verschillende soorten aardbeiplanten kunnen reserveren. En als we dan toch een internetwinkel hebben dan bieden we ook ons grote assortiment aardbeienjammetjes maar aan. Kan nog een paar weekjes duren, maar dan heb je ook wat.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 29 - 2011 (17 t/m 23 juli)

2011-07-24T18:38:00.016+02:00

Van de potten Aardbeienlekkers waar esprit in is verwerkt maakt onze dochter Sabine leuke cadeautjes.

Een heerlijke lunch had ik deze week. Boterhammen met oude boerenkaas, verse zeekraal en aardbei-zoetepuntpaprikajam. Echt een topcombinatie.

Dochter Sabine plukt de basilicum voor de aardbei-basilicumjam. Ik heb hem nog niet geproefd, maar de kenners denken dat het een 'gouden huwelijk' is.

Aardbeien met speculaas-esprit is ook een bijzondere combinatie. Lijkt me een ideale jam om de wintermaanden mee door te komen.

De Doe een Wens actie voor Jeremy is een bijzonder geslaagde dag geworden. Mooi om zo'n kind en zijn familie een dag mee te mogen te verwennen.

Ik kan me nog zomers herinneren dat het rond deze tijd van het jaar bloedheet was. Niet dat ik daar nou op zit te wachten hoor, maar je zou maar aardbei zijn. De hele dag in die koude regen moeten liggen, terwijl in de huiskamers de houtkachels staan te branden. Gelukkig hebben we afgelopen week ook weer van de nood een deugd kunnen maken en zijn weer een flinke hoeveelheid verkoukleumde aardbeien in de pan beland en daarna als hete jam in potten gedaan. We hebben weer fantastisch lekkere en ook wel vreemde combinaties geprobeerd. Soms vielen die proefjes ook wonderbaarlijk verrassend uit, zoals de aardbeien-zeekraaljam. Ik had van Koppert Cress een partijtje cressen van verschillende soorten gekregen om mee te experimenteren. Van de combinatie met Salicornia Cress, de zeekraal dus, had ik het minst verwacht, maar het resultaat is het meest veelbelovend. We moeten nog wat verder proberen, maar een klein testje leerde al snel dat het een perfecte match maakt met oude boerenkaas. Een glaasje Zeeuwierjenever van het Meisje van de Slijterij erbij zou het genot wellicht compleet maken.

Een ander hoogtepunt deze week was de wens van de 4-jarige Jeremy die ik mee heb mogen vervullen. Het is dit jaar al de tweede kinderwens die ik samen met andere mensen en Stichting Doe een Wens heb mogen vervullen. Behalve een rit in een limousine, een helikoptervlucht en een ontmoeting met Donald Duck, Mickey Mouse en andere disneyfiguren, was er voor Jeremy ook een moment van aardbeiengeluk. Ik had de Strawberrytree bij Kasteel 't Kerkebosch in Zeist neergezet aan het eindpunt van een speurtocht, als beloning. Jeremy is een echte aardbeienliefhebber en dat bleek al gauw. Hij genoot er zichtbaar van, samen met zijn familie. Het vervullen van dit soort wensen is een eervol werk vind ik.

Op twitter was het ook een beetje reden voor een feestje deze week. Voor het eerst ben ik de grens van 2000 volgers gepasseerd. Bij de eerste 1000 heb ik iets verloot onder de eerste 100 volgers, maar nu wil ik alle volgers de kans geven om iets te winnen. Het wordt een wedstrijd die draait om creativiteit met aardbeien. Alle twittervolgers mogen meedoen en mij proberen te verrassen met unieke creaties en andere uitingen.

Op de eerste plaats wil ik graag veel goed uitgedachte recepten krijgen, voor goed houdbare en vooral ook lekkere en nieuwe producten waar aardbeien in verwerkt zijn. Na een eerste voorselectie gaan we een flink aantal van die recepten ook zelf maken, voor zover onze technische mogelijkheden zich daarvoor lenen. Interessante productideeën die buiten onze technische mogelijkheden liggen gooien we niet weg, maar parkeren we even en dan gaan we op zoek naar partners waarmee we het wél kunnen maken.

Op de tweede plaats, maar zeker niet ondergeschikt aan de eerste plaats, zie ik graag allerlei creatieve uitspattingen over het onderwerp aardbeien tegemoet. Dat mogen foto's en schilderijen zijn, maar bijvoorbeeld ook gedichten, verhalen, en allerlei andere uitingen van aardbeienbeleving. Alle ideeën en andere creatieve uitingen mogen tot 31 augustus a.s. naar MIJ gemaild worden.

Op een nog nader te bepalen dag, waarschijnlijk eind september wil ik een proeverijdag organiseren, waar de creaties geproefd en bewonderd kunnen worden. Natuurlijk kunnen producten waarvan voldoende voorradig is dan ook al gekocht worden om er thuis van te genieten of om cadeau te geven. Een jury met daarin in ieder geval Petra de Boevere, alias @slijterijmeisje zal de producten en creaties beoordelen. Voor de beste 5 creatieve recepten en de beste 5 andere creatieve uitingen heb ik een bijzondere prijs in de aanbieding. Met deze mensen ga ik ergens in Nederland, als het even kan op een bijzondere locatie, genieten van een zesgangen aardbeiendiner. Ik heb al wat voorwerk verricht en er zijn al mensen aan het nadenken op welke manier ze aan dat diner invulling kunnen geven. En ja, niet voor niks een dinertje, want als je zoveel creatieve mensen bij elkaar zet, dan is er vast wel kortsluiting te verwachten.

Mijn droom is dat ik daarna van de beste creatieve recepten echte producten ga maken. En ja, ook over die andere creatieve uitingen heb ik een droom, maar laat ik die dan nog maar even in het midden houden....

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes, doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 28 - 2011 (10 t/m 16 juli)

2011-07-17T20:34:00.015+02:00

De veredelaar van dit nieuwe ras heeft beloofd dat het morgen een naam heeft. dat praat een beetje makkelijker over iets waar ik helemaal weg van ben. Lekker, stevig, kan goed tegen regen, mooie kleur, goed van formaat, plukt fijn en lijkt weinig gevoelig voor meeldauw

Elianny is ook een mooie en lekkere aardbei, maar jammer genoeg vaak te klein van formaat, naar mijn zin.

Kleine aardbeitjes verdwijnen regelmatig in onze jams. Doordat we nauwelijks pureren blijven er mooie stukjes aardbei in de jam zitten.

Een klant van ons maakte bij thuiskomst deze foto van zijn vangst. (foto fooddutchie)

Ik kan er niet genoeg van krijgen. Nog een keer het nieuwe in mijn ogen welhaast perfecte aardbeienras. Zoon Jeroen die deze week zijn afstudeerproject voor zijn BSc studie Levensmiddelentechnologie aan de WUR goed heeft afgerond is ze aan het plukken.

We hebben hier de smaak te pakken gekregen van het koken met aardbeien. Door de grote plenzen water moesten we af en toe een iets andere bezigheid zoeken dan die we eigenlijk gepland hadden. Naast de aardbeienjam met Marokkaanse munt hebben we nu ook een jam met de scherpere pepermunt gemaakt, beide ook door ons zelf geteeld. Fenny van Wees van distilleerderij De Ooievaar had ons daarbij ook nog eens een proefmonster rozen-esprit in het vooruitzicht gesteld. Esprits zijn kwalitatief zeer goede likeuren met een alcoholpercentage van 60%. Aan het eind van het jamkookproces wordt de esprit toegevoegd aan de aardbeien, waarbij de alcohol verdampt en de intense smaak intact blijft.

Dankzij wat trubbels met de post werden er uiteindelijk niet één, maar twee flesjes bezorgd en konden we een mooi pannetje koken. Helemaal bevangen door de heerlijke geur en de adviezen van Fenny heb ik toen ook de verleiding niet meer kunnen weerstaan om hetzelfde kunstje nog een keer uit te halen, maar dan met cacao-esprit. Het resultaat was zeker niet minder. Hoewel het advies was om de jams twee weken te laten rijpen alvorens ze te consumeren, zijn de restantjes toch al goed door de eerste beoordeling gekomen. Wat mij betreft is de beer nu los en gaan we nog een heel regiment esprits met aardbeien combineren. Zolang het lekker is natuurlijk.

We verkopen de jams hier in ons aardbeienwinkeltje en ik ga ze straks ook via de website van de Aardbeienacademie aanbieden. Als we toch al pakketjes met planten versturen dan kunnen daar de jammetjes ook nog wel bij. Komende weken ga ik werk maken van het aan te bieden assortiment aardbeiplanten voor studenten aan de Aardbeienacademie. Het zouden er wel eens een stuk of tien verschillende kunnen zijn. Lambada en Korona in ieder geval en wat we straks nog meer hebben dat lees je binnenkort wel op de website van de Aardbeienacademie.

Ik moet er trouwens nog steeds aan wennen dat het er hier toch een beetje anders aan toe gaat dan de afgelopen 25 jaar. We hebben in het voorjaar de meeste grond verkocht en hoewel ik het met van alles ontzettend druk heb, miste ik deze week toch wel het ritueel van het nieuwe stekjes zetten. Veel aardbeiencollega's twitterden over de voortgang van deze forse klus, die ik altijd als plezierig werk ervaren heb. Waar ik misschien het meeste aan moet wennen is dat ik er nu midden in het aardbeienseizoen zomaar een dagje tussenuit kan. Voorheen was dat altijd een hectische tijd. Ik voel me er soms ook wel een beetje schuldig onder moet ik eerlijk bekennen. Ja weet ik, dat hoeft niet, maar het lijkt wel of steeds terugkerende rituelen zich na verloop van jaren nestelen in de genen van een aardbeienteler. Ik moet afkicken!

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 27 - 2011 (3 t/m 9 juli)

2011-07-10T19:05:00.019+02:00

Twee kinderen genieten samen van een bakje Elianny aardbeien met slagroom tijdens het Kempisch Streekfestival in Hilvarenbeek

De Elianny aardbeien zijn niet alleen erg lekker, maar ook mooi om te zien. Ze worden een voor een met de hand geplukt.

Helemaal blij is dit meisje met haar zelfgeplukte aardbei, die ze halverwege de 14 meter hoge wenteltrap in de Hortus Botanicus in Leiden heeft weten te bemachtigen. Oma staat er ook trots bij te lachen.

De planten in de Hortus hangen er prachtig bij. Het zijn wel waterliefhebbers dus de hortusmensen moeten de slang regelmatig ter hand nemen.

Tuinchef Theo Houthoff van de Hortus Botanicus inspecteert de aardbeienplanten.

Oeps, een collega roodfruitkweker complimenteerde me deze week met mijn blogschrijverij. Hij meende te zien dat ik steeds meer vanuit mijn hart schrijf. Tsja, dat klopt denk ik ook wel, maar volgens mij doe ik dat toch al een hele tijd. Een goeie vriendin heeft me ook wel eens het advies gegeven dat ik beter vanuit mijn eigen dingen kan schrijven. En gelijk had ze, ik probeer van mijn hart geen moordkuil meer te maken. Feit is in ieder geval dat als ik echt vanuit mijn hart schrijf, dat ik dan het snelste klaar ben met mijn blog. Waar het hart van vol is loopt de mond immers vaak van over of zijn de toetsenbordaanslagen per minuut het hoogst.

De vorige week begon met een hele dag aardbeien met slagroom verkopen op het Kempisch Streekfestival. Ik ben overigens niet meer zo van de festivals en de evenementen, want het rendement is meestal drie keer niks. Compleet mesjogge word ik soms van alle verzoeken om deelname die er wekelijks per e-mail, post en telefoon binnenkomen. Trouwens op het Kempisch Streekfestival hebben we onze voorraad Elianny aardbeien wel helemaal onder de slagroom zien verdwijnen, dus we hadden er wat te doen en dan is het nog wel leuk.

We zijn weer aan het experimenteren geslagen met het maken van aardbeienjam. Dat hebben we al vaker gedaan en ook die proefjes van toen hebben veel inspiratie opgeleverd. Behalve de nieuwe jam van aardbeien met zoetepuntpaprika, hebben we nu ook aardbeienjam met verse munt gemaakt. Jam van aardbeien met rozen-esprit van distilleerderij De Ooievaar komt eraan, maar die moet enkele weken rusten voordat hij optimaal op smaak is. De jams zijn voor ons tot op heden maar een bijproduct en dat zal het ook wel blijven denk ik. Maar klanten hier in de winkel vinden het leuk dat er wat keus is en dat nodigt uit om vaker te komen winkelen. Dus pruttelen we af en toe weer eens wat lekkers bij elkaar. Soms zijn de aardbeien nou eenmaal net niet mooi genoeg of iets te rijp en te kwetsbaar om ze in doosjes te kunnen verkopen en dan is de jamketel een mooie bestemming. En in Volsmaakt gaan die supersmakelijke aardbeien natuurlijk ook.

Afgelopen donderdag is in de Leidse Hortus Botanicus de bijententoonstelling van start gegaan. Ik was erbij omdat mijn aardbeienplanten daar onder andere de wenteltrap sieren. Op de webcam van de hortus is het een beetje te zien. Het was wel grappig om te zien hoe kinderen kunsten uithalen om de rode aardbeien te kunnen bemachtigen. Normaal gesproken mag er in de hortus niks geplukt worden, maar voor de aardbeien is er een uitzondering gemaakt. Op een speelse manier leren kinderen en ook hun ouders en opa's en oma's hoe aardbeien groeien van bloempje tot rijpe aardbei. Over de bloemetjes en de bijtjes en beitjes dus. Hopelijk blijven de mensen van de hortus de planten goed water geven. In tegenstelling tot veel andere planten zijn vruchtdragende aardbeiplanten echte waterzuipers.

Gisteren ontstond er op twitter nog een leuk idee om iets met aardbeien en kunst te gaan doen. De naam ArtBy 2011 is daar al bij ontsproten. Een leuke toepasselijke naam vind ik. Wellicht moeten we daar toch eens iets mee gaan doen. Aardbeien lenen zich volgens mij prima voor schilderkunsten, kleiprojecten en al dan niet gewaagde fotoshoots. Ik ga er alvast eens over nadenken over hoe we dat kunstje kunnen flikken en met welk gewenst resultaat.

By the way, ik ben trouwens toch al naarstig aan het het nadenken wat ik met mijn tijd allemaal ga doen als dit aardbeienseizoen weer voorbij is. En dat is over ongeveer twee maanden alweer. Voor de Aardbeienacademie bruis ik nog wel van de ideeën, maar om in de herfst en winter de schoorsteen te kunnen laten roken kan ik nog wel een interessante commerciële uitdaging erbij gebruiken. Dus mocht er iemand iets passend voor me hebben dan houd ik me aanbevolen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 26 - 2011 ( 26 juni t/m 2 juli)

2011-07-03T20:55:00.012+02:00

Twee jonge aardbeienliefhebbertjes voeren elkaar met heerlijke Elianny aardbeitjes met slagroom op het Kempisch Streekfestival in Hilvarenbeek

Dit is de mooiste en de lekkerste aardbei die er hier op het bedrijf bij staat dit jaar. Ik ben benieuwd wat de toekomst voor dit nieuwe ras gaat brengen.

Het is vandaag een jaar geleden dat de Strawberrymob plaatsvond. Het mobiliseren van consumenten is een uitdaging die we in de toekomst graag aan gaan.

Vorige week maakte ik een zelfportret op het Landgoed Te Werve in Rijswijk. Ik droeg toen geen stropdas. Een collega tuinder attendeerde me erop dat het op zo'n locatie toch wel meer gepast is om een stropdas te dragen. Dus afgelopen vrijdag was mijn revanche. Ik heb er maar meteen een nieuwe ava voor twitter van gemaakt.

Een aantal Nederlandse telers van lekkere aardbeien heeft plannen om de promotie van lekkere aardbeien uit een ander vaatje te gaan tappen. En ik doe natuurlijk graag mee.

Het lijkt, waarschijnlijk door de drukte, alweer een eeuwigheid geleden dat talloze bomen hier in de regio als lucifershoutjes afbraken en de weg versperden. Het was toch echt pas afgelopen dinsdag, maar gelukkig is de schade hier op het bedrijf meegevallen, afgezien wat ontregeling van het geplande werk. Ten tijde van de hevige zomerstorm zat ik in de Betuwe met enkele collega-aardbeientelers en sympathisanten te brainstormen over beter manieren om promotie te maken voor kwalitatief uitstekende én smaakvolle in Nederland geteelde aardbeien. Er is toch wel het een en ander aan het veranderen op dat terrein.

Als groepje initiërende aardbeientelers zijn we er van overtuigd dat we het beste de promotie zelf ter hand kunnen nemen en deze niet over te laten aan reclamebureaus. Niet dat we een rol van reclamebureaus en marketeers uitsluiten, maar het échte werk moet door de ondernemers zelf gedaan worden. Jongens en meisjes in aardbeienpakjes zijn leuk en aandoenlijk om te zien, maar de hedendaagse consument is niet echt bevattelijk meer voor opgeklopte fantasieverhalen a la ketelroerende Bertolli-oma's.

Wij willen het echte verhaal vertellen, laten zien én ons openstellen voor een transparante dialoog met consumenten. Eerlijk duurt immers het langst en we hebben als Nederlandse aardbeientelers nu eenmaal een product waar we gerust trots op mogen zijn. Sommige zaken mogen en kunnen natuurlijk best nog een slag beter, maar door direct te communiceren met de mensen die ons product eten denken we dat die stappen ook sneller gezet kunnen worden. Via de supermarkt communiceren met de consument schiet niet echt op. Zolang Albert Heijn het nog flikt om zelfs in mei nog Spaanse aardbeien te verkopen zitten daar nog veel schroefjes los. De enige club die dat kan veranderen is de klant van de supermarkt die dat gewoon niet meer moet pikken.

Met de Strawberrymob van vorig jaar hebben we al enigszins laten zien dat het mobiliseren van consumenten kan helpen. Maar dan moeten consumenten wél weten wát ze missen en hoe het dan allemaal zit met die Nederlandse aardbeien versus aardbeien van andere herkomst. We gaan dus met een plan komen en zoeken daar binnen de sector op grotere schaal draagvlak voor. Als start hebben we de website Hollandse Aardbeien opgericht. Daarnaast is alvast het twitteraccount @aardbeiweetjes geactiveerd. Zeker met de Floriade van 2012 in zicht is nu de tijd gekomen om hier werk van te maken. Het enthousiasme spetterde er afgelopen week in ieder geval vanaf, aangemoedigd door de kletterende stortregen op dat moment.

De oppervlakte aardbeien is op ons bedrijf nog maar een fractie van wat we voorheen hadden, maar even snel geteld hebben we nu zo'n tien verschillende rassen in productie. Niet alle tien elke dag, maar gisteren stonden er toch mooi zes verschillende rassen aardbeien op de toonbank. Het valt me telkens weer op dat die nieuwe grootvruchtige rassen erg goed in de smaak vallen. Ik hoop trouwens wel dat ze een beetje aan de maat blijven. Veel mensen denken nog steeds dat kleine aardbeitjes lekkerder zijn dan grote. Dat is pertinent niet waar. Lees er anders het gastcollege van mijn collega Marcel Dings voor de Aardbeienacademie nog maar eens op na.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Aardbeien die tot in de hemel reiken

2011-07-02T17:08:00.007+02:00

Aldith toont trots de door Frederiek geteelde AishaAardbei

Aldith geniet ervan. En dat deed ons wel goed

De aardbeienteelt van Frederiek

Aardbeien die tot in de hemel reiken

Voor @Frederiek hebben aardbeien een bijzondere betekenis gekregen. Met hulp van de Aardbeienacademie heeft ze van een flink aantal planten een rijke oogst geplukt. Frederiek heeft deze aardbeien opgedragen aan Aisha Hunkar, een bijzondere twittervriendin die onlangs jammer genoeg is overleden. Ik had zelf ook geruime tijd contact met Aisha tijdens haar ziekbed. Graag stel ik mijn blog dan ook beschikbaar om het verhaal van Frederiek te delen met iedereen die het lezen wil.

groet, Jan Robben

Het verhaal van Frederiek:

Hoe mijn smaakaardbeien AishaAardbeien werden

Begin april kwam ik in de timeline van twittervriendin AishaHunkar de aardbeienteler @JanRobben tegen, en zag dat hij met een aardbeienacademie was gestart. Het leek mij heel leuk om zelf mijn aardbeien te kweken en vol enthousiasme bestelde ik plantjes bij Jan en bedacht daarbij dat ik mijn smaakaardbeien de AishaAardbeien zou noemen. Aisha (langdurig ernstig ziek waarvan het laatste jaar volledig op bed) hield van aardbeien en zo kon ik op mijn manier Aisha blij maken.

Ik vertelde Aisha van mijn plan en ze werd wild enthousiast! Ze stelde zich voor dat wanneer zij, samen met haar dochter Kiara haar nieuwe appartement zou betrekken, wij (Jan Robben en ik) op de housewarmingparty zouden komen met een Strawberrytree met de AishaAardbeien! De gedachte daaraan maakte haar blij en mij ook.

Vanaf dag 1 heb ik de plantjes liefdevol verzorgd en vond dit een prachtig iets om voor Aisha te doen. Ik hield haar op de hoogte door foto’s op mijn blog te plaatsen en ze zag dat mijn plantjes goed hun best deden en weelderig gingen bloeien. Maar Aisha werd dag na dag zieker en werd opgenomen in het ziekenhuis waar ze 28 april jl. op 42-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van schildklierkanker. Haar strijd was bewonderenswaardig! Haar lichaam gaf het op! Ik was verslagen en verdrietig. Tijdens de herdenkingsplechtigheid werden de AishaAardbeien genoemd en ik beloofde dat de Strawberrytree er zou komen. Iedere dag zag ik hoe mijn #AishaAardbeienplantjes groter werden. Ik koesterde ze en vond ook troost bij de plantjes. Ik bleef foto’s op mijn blog plaatsen en liet mijn volgers meegenieten van het groeiproces.

De AishaAardbeien werden 23 juni jl. aangeboden aan haar zus @AldithHunkar.
Zij genoot met volle teugen van de aardbeien die op de mooie Strawberrytree lagen.
Het is een bijeenkomst met een dubbel gevoel geworden! Het grote gemis van Aisha was er, maar we voelden haar #goodvibes .. zelfs zo goed dat Aldith Hunkar gebeld werd door de alarmcentrale met de mededeling dat in Aisha's huis het alarm af ging.
Het was loos alarm maar ik koester de gedachte dat Aisha nog even van zich heeft laten horen.

Ik zal de rest van mijn leven aardbeien associëren met Aisha Hunkar. De aardbei is voor mij een smaakvolle krachtige bloemenvrucht die mij altijd zal herinneren aan de kracht en het doorzettingsvermogen van Aisha…..

28 juni 2011

Frederiek

Weekblog week 25 - 2011 (19 t/m 25 juni)

2011-06-26T11:09:00.017+02:00

Zo zagen de planten eruit die ik deze week naar de Hortus Botanicus in Leiden heb gebracht. Ze gaan daar deel uitmaken van de bijententoonstelling van 7 juli tot en met 28 augustus.

Dit nieuwe ras - nog zonder naam - is wel een heel erg mooie en ook nog smakelijke aardbei. Ik zie hem graag!

Twittervriendinneke Aldith Hunkar geniet van mijn aardbeien. We ontmoetten elkaar afgelopen dinsdag, samen met Frederiek en Frank. Frederiek schrijft een blog over het hoe en waarom. Die komt dus nog.

Deze kinderen in Venlo genieten zichtbaar van een flesje Kom Op! komkommersmoothie

Kom Op! komkommersmoothie is heerlijk met verse aardbeien erin, met een dot slagroom en een blaadje munt. Een beetje experimenteren met eten vind ik wel leuk en inspirerend.

Het is niet zo’n denderende week geweest, wat aardbeien plukken betreft in ieder geval. Die rooie bollekes rijpen niet echt snel door het koele en buiige weer van de afgelopen dagen. Maar niet getreurd hoor, want op het moment dat ik dit zit te schrijven voel ik de warmte al naderbij komen. Met de Strawberrytree heb ik het de laatste week ook weer erg druk gehad. Van hot naar her heb ik me gesleept, voor de uithoeken af en toe geassisteerd door zoon Jeroen. Jammer voor de bruidsparen van gisteren dat de weergoden zich niet van hun zonnige kant hebben laten zien, maar de Strawberrytree zal er vast voor het zomerse tintje hebben gezorgd. Al is het maar voor later op de foto’s. Dat is toch eigenlijk wel speciaal dat mijn aardbeien en Strawberrytree in menig fotoalbum terug te vinden zullen zijn.

De aardbeienplanten die ik voor de Hortus Botanicus in Leiden heb opgekweekt staan inmiddels daar in de hoge kas. Zo kunnen de planten alvast een beetje wennen aan het leven in een kas. Als ik ze daar ineens bij 30 graden had neergezet zouden ze wellicht in de stress raken en van schrik geen bloemen en vruchten meer produceren. Het koele weer was dus ideaal voor de verhuizing. Bij het sjouwen met de planten hadden we al veel bekijks van mensen op straat. Het zijn ook prachtige planten geworden in die hangpotten. Van 7 juli tot 28 augustus maken mijn aardbeienplanten in de Hortus deel uit van de bijententoonstelling. Ze hangen dan aan de 14 meter hoge wenteltrap. Ga zeker even kijken, want die hele tuin is sowieso al de moeite waard om gezien te worden.

We zijn nu bijna zover dat het volledige assortiment van Volsmaakt beschikbaar is voor de verkoop. Ik ben vrijdag even in de fabriek in Helmond gaan kijken en er wordt druk aan gewerkt. De machinerie om de Volsmaakt verpakkingen te vullen is nog vrij kleinschalig, maar de productie die er gedraaid wordt vindt zijn weg al naar verschillende markten. De reacties zijn geweldig goed en het ziet er ook echt mooi uit vind ik. Reuze benieuwd ben ik naar de filmpjes die deze week gemaakt zijn bij alle telers van klein fruit die participeren in Volsmaakt. Op elk zakje staat een QR-code en als je straks met je smartphone app op die code richt dan zie je prompt het filmpje van de betreffende teler van het fruit. Ik heb erg veel zin om ons product aan de man te gaan brengen en hopelijk kunnen we dan ook de productie snel op gaan voeren. Het is echt superspul!

Op dezelfde plaats als waar onze Volsmaakt gemaakt wordt - bij Chez Pascal - is deze week ook begonnen met het maken van de komkommersmoothie Kom Op! Via een gesponsorde actie worden tienduizenden komkommersmoothies uitgedeeld aan consumenten. De opbrengst van de actie is bestemd voor een innovatiefonds voor komkommers. Niet dat komkommers de enige innovatiebehoeftige groente zijn, maar ze zijn nu eenmaal een symbool geworden na alle heisa van de afgelopen weken. Ik heb ook aan de Kom Op! actie meegewerkt deze week, met name in Venlo waar we veel smoothies hebben uitgedeeld. Deels deed ik dat uit compassie met mijn collega’s, maar vooral omdat ik denk dat deze actie de kiem kan zijn tot echte innovatie op productgebied in de tuinbouw.

De groenten en fruitconsumptie moet alleen al uit oogpunt van volksgezondheid flink omhoog en door met groenten en fruit meer te doen dan het alleen maar als rechtvandeplantproduct te verkopen ligt er een grote markt open. Er liggen legio kansen in het niet nog meer van hetzelfde produceren, maar door met écht verrassende, gezonde én vooral lekkere producten te komen. Op die innovatiegolf waar ik nu van hoop dat die er komt wil ik graag meesurfen waar ik kan. Na mijn aardbeienseizoen heb ik weer zeeën van tijd denk ik en een creatieve en verbindende rol bij het innoveren van groenten en fruit lijkt me wel wat. Dus, telers en iedereen die iets meer wil met groenten en fruit: Kom Op!

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf

Weekblog week 24 - 2011 (12 t/m 18 juni)

2011-06-19T17:22:00.030+02:00

Met die lange rode zoete puntpaprika's in combinatie met aardbeien hebben we een heel lekkere jam gemaakt. In onze winkel is de jam nu al verkrijgbaar. Eerst eens afwachten wat de mensen ervan vinden

Deze Diana aardbeien zien er veelbelovend uit. Ik heb ze staan in een klein proefje. De smaak is een beetje neutraal ten opzichte van Darselect. Die staat er als vergelijkingsmateriaal bij

Aardbeienacademie student Frederiek maakte deze collage van haar eigen aardbeienteelt, ter nagedachtenis aan onze gezamenlijke twittervriendin Aisha. Frederiek heeft beloofd om nog een mooie blog te schrijven.

Een mooie, lekkere, stevige en grote aardbei van een nieuw doordragend ras wat nog geen naam heeft

Elianny die morgen weer geplukt moet worden. Lekker aardbeitje!

Het zal er wel aan liggen dat ik Tweede Pinksterdag de luilak heb uitgehangen. De week is te snel voorbij gegaan, althans, wat ik deze week allemaal had willen doen is niet helemaal gelukt. Misschien had ik beter een evenementje kunnen laten schieten op Eerste Pinksterdag. Dan had ik niet hoeven te luilakken en gewoon mijn werk afgekregen. Eigen schuld, ik zal nog wel eens wijzer worden hoop ik.

De afgelopen week hebben we voor de eerste keer wat van betekenis geplukt van enkele nieuwe rassen. Ze hebben nog geen naam, maar beide rassen lijken me wel perspectief te hebben. Het zijn in ieder geval grote aardbeien en de smaak is ook helemaal niet verkeerd. Het zijn doordragers, dus ze bloeien de hele zomer door, al zal de grootste hoop pas vanaf half juli tot begin september komen verwacht ik. Naast die nieuwe doordagers heb ik er ook nog wat proefjes van een Franse veredelaar bij staan. Na twee keer een paar aardbeien geplukt te hebben, heb ik mijn keuze daarin al gemaakt. Het ras Diana lijkt me de beste, naast de oude vertrouwde Darselect die er als vergelijking tussen staat. Qua smaak wint Darselect het nog steeds, maar Diana is niet onaardig en wellicht ook wat productiever en zeker mooier.

We moeten als bedrijf zeker ook op de kostprijs letten. Dat heb ik de afgelopen jaren wel eens iets te weinig gedaan met als resultaat, nou ja, lees mijn blogs van eind vorig jaar maar eens terug. Het moet allemaal lekker zijn en o wee als dat het niet is, maar uiteindelijk geven vaak toch de pecunia weer de doorslag als het om kopen of niet kopen gaat. Jammer, maar het is zo. Zo komt geen enkel restaurant in onze gemeente nog de aardbeien bij ons halen, maar weet ik in ieder geval van een geval zeker dat er wel verteld wordt dat de aardbeien van ons zijn. Ik heb het namelijk zelf gehoord toen ik er zat te eten.

Promotie hebben we genoeg, daar ligt het niet aan. De Telegraaf had deze week een mooi stukje gewijd aan de Aardbeienacademie en naar aanleiding daarvan belde Q-music. Dat was een flutgesprekje op de radio, maar goed, dat heb je nou eenmaal niet in de hand. Als ik wil kan ik elke week wel ergens optreden voor promotiedoeleinden, maar die tijd is wat mij betreft voorbij. Dat heb ik lang genoeg gedaan. Zo belde deze week een hotel uit Den Haag of ik een optreden wilde verzorgen voor een klantendag voor een stuk of honderd mensen, compleet met Strawberrytree en aardbeipanten voor de versiering. Als thema hadden ze aardbeien bedacht. Leuk idee, dan maak ik wel een offerte zei ik. Oeps, offerte....

Met de Strawberrytree heb ik het trouwens best wel druk tegenwoordig. Vier bruiloften en een groot bedrijfsfeest stonden er de laatste dagen op het programma. Ongeveer duizend mensen hebben de Strawberrytrees weer kunnen aanschouwen en daar zal vast weer een volgende opdracht vandaan komen. Een verrassing was gisteren dat ik met mijn Strawberrytree op de bruiloft van Nederlands elftal voetballer Joris Mathijssen was. Ik kwam er pas achter toen ik daar in de tuin alles had klaargezet voor gebruik. Het optreden 's avonds in de Maassilo in Rotterdam valt voor mijn Strawberrytree in de categorie grotere projecten. Een deurwaardersbedrijf waar ik al vaker voor heb opgetreden wilde weer van mijn diensten gebruik maken. Zijn toch beste aardige mensen hoor....

We hebben nog wat met nieuwe aardbeienproducten geëxperimenteerd de voorbije week. Zo hebben we 'schepsaus' bedacht. Per ongeluk eigenlijk omdat de flesjes op waren. De aardbeiensaus hebben we gewoon in een jampot gedaan en het schepsaus genoemd. Veel beter ook vind ik dan in een flesje. Vanuit een pot een schepje saus over je pudding scheppen staat toch veel eleganter dan dat gegiet uit een flesje?

Een andere variant die we gemaakt hebben is een jam van een mix van onze lekkere aardbeiensoorten met zoete puntpaprika van paprikabedrijf Personal Vision uit Bleiswijk. De eerste oordelen op smaaktesten zijn lovend, dus ik verwacht dat we daar wel een leuk product van kunnen maken. Op de boterham was het lekker, maar ook op een olijf-oreganotoastje was de aardbeienzoetepuntpaprikajam heerlijk. En een glaasje prosecco erbij natuurlijk, maar dat smaakt sowieso al lekker in combinatie met aardbeien.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 23 - 2011 (5 t/m 11 juni)

2011-06-12T20:42:00.014+02:00

Aardbeienacademie student Co Scholten heeft ze er zo bij staan twitterde hij. De eerste rijpe vruchten dienen zich aan. Ook een aardbei met flinke windschade is te zien. Dat is de aardbei met de bruine vlekken.

Aardbeienacademie student Barto Veldhuis twitterde trots een foto van zijn dagoogst. Mooie aardbeien heeft hij geteeld.

Een flink aantal vrijwilligers hebben deze jongen een onvergetelijke dag bezorgd in samenwerking met Stichting Doe Een Wens. Een aardbeienschommelstoel mocht met de limousine mee naar huis. Fantastisch om die dag te hebben mogen meemaken.

Hier op Kasteel De Hooge Vuursche kom ik regelmatig met de Strawberrytree. Naast Landgoed Voorlinden in Wassenaar, Huis te Werve in Rijswijk en De Lindenhof in Delft is dit een toplocatie van de Event Company. Al deze prachtlocaties zijn inmiddels bekend terrein voor me.

Deze aardbeiplanten zijn de laatste week van maart geplant als demonstratiekratje bij de start van de Aardbeienacademie. Ze hebben het goed gedaan.

Al sinds jaar en dag weet ik dat van het een het ander komt. Zeker als je zo vaak buiten de deur bent als ik komt er wel eens wat verrassends voor je voeten. Af en toe struikel ik er over en soms lijkt het of alle goeie dingen ineens bij elkaar komen. Gelukkig lijkt het laatste me steeds meer te overkomen en merk ik dat de ´people of common attitude´ elkaar automatisch vinden. Zo is dat met het uitbouwen van de Aardbeienacademie, waarmee we voor het volgende jaar al grotere plannen hebben. En zo gaat dat ook denk ik met de marktintroductie van ons nieuwe product Volsmaakt. Het netwerk waar ik al jaren aan gebouwd heb maakt het nu een stuk makkelijker om met goeie partners in contact te komen.

Twitter is ook zo´n goed hulpmiddel om met gelijkgestemden in contact te komen en dingen mee te doen. Een tijdje geleden schreef ik dat onze torenvalkenkast vernield was. Via twitter kwam ik al snel in contact met een docent die er wel een leuke opdracht in zag voor zijn leerlingen. De kast is inmiddels geschilderd, maar moet nog een plaatsje krijgen. Maar het nieuwe twittercontact leverde me nog meer op. Ik kwam op die manier in contact met de Stichting Doe een Wens. Dat is een stichting die hartewensen van ernstig zieke kinderen vervuld. Het bleek dat een van die kinderen graag een aardbeiendag wilde. Hij is dol op aardbeien en zijn vader koopt elke week aardbeien voor hem. Heel fijn vond ik het dat ik afgelopen week aan deze voor hem onvergetelijke dag een bijdrage heb mogen leveren. Ik ben met onze Strawberrytree naar een school in Rotterdam gereden, waar ik het kind met zijn familie verrast heb met een mooie aardbeienpresentatie met slagroom. Naderhand heeft hij nog in een aardbeienbad gelegen bij collega aardbeienteler Cees Buijnsters in Etten-Leur. Leuk en lekker is dat trouwens, kan ik uit eigen ervaring zeggen.

Er is veel enthousiasme onder de studenten van de Aardbeienacademie. De meeste studenten zijn inmiddels aan het oogsten. De berichtjes over het genieten van hun eigen oogst spreken boekdelen. Er wordt wat afgeaardbeit op twitter de afgelopen weken. Mooi medium is dat daar wel voor en zo is er al een aardbeiencommunity aan het ontstaan. Nog eventjes en de eerste studentenvereniging van de Aardbeienacademie zal wel geboren worden. Nou ja, grapje natuurlijk, maar ik zie dus dat de studenten al heel veel van elkaar leren zo.

Niks lekkerdere aardbeien dan aardbeien die je zelf geteeld hebt en rijp hebt laten worden aan de plant. Hier en daar zijn er ook wel wat teleurstellinkjes, maar ja, het aardbeienvak is nu eenmaal niet zonder risico's. Voor komend jaar gaan we in ieder geval een ruimer assortiment aardbeirassen aanbieden. Daarmee kan de oogst gespreid worden over een langere periode en ook het risico op plantenziekten kan daarmee gereduceerd worden. Het ene aardbeienras is nu eenmaal gevoeliger voor bepaalde schimmels dan het andere ras.

Hier op het bedrijf zijn de eerste Elianny aardbeien inmiddels ook geplukt. Die zijn toch wel erg lekker zoet, maar ook met een klein zuurtje erin. Ook een beetje kwetsbaar zijn die Elianny's, maar lekker en kwetsbaar gaan bijna altijd samen. Het volgende veld waar we van moeten gaan plukken staat nu alweer te bloeien en het stro is er deze week tussen gelegd. zonder al te gekke hagelbuien en dergelijke kunnen we dus vanaf nu voorlopig wel aan het plukken blijven. De bedoeling is dat we tot eind september doorgaan met plukken.

Een tijdje geleden heb ik met enkele collega-aardbeientelers de koppen bij elkaar gestoken en gebrainstormd over nieuwe manieren om telers en consumenten beter met elkaar te laten communiceren. Het kwaliteitsniveau wat mensen in winkels kunnen kopen moet flink omhoog. Dat begint ons inziens bij een stuk basiskennis die consumenten van aardbeien moeten hebben. Aardbeientelers moeten op hun beurt meer direct contact hebben met consumenten. Mijn Aardbeienacademie kan daar een mooie constructieve rol in vervullen. Ik kom er later ongetwijfeld weer op terug. Voor het seizoen 2012 gaat er het een en ander in goede zin veranderen, daar kunt u mij aan houden.

O ja, u weet wel, dat gedoe met die komkommers....Er is een spontane actie ontstaan, aangezwengeld door Wouter de Heij, mijn zakenpartner in Volsmaakt. Van een hele berg prachtige komkommers die gered zijn van de container worden komkommersmoothies gemaakt, onder de naam Kom Op! Enerzijds bedoeld als een hart onder de riem voor de komkommertelers en anderzijds als hoop dat er daarmee een broodnodige kiem voor innovatie gaat ontstaan. Samen met enkele andere aardbeientelers, verenigd in Hollandse Aardbeien ga ik deze smoothies mee aan de man brengen. Zodra de smoothies klaar zijn, krijgen kopers van onze aardbeien een gratis smoothie mee. Laten we hopen dat deze crisis straks, al met al toch nog een positieve wending zal hebben gegeven aan de toekomst van de tuinbouw. Ik denk eerlijk gezegd dat die 'Wende' er snel gaat komen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 22 - 2011 (29 mei t/m 4 juni)

2011-06-05T21:18:00.014+02:00

Lènneke laat het zich goed smaken tijdens het gildenfeest in Oirschot, afgelopen zondag.

Jan en Bea in de promotiewagen van Land van Oirschot, tijdens het gildenfeest, met aardbeien en slagroom. Gildenbroeders houden vooral van bier en friet hebben we gemerkt.

De potten met aardbeienplanten worden op hun plaats gezet. het was een mooi karweitje voor Hemelvaartsdag.

Bij Smaakvol Arnhem was de stand van ROC Rijn IJssel helemaal in aardbeiensfeer, aangekleed met aardbein en aardbeiplanten van mij. Ook alle hapjes waren met onze aardbeien bereid, van zoet tot hartig.

Van Volsmaakt knijpfruit zijn aardbeien en frambozen de eerste twee smaken die op de markt komen. Bramen, kersen en blauwe bessen volgen snel.

Tsja, dit is toch wel de week geweest van de heisa over de EHEC bacterie. Niet dat ik er als aardbeienteler al direct mee geconfronteerd ben, maar ik heb verschillende collega's gesproken die er wel behoorlijk mee in hun maag zitten. Er is veel angst gezaaid door politieke eigenhachjesredders, met sommige media als twijfelzaaier in hun kielzog. Opportunisten, zoals de Russen zagen er weer een goed argument in om de grenzen dicht te gooien voor, welja, alle Europese groenten, terwijl de onschuld van de verdachte komkommers al vast stond. Wellicht bereiden de Russen zich alvast voor op de volledige instorting van het financiële stelsel en een dreigend voedseltekort. En inderdaad, dan doen ze er goed aan om de zelfvoorzienendheid van het eigen land maar vast wat veiliger te stellen.

Tegen politieke spelletjes is weinig in te brengen, maar misschien kunnen we toch proberen te voorkomen dat politiek de gelegenheid krijgt om met schijnargumenten de markt naar de filistijnen te helpen. Door de producten goed herkenbaar maken en niet langer die merkloze brij te laten zijn, kun je in ieder geval snel het kaf van het koren scheiden als er twijfel is. Een andere weg ernaast is om ervoor te zorgen dat je als producent niet voor één gat te vangen bent. Op Foodlog is bijvoorbeeld het idee ontstaan om een komkommersap te gaan maken en op de markt te brengen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan aflopen. Ongetwijfeld gaat deze affaire ook heel leuke nieuwe initiatieven opleveren, maar als je er als teler nu mee zit, dan is dat een regelrecht drama.

Met Volsmaakt knijpfruit zijn we vorig jaar ook een innovatieve weg ingeslagen. Ik heb er al veel over gerept en geroerd, maar nu is het dan ook eindelijk beschikbaar voor de businessklanten. Waar het dan straks allemaal te koop is dat moeten we even afwachten maar ik hou u ervan op de hoogte natuurlijk. Mochten businessklanten al interesse hebben, dan kunnen zij zich vanaf nu melden bij mij.

Afgelopen week hebben we weer een nieuw veld met verschillende rassen aardbeiplanten aangelegd, waar deze zomer nog van geoogst kan worden. De oogst van het eerste veld is inmiddels begonnen en via onze boerderijwinkel zijn de aardbeien te koop. Het eerste vrachtje aardbeien voor Van Vessem & Le Patichou banketbakkers is inmiddels ook al op de gebakjes en vlaaien beland.

De optredens op de Gildenmanifestatie in Oirschot, bij Smaakvol Arnhem en bij het Strawberry Earth Film festival maakten de week in ieder geval bijzonder afwisselend. Met veel ups en downs, dat ook.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 21 - 2011 (22 t/m 28 mei)

2011-05-29T20:00:00.015+02:00

Het voorbereidende werk voor mijn nieuwe teeltsysteem voor de aardbeien. Het is even wat werk, maar dan heb je ook wat.

Ik lust ze zelf ook nog en liefst met veel slagroom.....

Dit zijn Lambada's, die ik nu niet heb in verband met de verandering van het bedrijf. Volgend jaar heb ik ze weer wel is de bedoeling en dan heb ik ze ook beschikbaar voor de Aardbeienacademie

De ijsjes van @gimmepops gaan erin als koek, zoals die van aardbeien met citroenmelisse. De foto is gemaakt op het Fabulous Food Festival

Het aardbeienras Elianny staat er voorbeeldig bij. Over enkele weken beginnen we hiervan te oogsten.

Hoewel we dit jaar pas in de eerste week van april de eerste aardbeiplanten geplant hebben, zijn de vruchten al aan het kleuren. Zeker een week sneller dan we in de meeste jaren gewend zijn. Acht weken heeft het dus geduurd van planten in de pot zetten tot de eerste rijpe vruchten. En zoals je op de foto kunt zien staan ze er ook helemaal niet slecht bij. Ik heb vroeger wel eens aardbeistekken op potgrondsubstraat geteeld, maar dat is alweer tien jaar geleden. Helemaal vreemd is substraatteelt dus niet voor mij, maar een dagje van huis af gaan vergt nu wel iets meer organisatie. Het thuisfront moet wat meer oogjes in het zeil houden dan voorheen.

Inmiddels zijn we druk bezig geweest om het volgende veld a la nieuw systeem aan te leggen. Komende week gaan de planten erin. Ze staan trouwens al lekker te groeien op het perceel ernaast, maar om kniktrossen en met zand besmeurde vruchten te voorkomen moeten ze een ander plekje krijgen. Ik ben nog niet helemaal tevreden over mijn nieuwe systeem, maar ik weet al wel hoe het beter kan. Dat vergt echter wat meer investering. Laat ik het eerst zo eens proberen. Het gaat wel zo, maar het kan altijd beter.

Een van de nieuwe rassen die ik heb staan is wel heel erg lekker. Het is een doordragend ras, nog zonder naam, zo nieuw is het ras nog. Veredelaar Marcel Suiker van Goossens Flevoplant heeft het ras ontdekt, na jarenlang kruisingswerk. Nou ja, ik kan wel zeggen dat het een lekkere aardbei is, maar mensen die hem hier gekocht hebben zijn er zeer enthousiast over. Het is alleen een beetje lastig communiceren over iets wat nog geen naam heeft. Als er iemand leuke ideeën heeft voor een werknaam dan hoor ik die graag. Niet dat ik een naam aan andermans kind kan geven, maar goed, ik moet het wel duidelijk kunnen maken, zodat mensen een volgende keer weer weten waar ze naar moeten vragen.

Natuurlijk ook weer de nodige verrassende dingen deze week. Dennis Favier van @gimmepops, echt een super ijsjesconcept heeft mijn aardbeien gebruikt om aardbeienijsjes met citroenmelisse te maken. Op het Fabulous Food Festival in Haarlem heeft hij ze dit weekend gepresenteerd en de reacties waren uitstekend. Op dat Festival was ook Antoine van Biet en Boon met zijn k&k-groenten-om-zelf-van-te-oogsten-concept. De aardbeienplanten kweek ik voor hem op. Er staan er alweer een flink aantal die over enkele weken uitgeleverd kunnen worden. Als je als restaurant of cateraar interesse hebt, benader Biet en Boon dan via hun website.

Grappig vond ik wel een twitterbericht van een tekstschrijfster dat ze een tekst en toets 'begrijpend lezen' in elkaar aan het zetten was voor groep 6 van de basisschool. Heel veel leerlingen gaan straks lezen over de Aardbeienacademie en hopelijk begrijpen ze het dan ook. Heel mooi dat die kinderen van een jaar of tien met mijn nieuwe concept geconfronteerd worden.

Sinds enkele dagen zijn er heel mooie Elsanta aardbeienplanten te koop bij de supermarkten van PLUS. Onder het label GIJS worden ze daar verkocht en met een duidelijke link ook naar de Aardbeienacademie. Enkele vakkundige collega's van me hebben de planten opgekweekt. Hopelijk kan ik ze er bij helpen om de oogst tot een goed einde te brengen. En voor mij natuurlijk niet minder belangrijk, nieuwe studenten voor de Aardbeienacademie enthousiasmeren, die straks ook zelf Lambada, Korona en andere superlekkere rassen gaan telen.

Wat trouwens lekker is? Aardbeien met chocola en dragon. Ik heb het zelf geproefd vorige week in Drenthe. De Heeren van Alede hadden er bonbons van gemaakt. Sukeloa met eerdbei en dragon stond er op het doosje. Alleen al van de naam ga je watertanden toch?

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Extra blog van Aardbeienacademie student Akke

2011-05-24T22:12:00.006+02:00

Akke Hoekstra bij haar eigen aardbeienteelt die ze met hulp van de Aardbeienacademie grootbrengt.

Akke Hoekstra, een enthousiaste deelnemer aan de Aardbeienacademie heeft een mooie blog geschreven. Ik wil u die niet onthouden. Daarom heb ik er hier graag een plaatsje voor ingeruimd. Geniet van haar verhaal!

De smaak van mijn vader

Volgens mijn zus ga ik steeds meer op mijn vader lijken, nu ik de vijftig ben gepasseerd. En, nu ik al zo oud ben, ervaar ik dat als compliment. Mijn vader kwam uit het Friese tuindersdorp Berlikum. Zijn hele familie bestond uit tuinders. Mijn opa was export-controleur bij de veilingen. Mijn vader heeft zijn hele leven doorgebracht in het onderwijs maar had daarnaast een grote hobby, die wij ook wel eens waanzin noemden: de tuin.

Urenlang was hij daarin bezig. We zagen hem zwoegen in de regen, in de zon en we konden eigenlijk niet op vakantie omdat in de zomervakantie altijd de boontjes, de bessen en de aardbeien klaar waren. Eindeloze zomers zaten wij bonen te plukken, bonen te punten en te doppen, bessen te ritsen en met rood-geïrriteerde polsen, aardbeien te plukken. We hebben de bessen en bonen regelmatig vervloekt om daarna hoop te putten door het zingen van Fats Domino's “I found my freedom on Blueberry Hill”. Al zingende werd er geoogst. Daarna volgde uiteraard het verwerkingsproces. Hoeveel jam mijn moeder heeft gemaakt, weet ik niet meer. Maar het was veel. De vriezer zat altijd te vol met bessen en bonen. De buurt werd structureel overspoeld met onze overvloed. Bonen, aardbeien en bessen werden aan iedereen, vriendelijk doch beslist, opgedrongen. Het was altijd teveel en te vol. Maar dat was niet erg. Het was namelijk ook altijd te lekker.

Niemand had lekkerder groente en fruit dan mijn vader. Of zou de herinnering enigszins gekleurd zijn? Te lekker dus. Zo lekker dat ik er in de jaren nadat ik het huis was uitgegaan, niet meer naar heb omgekeken. Want ja, dingen kunnen te lekker zijn, maar als je het te druk hebt of je te druk maakt, denk je dat je alleen bij de Albert Heijn lekkere dingen kunt halen. Hoe ouder ik werd, des te bozer. Boos om die slappe smaakloze boontjes bij de supermarkt. Boos om die aardbeien die zo zuur waren dat je hersens na het eten spontaan tot de helft leken te krimpen. De hoogste tijd om er iets aan te doen.

Mijn stadstuin vol met tegels werd steeds meer een tegelvrije zone. Alles werd erin gezet, met wisselend resultaat. Maar langzaam maar zeker werd het wat. Mijn stokbonen smaken inmiddels naar Heit en natuurlijk ook naar Mem. In mijn bessen schuilt nog een behoorlijke uitdaging. En de aardbeien? Ze deden het prima, dat wel, maar het draait altijd om de smaak, hè. En die smaak benaderde die van de meeste supermarkten qua treurige triestigheid.

Ik heb jarenlang niet geweten dat er veel verschillende soorten aardbeien waren. Dat er iets te kiezen viel. Dacht altijd dat de verschillen in smaak lagen aan de grond, de bemesting, het weer. Maar wist dus niks van Elsanta's en Korona's en al die andere smaakbesjes. Totdat ik op foodlog.nl hierover een boeiend verhaal tegenkwam. Het was als een openbaring. Zomaar zag ik het licht. Dit jaar heb ik bij aardbeienkoninkje Jan Robben mij eerste smaakaardbeien gekocht. Pieker inmiddels over kniktrossen want mijn 5 plantjes beginnen al aardig vol te hangen. Nu is het wachten op de smaak. Voorlopig moet ik maar geloven dat het goed komt. Ik gok dat het de smaak van mijn vader wordt. Dat zou fijn zijn. Want mijn vader is er niet meer. Maar misschien komt hij terug in Strawberryfields for ever.

Akke Hoekstra

Weekblog week 20 - 2011 (15 t/m 21 mei)

2011-05-22T21:11:00.012+02:00

Deze week hebben we stro gelegd tussen de aardbeiplanten. Op deze foto zijn het de Elianny planten die nu lekker beginnen te bloeien.

De vier rassen doordragende aardbeiplanten voor de Bijententoonstelling in de Hortus Botanicus in Leiden staan hier al te groeien. Binnenkort verhuizen ze naar Leiden.

Zo zag de stand van de Aardbeienacademie eruit op de Tuin & Culinair Fair in het Drentse Orvelte.

Onze aardbeienwinkel is weer elke dag geopend. Van 10 tot 18 uur. Op zondag van 10 tot 12 uur

Trotse leerlingen van de Praktijkschool in Woerden bij het afleveren van de nieuwe torenvalkenkast. Met name Bas, die naast mij staat heeft het timmerwerk verricht. Ik heb de klas getracteerd op een kist aardbeien en de docent op aardbeiplanten van de Aardbeienacademie.

De aardbeien die we nu hebben staan voor eigen productie zijn de laatste week hard gegroeid. Nadat de bloemblaadjes eraf gevallen zijn dikken de aardbeien snel uit. De vorm lijkt ook perfect te worden, maar de smaak is toch wel het allerbelangrijkste vind ik. Ik heb al nooit de neiging gehad om de planten op te jagen, maar ook nu we ze voortaan in potten telen houd ik het belang van goede smaak hoog in het vaandel. Dat doe ik door hierop te sturen met de voeding die de planten krijgen. Met een niet al te hoog niveau van stikstof en ietsje meer kali stuur ik de smaakstofjes de goeie kant uit. Ach, u zult het straks wel proeven.

Doordat we dit jaar van teeltsysteem gewisseld hebben, zijn we wat later met onze eigen aardbeienoogst dan vorig jaar. Het kon helaas niet anders omdat we een groot stuk van onze grond verkocht hebben en we op de rest van het perceel pas in het voorjaar aan de slag konden. Volgend jaar zullen we er weer als de kippen bij zijn, uiteraard dan ook weer met die overheerlijke Lambada's. Die moeten al in augustus geplant worden om het jaar erop een goede oogst te kunnen hebben. O ja, Korona's moeten er ook weer komen en nog meer lekkere soorten natuurlijk. Dit jaar staan er hier ook al twintig rassen op het bedrijf, maar nog niet genoeg dus..... Nou ja, er zullen er ook wel weer afvallen.

Tussen de eerste aardbeien hebben we afgelopen week tarwestro gelegd. Hoewel we in potten telen, hebben we het teeltsysteem toch zo gemaakt dat er stro tussen de planten moet om de vruchten te beschermen tegen bezoedeling door zand. Het ziet er dan ook uit als een vollegrondsteelt. Dat heeft te maken met de locatie waar ons bedrijf is gevestigd. Daar mag namelijk niet zoveel. Het heet nog net geen beschermd dorpsgezicht maar in de praktijk is het wel zoiets. Een aantal notabelen die onze buurt als achtertuin hebben heeft al jarenlang strijd gevoerd om dit gebiedje te beschermen. Dus als ik wil en moet moderniseren, dan moet ik dat vaak doen binnen de kaders van een omgeving die juist het oude wil beschermen. Ik heb er trouwens altijd wel een uitdaging in gezien om me dan toch maar weer aan te passen en nu dit systeem weer bedacht. De potten staan nu in ieder geval zo, dat de potgrondtemperatuur overdag en 's nachts ook behoorlijk stabiel blijft. En dat is dan weer goed voor de groei én de smaak van de aardbeien.

Leuk intermezzo deze week was het in ontvangst nemen van de nieuwe torenvalkenkast. Leerling Bas van Praktijkschool Woerden had hem gemaakt na een twitteroproep die door zijn docent @jurgeneijz was vertaald in een schoolopdracht. Binnenkort ga ik de kast al plaatsen, zodat de torenvalken alvast uit kunnen kijken naar hun liefdesnestje van volgend jaar. Maar eerst nog een verfje op de kast smeren en een paal rechtzetten.

De week heb ik afgesloten met een tweedaags bezoek aan het pittoreske dorpje Orvelte in Drenthe. Op de Tuin & Culinair Fair heb ik verschillende soorten aardbeiplanten verkocht. Ook daar waren mensen weer enthousiast over de Aardbeienacademie. Die Aardbeienacademie levert nog steeds een hoop publiciteit op. Deze week kwam het magazine gezondNU uit met een vijfpagina artikel, Dagblad van het Noorden kwam me interviewen en zelfs De Telegraaf is hier in Oirschot langs geweest. Mooi meegenomen wel die free publicity. O ja, in het AD van zaterdag heeft Herman den Blijker nog in positieve zin over me gerept, begreep ik van verschillende mensen op twitter en van klanten hier in de aardbeienwinkel. Ik ben er wel trots op hoor, maar ik klop me niet op de borst. De laatste jaren hebben wel laten zien dat het leven van een aardbeienkoning, aardbeiengoeroe of hoe ik ook overal genoemd word, lang niet alleen maar over rozen gaat. Hoewel de aardbei natuurlijk wel tot hetzelfde plantengeslacht behoort als de roos (Rosaceae).

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 19 - 2011 (8 t/m 14 mei)

2011-05-15T19:24:00.014+02:00

Ongeveer 7 weken na het planten hangen de vroegste trossen er nu zo bij.
De planten voor Biet & Boon groeien als kool. Met bijna rijpe vruchten eraan gaan ze richting restaurants e.d. Onze nieuwe manier van telen. De planten staan op veensubstraat en het ziet eruit als vollegrond. Komende week moet er stro tussen.

Deze aardbei lijkt wel heel erg op een framboos. Ik heb hem afgelopen week ontdekt. Zou het een succes worden?

Zo zag de stand van de Aardbeienacademie eruit bij Intratuin in Zoetermeer

Een hele zaterdag ben ik bij Intratuin in Zoetermeer geweest. Behalve dat ik er mijn Aardbeienacademie stond aan te prijzen en ondertussen aardbeiplanten mee verkocht heb ik me ook verwonderd. Het viel me op dat er zoveel mensen weer belangstelling hebben om zelf wat groente- en fruitplanten in de tuin te zetten. Vooral mensen met kinderen waren enthousiast bezig om een paprikaplantje met al vier halfwas vruchten of een bijna rijpe tros tomaten te scoren. Koolplantjes, nee zelfs rode bietjes en net gekiemde stamslaboontjes gingen vlot van de hand. Ik twitterde er gisteren over en direct kreeg ik een reactie van een paprikateler. Die zou liever zien dat mensen gewoon vers én kwaliteit kopen. Daar zou iedereen beter mee af zijn, alsof het doe-het-zelven een bedreiging zou vormen voor de professionele tuinder. Juist niet denk ik!

De behoefte aan groenten en fruit is bij de mensen die plantjes kopen bij een tuincentrum natuurlijk vele malen groter. Het is maar peanuts wat ze zelf zullen oogsten. Maar de toenemende belangstelling voor eigen groente- en fruitteelt is voor mij een teken dat mensen weer meer affiniteit hebben bij hun eten. En dat ze het belangrijk vinden dat hun kinderen die affiniteit ook ontwikkelen, sterker nog dan ze zelf misschien hebben. Het bewustzijn voor het belang van goed eten is groeiende. Dus, laat die mensen lekker hun plantjes kopen. Ik ben er vrij zeker van dat deze mensen met hun eigen teeltervaring ook met meer respect naar het werk van de tuinder kijken en snappen dat eten niet vanzelf op je bord komt.

Afgelopen week hebben we onze nieuwe manier van telen eindelijk een beetje vorm gegeven. Het is teelt op substraat, maar het komt er uit te zien als teelt in de vollegrond. Een beetje spannend of het allemaal lukt zoals ik wil is het nog wel en het aanleggen was meer werk dan ik gedacht had. Maar de planten staan er behoorlijk goed bij is mijn idee. Komende week gaan we het stro tussen de planten doen ter bescherming van de vruchten.

De planten van het ras Elianny, voor Biet & Boon staan inmiddels heerlijk te groeien. Zodra de eerste aardbeien beginnen te kleuren worden de planten bij bijvoorbeeld restaurants neergezet, waar de aardbeien er dan vers van af geplukt kunnen worden. De verwachting is dat ze rond 10 juni zo ver zijn. Biet & Boon regelt de distributie en de verkoop van deze planten, dus als u interesse heeft mag u dat via hun website even laten weten.

Enkele weken geleden melde ik dat onze torenvalkenkast vernield was. Via twitter melde zich @jurgeneijz die zijn leerlingen er wel mee aan de gang wilde zetten om een nieuwe kast te maken. Afgelopen week hebben ze de kastonderdelen zorgvuldig gezaagd en in elkaar getimmerd. Komende week ga ik hem op de school in Woerden ophalen en uiteraard trakteer ik de hele klas dan op lekkere aardbeien. Zodra de paal weer in oude glorie is hersteld zal ik de kast er weer aan bevestigen en kunnen de torenvalken alvast weer uitkijken naar hun toekomstige nestje.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 18 - 2011 (1 t/m 7 mei)

2011-05-08T20:09:00.011+02:00

Rupsjes in de aardbeien. Dit jaar lijkt het erger te zijn dan normaal. Waarschijnlijk zijn ze uit de bomen en struiken gewaaid. Sommige studenten aan de Aardbeienacademie hebben er ook last van.

De stand van de Aardbeienacademie in de Hortus Botanicus in Leiden. Echtgenote Bea en dochter Sabine staan achter de kraam

Uitwisselingsstudent Emilia uit Miami vult de Strawberrytree bij met aardbeien van Holland Strawberry House

Wageningse studenten plantenveredeling nemen de proef op de som en keuren de aardbeien van Holland Strawberry House

Ziet er feestelijk uit. Wat je met lekkere aardbeien al niet kan doen.

Met enige spanning keek ik er wel naar uit. POW News had me geïnterviewd over het onderwerp wie de aardbeien in Nederland moet gaan plukken. Enigszins bedacht op het beruchte knip- en plakwerk van dit nieuwsprogramma had ik rare uitspraken zoveel mogelijk geprobeerd te vermijden. Het resultaat viel me dan ook nog best mee. Op Uitzending gemist is de opname nog te zien. Het is het eerste item, nog vóór het nieuws over Bin Laden.

Wat een raar weer trouwens afgelopen week. Heel koude nachten gehad, met zelfs wat nachtvorst. Gelukkig hebben we hier geen schade. En nu overdag een bijna tropische temperatuur. Het weer is een beetje van slag zou je zeggen. Het gaat dit jaar zeker weer lukken om op mijn verjaardag al aardbeien van eigen teelt te hebben. Dat is in de afgelopen 53 jaar nog maar 1 keer vaker gebeurd. Komende week zaterdag gaat onze aardbeienwinkel in ieder geval weer open. Zegt het voort, zegt het voort........

Sommige studenten aan de Aardbeienacademie ervaren inmiddels dat het leven van een aardbeienteler niet over rozen gaat. Weekjes meivakantie worden af en toe beloond met slaphangende planten die het zonder drinken hebben moeten stellen. Hier en daar zijn ook kleine rupsjes gesignaleerd. Met de harde wind zijn ze waarschijnlijk uit bomen en struiken gewaaid en zijn zich tegoed gaan doen aan de verse aardbeienblaadjes. De rupsjes eraf plukken of even spuiten met een biologisch pyrethroide (bv merk Ecostyle) is dan aan te raden. Zonder blad zal de aardbeienoogst minimaal zijn.

De Strawberrytree heeft het de laatste tijd ook weer wat drukker gekregen. Vrijdag ben ik er mee bij de opening van het Holland Strawberry House in Andijk geweest. Dat is een zaadveredelingsbedrijf waar nieuwe aardbeirassen gecreëerd worden die door middel van zaaien vermeerderd kunnen worden. Dat is bijzonder omdat tot nu toe alle commerciële aardbeirassen door middel van uitlopers vermeerderd werden. De festiviteiten werden ook aangegrepen om een zekere mate van noodklok te luiden over het gebrek aan studenten die nog een opleiding in de plantenveredeling willen volgen. De campagne Major Earth moet het tij wat dat betreft weer helpen keren. Ik ben benieuwd of dat gaat lukken.

Twee dagen aardbeiplanten verkopen in de Hortus Botanicus in Leiden maakte de week compleet. In een lommerrijke omgeving en met het mooie weer was het goed vertoeven daar. Ik had 10 soorten aardbeiplanten meegenomen en er zijn daar dus weer heel wat studenten voor de Aardbeienacademie bijgekomen. Het was een mooie oefening voor komende zaterdag 14 mei. Dan ben ik met een flink assortiment aardbeiplanten de hele dag bij Intratuin in Zoetermeer. Bij de Hortus heb ik wel gemerkt dat het vermoeiende dagen zijn, maar mensen gelukkig maken met hun eigen aardbeienplantjes geeft ook veel voldoening.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 17 - 2011 (24 t/m 30 april)

2011-05-01T17:23:00.007+02:00

In deze blog aandacht voor het overlijden van Aisha Hunkar. Ik heb haar via twitter leren kennen, maar nooit in het echt ontmoet. Voor zover ik kon heb ik haar in de laatste maanden een hart onder de riem gestoken

Een van de deelnemers aan de Aardbeienacademie trof dit kevertje aan, al vretende aan de aardbeienblaadjes. In eerste instantie werd gevreesd dat het een taxuskever was, maar het blijkt een andere kever te zijn. We houden hem in de gaten, want vreterij moeten we niet hebben.

Caroline Vollebregt stuurde me deze foto. De planten doen het goed, 4 weken nadat ze zijn geplant.

Er komen best veel bloemknoppen uit de planten. De oogst kan goed worden, maar we zijn er nog niet.

Een flink assortiment aardbeiplanten. Op 6 en 7 mei zijn we er mee bij de Hortus Botanicus in Leiden en op 14 mei bij Intratuin in Zoetermeer.

De straffe oostenwind maakt het de laatste dagen wat lastig om de dingen te doen die we moeten doen. Zo komt bij het beregenen van de planten het water niet overal even goed terecht. Met het zonnige en warme weer van de afgelopen tijd zijn de werkzaamheden in een stroomversnelling gekomen. Nu is alles bij ons al anders dan de vorige jaren, maar alles lijkt nu tegelijk te moeten gebeuren. De eerste plantingen beginnen te bloeien en de volgende moeten weer geplant worden. We zijn het veld wat na de verkoop van de rest van het perceel is overgebleven aan het aanpassen, maar die rotwind helpt daar niet aan mee. Maar goed, we zullen er maar niet over mopperen, want dat helpt toch niet. Het vervelende van de harde wind valt in het niet bij het berichtje wat ik eergisteren kreeg.

Een nog jonge vrouw, Aisha Hunkar die ik sinds een tijdje via twitter heb leren kennen is vrijdag overleden aan kanker. Ik wist al vanaf het begin dat ik haar leerde kennen dat ze ernstig ziek was. Ze was blij met de pakketjes met proefverpakkingen van Volsmaakt die ik haar af en toe stuurde. Ik heb haar nooit in het echt ontmoet, maar er is een band ontstaan, zoals met zovele mensen. Met Aisha hadden we nog afgesproken dat we haar bij de verhuizing zouden helpen en het housewarming feestje zouden opluisteren met de Strawberrytree. Het heeft jammer genoeg zo niet meer mogen zijn. Samen met Frederiek, waar ik via Aisha ook mee aan de praat geraakt ben willen we nog wel iets gaan doen. Frederiek heeft er een mooie blog over geschreven.

Ik krijg de laatste weken steeds meer leuke foto's en berichtjes van mensen die hun eigen aardbeien aan het telen zijn met hulp van de Aardbeienacademie. Zo te zien gaat het op de meeste plaatsen best goed. Afgezien dan van een enkeling die te zuinig is met water geven. Aardbeien telen is niet zo heel moeilijk als je de 1001 kleine dingen die er fout kunnen gaan maar niet fout laat gaan. Een beetje discipline is gewoon nodig. Met af en toe vallen en opstaan komen de meesten er echter wel. Een aardbeienstudent twitterde enthousiast: 'propedeuse gehaald aan #Aardbeienacademie. Plantjes leven na 1 maand nog en zijn gegroeid' Een andere twitterde: 'joepiedepoepie, 1 mei en nu al de eerste bloem'. Even was er schrik dat de verwoestende taxuskever bij een aardbeienstudent was opgedoken. Nadere bestudering van het bedrijf Biocontrole leverde op dat het om 'Otiorhynchus porcatus' zou gaan. Gelukkig was het geen taxuskever, hoewel deze erop lijkende kever wel aardbeienblaadjes lust.

De tv-camera is afgelopen week ook nog langsgeweest. Van POW News, nog wel, met verslaggever Daan Nieber. Wellicht heeft hij me niet tot rare uitspraken kunnen verleiden. Zou dat de reden kunnen zijn dat ze het niet uitgezonden hebben? Misschien komt het nog, want het onderwerp is ook maandag nog wel actueel. Het ging over het voorgenomen beleid van minister Kamp om werklozen in Nederland in te zetten om o.a. aardbeien te plukken. Dit ten koste van de Roemeense en Bulgaarse werkwilligen waarvoor tewerkstellingsvergunningen nodig zijn. Ik ben benieuwd of de minister zijn beleid door kan zetten. Gisteren viel ik zowat van mijn stoel toen er bij het programma 1 Vandaag gemeld werd dat er in het dorp Lienden, Poolse vrijwilligers zijn ingezet om de boel voor Koninginnedag te versieren omdat er geen Nederlandse vrijwilligers te vinden waren. Het geeft ernstig te denken over de kans van slagen van het plan van minister Kamp.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 16 - 2011 (17 t/m 23 april)

2011-04-24T18:04:00.016+02:00

Mooie en heerlijke Elianny aardbeien van vorig jaar. We hebben ze nu ook weer geplant, o.a. voor Biet & Boon

De torenvalkenkast zoals die er 13 jaar lang heeft gestaan. Hier met de jonge torenvalkjes op het punt van uitvliegen.

Deze nieuwe website moet u zeker eens gaan bekijken. Een initiatief van trotse Nederlandse aardbeientelers.

Dit zijn de demonstratiekratten voor de Aardbeienacademie. Van links naar rechts: 7 dagen, 18 dagen en 30 dagen nadat ze zijn geplant.

Van de torenvalkenkast is niet meer overgebleven dan dit hoopje kachelhout, na een botsing met een ploegende boer. De eieren lagen geklutst in de sloot. Bloody shame en zonde!

'De aardbeien groeien als kool' werd er afgelopen week regelmatig getwitterd door studenten aan de Aardbeienacademie. Het is leuk, zo enthousiast als ze met de teelt van hun eigen smaakaardbeien bezig zijn. En aan de foto's die ze vaak meesturen te zien, lukt het tot nu toe nog heel aardig ook. Stiekem zit ik er toch wel eens van te genieten als ik de twitterstream #Aardbeienacademie eens doorlees. Er worden af en toe ook vragen gesteld, zoals dat echte studenten betaamt en ik probeer die dan ook snel te beantwoorden. Mooi is dat en we staan nog maar net aan het begin. Ik krijg zelf ook steeds meer zin in de Aardbeienacademie.

Het groeit inderdaad allemaal als kool, als er tenminste op tijd water gegeven wordt. Met de droge oostenwind en de hoge temperatuur is het water snel onbereikbaar voor pas geplante aardbeien. Hier op ons bedrijf veranderen de planten in ieder geval met de dag. Och, maar we zijn er nog niet. Je zult zien dat mei een koude maand gaat worden en dan is alles in de natuur weer redelijk op schema. En anders zijn we lekker vroeg aan de vollegrondsaardbeien dit jaar. De allervroegste die we van de vollegrond ooit gehad hebben was een paar jaar geleden al op 16 mei. Makkelijk te onthouden voor me omdat het mijn verjaardag is.

Deze week is weer een mooi initiatief gepresenteerd. Collega aardbeienteler Marcel Dings heeft samen met Marill Ooms het idee opgevat om de Nederlandse aardbei in het algemeen extra aandacht te gaan geven. Eerlijk is eerlijk, vooral in het voorjaar is het voor Nederlandse telers telkens weer een doorn in het oog om te zien dat supermarkten veel te lang doorgaan met de verkoop van Spaanse aardbeien. En dat terwijl er dan al veel lekkerder, maar weliswaar wat duurdere Nederlandse aardbeien beschikbaar zijn. Ik zeg altijd maar zo: je hebt meer genot van één lekkere aardbei dan van een heel doosje Spaanse knollen. Sinds gisteren is dan ook de website HollandseAardbeien in de lucht. Onder andere met heel leuke weetjes van aardbeien. Het initiatief sluit naadloos aan op mijn Aardbeienacademie, dus ik ben het van harte gaan ondersteunen.

De eerste Elianny planten voor Biet & Boon staan hier al te groeien. Ze worden straks in mooie unieke bakken gezet en afgeleverd bij met name restaurants. Die hoeven ze dan alleen nog maar een beetje water te geven en ze kunnen er de rijpe aardbeien vanaf plukken. De planten worden pas afgeleverd als de eerste aardbeien beginnen te kleuren. Biet & Boon verkoopt op deze manier verschillende gewassen. Ik ben benieuwd hoe het initiatief zich ontwikkelt, maar er schijnt best veel belangstelling voor te zijn heb ik inmiddels begrepen.

Ik heb deze week toch ook nog een keer flink gebaald. Op onze verkochte grond stond een torenvalkenkast die ik daar in 1998 geplaatst heb. Al 13 jaar is daar een nestje torenvalken uitgebroed. Nu ineens heeft een boer die aan het perceel grenst de complete kast, met paal en al, met zijn ploeg omgezwiept. En hij heeft nog niet eens iets van zich laten horen, dat neigt mij te doen geloven dat het geen ongelukje was. Maar afijn, de eieren lagen geklutst in de sloot, evenals de kast in ontelbare stukjes. Zelfs de ijzeren paal was doormidden gebroken. Nu, een dag of vijf na het vandalisme zitten de torenvalken nog vaak op de afgebroken paal. Ze zullen de kluts kwijt zijn denk ik.

De waarde van twitter heeft zich ook in dit geval weer duidelijk bewezen. na een oproep van mij meldde zich @Jurgeneijz van Praktijkschool Woerden, die er wel een leuk project in zag voor zijn leerlingen. Na de meivakantie wordt er een nieuwe torenvalkenkast getimmerd. Voor dit jaar zal het geen soelaas meer bieden, maar volgend jaar hebben we hopelijk weer een nestje jonge torenvalken. Dat doet een mens dan toch weer goed.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 15 - 2011 (10 t/m 16 april)

2011-04-17T20:12:00.019+02:00

De presentatie van onze Strawberrytree bij de afterparty in Meeting Plaza in Utrecht ter gelegenheid van de boekpresentatie Society 3.0 van Ronald van den Hoff

Een column in NRC Weekend van zaterdag 16 april. Weer fraaie free publicity voor de Aardbeienacademie en goeie aardbeien.

Op Leerpark Dordrecht werd deze week een Proef- en Pluktuin aangelegd door schooljeugd, samen met een aantal wijkbewoners. Het enthousiasme was groot bij het planten van aardbeien. Hopelijk blijft dat zo. Met de Aardbeienacademie proberen we de aardbeienteelt in Dordrecht op het rechte pad te houden. Ik hou ze in de gaten.

In dagblad De Pers verscheen deze week een opmerkelijke cartoon bij een artikel over duurzaam consumeren. Waardoor zouden zij nu geïnspireerd zijn.... Ik vond hem wel heel leuk.

De afgelopen week begon met een wel heel prettig samenzijn in Utrecht, waar Seats2meet -founder Ronald van den Hoff zijn boek Society 3.0 presenteerde. Ik mocht met mijn Strawberrytree bij de afterparty zijn in het Meeting Plaza op Hoog Catharijne. Nog geen twee maanden ben ik bekend met de organisaties die Ronald heeft opgezet, maar ik voel me er al behoorlijk kind aan huis. Nu besef ik ook dat de stap die ik gezet heb met mijn bedrijf niet alleen een noodzakelijke stap was, maar ook een heel logische. Als je dat boek leest weet je helemaal waarom. Achteraf bezien was ik, zonder dat ik het zo kon benoemen, al enkele jaren bezig een ondernemer 3.0 te worden.

Het is het nieuwe ondernemen. In plaats van maar doorvechten tegen de bierkaai omring ik me nu steeds meer met gelijkgestemden. Onwillige lieden ga ik niet meer proberen te overtuigen of ze alsjeblief mijn producten willen verkopen. En aan commerchanten die me alleen maar nodig hebben om me het vel over de neus te halen heb ik al helemaal een broertje dood. Zoals ik vorige week al schreef: ik doe het alleen nog maar met POCA (people of common attitude). En anders niet.

Wat is er aan de hand? Ik heb vorig jaar besloten om het allergrootste deel van mijn eigen aardbeienteelt aan de wilgen te hangen. In ruil daarvoor wilde ik gaan samenwerken met anderen. Wel met aardbeien als kern van mijn bezigheden, maar door mezelf te verbinden met anderen, die heel andere competenties hebben nieuwe waarde te creëren. Met die lekkere aardbeien heb ik de afgelopen jaren een naam opgebouwd, althans dat hoor ik steeds vaker. En ik moet eerlijk zeggen dat ik ook wel gepokt en gemazeld ben in de aardbeienwereld. En echt, het vinden van gelijkgestemden gaat me bijzonder makkelijk af. De verbindingen ontstaan gewoon, op een natuurlijke manier. Verbazingwekkend eenvoudig lijkt het.

Zo worden er nu samen met gelijkgestemden geheel nieuwe concepten uitgebroed en die gaan binnenkort ook uitgevoerd worden. Je hoeft zelf dus helemaal geen groot bedrijf te hebben met allerlei medewerkers die van alles kunnen en die je aan het werk moet houden. Die mensen lopen gewoon in het wild rond en als je ze in je netwerk kunt vangen dan kun je daar mee gaan ondernemen. Ik zie zo rondom ons kleine aardbeienbedrijf allerlei nieuwe dingen ontstaan waarin ik als ondernemer met mijn competenties kan participeren. En sociale media is zoals Ronald van den Hoff in zijn boek schrijft, het mobiele cement tussen die verbindingen van gelijkgestemden. Ondernemen 3.0 is leuk!

Ons aardbeienveld begint op een Winkel van Sinkel te lijken. Er staan alles bij elkaar al zo'n 20 verschillende aardbeienrassen. Van sommige maar een vrij klein proefje, maar toch, ik heb ze wel. Elianny, Elsanta, Mara des Bois, Lambada, bosaardbei, ananasaardbei, framboosaardbei, Florin, Florina, Everest, Evie, Darselect, Donna, Daisy, Daroyal, Darlisette, Diana, Eves Delight en nog twee nieuwe rassen zonder naam. Er valt heel wat te proeven deze zomer dus.

De Aardbeienacademie begint lekker te lopen. Ik moet dringend weer aan de slag met een nieuwsbrief en nieuwe teeltinformatie met foto's e.d. Mooi om te zien is dat deelnemers aan de Aardbeienacademie ook al zoveel met elkaar delen via tweets en blogs. De blog van @sandravankampen is leuk, maar ook die van bijvoorbeeld @frederiekFF en @kimvanvelzen. Geregeld kom ik publicaties tegen in allerlei magazines en kranten zoals afgelopen zaterdag in NRC Weekend. En al die free publicity levert dan weer nieuwe belangstelling op voor wat we aan het doen zijn. En zo blijft een ondernemer 3.0 een beetje aan de gang.

O ja, van het een komt het ander. Ik ben woensdag bij Servex geweest, exploitant van alle horecagelegenheden op NS-stations. Ook daar gaan we leuke dingen mee doen. Net zoals dat we binnenkort op het Strawberry Earth Film Festival een rol gaan spelen. Zie je het al voor je? bakjes aardbeien met slagroom in plaats van plakkerige popcorn? Ik wel.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 14 - 2011 (3 t/m 9 april)

2011-04-10T17:59:00.027+02:00

De eerste Elianny aardbeiplanten hebben we deze week geplant. Half juni zullen we er de vruchten van kunnen plukken verwacht ik.

Een leuk artikel in het Eindhovens Dagblad naar aanleiding van de start van de Aardbeienacademie. De dag erna stond hetzelfde artikel in het Brabants Dagblad. Er kwamen zelfs verschillende mensen met de krant in de hand naar ons bedrijf.

Komende zomer gaan we een leuk project doen met de Hortus Botanicus in Leiden. De benodigde planten staan alvast te groeien, ter voorbereiding op de verhuizing naar Leiden.

Twee weken geleden heb ik deze Elsanta planten in een kist met aardbeienpotgrond geplant. Kijk eens wat ze al groeien! Op tijd water geven is het belangrijkste.

De bosaardbeienplantjes groeien hard. De eerste bloemetjes komen zelfs al open.

Het is toch wel verdraaid leuk als je ergens mee bezig bent waar je zelf een heel goed gevoel over hebt. Dat heb ik nu dus. Na vele jaren getob met dingen waarbij ik vooral gestuurd werd door anderen die vonden dat het zus en zo moest, gebeurt er nu iets bijzonders. En afgelopen woensdag toen mijn interessante disgenote vertelde over POCA viel het kwartje pas echt. Voor haar staat POCA voor People Of Common Attitude. En dat is het! Ik doe nu dingen waardoor ik bijna vanzelf steeds meer met gelijkgestemden in contact kom en daarmee is het zoveel leuker zaken ontwikkelen en doen, dan dat je alleen maar vanuit een leverancier-klantrelatie werkt. Ik wil het woord 'eisen' eigenlijk niet meer horen dus.

Het was al te ervaren op de introductiedag van de Aardbeienacademie. Zoveel mensen uit het hele land, die de passie van het zelf telen van hun eigen aardbeien delen. Maar het is meer dan dat. Het is denk ik niet alleen de aardbeienliefde die deze mensen zoveel plezier met elkaar doet laten beleven maar hun algehele houding. Daar straalt dan zo'n energie vanuit dat er welhaast vanzelf iets vruchtbaars tot stand komt. En echt, ik heb het hier deze week al een paar keer gezegd, lekker in de zon werkende, met een schuin oog in de gaten houdend wat er op onze onlangs verkochte grond gebeurt: ik heb nog geen seconde spijt gehad van het verkopen van die grond. Nu ik steeds meer dingen lijk te kunnen gaan doe die ik écht leuk vind, werkt dat als een magneet op de POCA's.

Zo ben ik nu dus bijvoorbeeld terechtgekomen bij de Hortus Botanicus in Leiden. Ik ga daar samen met de medewerkers van de Hortus de 14 meter hoge en 23 meter lange wenteltrap helemaal behangen met doordragende aardbeienplanten. En dat allemaal ter ondersteuning van de tentoonstelling 'Bijen in de Hoofdrol'. Vier verschillende rassen komen er aan te hangen, Mara des Bois, Florin, Everest en Evie. Ik heb van de hortusmensen begrepen dat de bezoekers er straks ook gerust een aardbeitje van mogen plukken. Een webcam hangt er al bij, dus we houden je wel een beetje in de gaten hoor! Voorafgaand aan deze trapverfraaiing sta ik op 6 en 7 mei met verschillende soorten aardbeiplanten op de Plantenmarkt van de Hortus.

De Plantenmarkt bij de Hortus is trouwens niet het enige optreden dat de Aardbeienacademie buiten de deur gaat geven. Inmiddels is bekend dat we op 17 april ook bij de Lente Fair in Oirschot zullen zijn en op de Tuin & Culinair Fair in Orvelte op 21 en 22 mei. Daarnaast zijn er binnenkort waarschijnlijk nog meer evenementen waar de Aardbeienacademie acte de présence gaat geven. Daarover meer als we de afspraken gemaakt hebben. De Aardbeienacademie Roadshow of zo, klinkt wel leuk niet?

Het is de bedoeling dat we in het weekend van Hemelvaart met ROC Rijn IJssel gaan samenwerken bij het evenement Smaakvol Arnhem. Hoe we dat gaan doen kan ik nu nog niet zeggen. Er moet ook nog wat te verrassen zijn, maar de ideeën zijn alvast fantastisch en zeker origineel. Het moet ook zeker lukken daar in Arnhem. Vorig jaar hebben we daar immers al een leuk voorproefje gehad, met de Open Aardbeien Lunch in Park Sonsbeek. Honderden mensen zaten daar toen op zelf meegebrachte kleden te picknicken met lekkere Oirschotse aardbeien.

Ik zou het nog bijna vergeten, maar er is hier in Oirschot deze week ook nog 'gewoon' gewerkt. De eerste Elianny aardbeien zijn nu in potten geplant en het waren echt juweeltjes van planten. Half juni zullen ze rijp zijn, als de weergoden geen roet of hagelstenen in het eten gooien tenminste.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 13 - 2011 (27 maart t/m 2 april)

2011-04-03T16:50:00.035+02:00

Als een echte professor heb ik op 2 april 2011, samen met mede-initiatiefnemer Gerrit-Jan Groothedde, alias @eetschrijver de Aardbeienacademie geopend (foto @worldwidewillem)

Het geeft veel energie om een hele dag met echt geïnteresseerde mensen op te trekken. Hier geef ik uitleg over verschillende soorten aardbeien (foto @greetactress)

De Oirschotse ondernemers van het Land van Oirschot presenteerden zich op 2 april met lekkere producten, vanuit een spiksplinternieuwe presentatiewagen. (foto @worldwidewillem)

Om een verkeersopstopping in onze straat te voorkomen hadden we vanaf een partycentrum een huifkartocht geregeld. Geen last van her en der geparkeerde auto's, een leuk ritje en erg makkelijk voor het transport van de planten, bakken en potgrond (foto @veerleslegers)

Het is ook op de website van de Aardbeienacademie te zien, maar als het dan toch in het echt kan, dan laat ik het ook maar even zien hoe je aardbeien moet planten. (foto @greetactress)

'Zo, en nu kunnen we dus echt van start!' Met deze woorden heb ik op de website van Aardbeienacademie de eerste concrete hulp ingeleid voor mensen die zelf hun smaakaardbeien willen gaan telen. Even daarvoor zijn we een hele dag bezig geweest om pakketten klaar te maken met aardbeiplanten. Een deel daarvan is per post verstuurd, maar bijna driekwart van degenen die planten gereserveerd hadden is ze zaterdag zelf komen halen. Van heinde en verre kwamen mensen naar Oirschot, vanuit Friesland tot Zuid-Limburg.

Aan enthousiasme ontbreekt het niet bij de deelnemers. Ook bij mij niet, want ik geloof er heilig in dat dit iets groots in beweging kan zetten. Op de introductiedag en door het vele getwitter ervoor en erna merkten we al wel dat er een mooie klik is tussen veel sympathisanten. Verschillende leuke blogs zijn er al aan de Aardbeienacademie gewijd, zoals die van Sandra van Kampen, van Joost Reus en van Edith Dourleijn. Het lijkt erop dat er een Aardbeienacademie-community aan het ontstaan is, wat ook mijn grote wens is. En omdat je communities niet organiseert of bezit en dat je die ook niet zelf creëert of bouwt, zijn we maar gewoon begonnen. Lekker veel intuïtief gevoel erin gegooid en zo stap voor stap de Aardbeienacademie groter laten worden. Ik probeer steeds maar in de huid van de doelgroep te kruipen en te denken wat die zal aanspreken, wat die leuk zal vinden en waardoor mensen zich met elkaar willen verbinden.

De Aardbeienacademie moet geen eenrichtingsverkeer worden van mij naar een grote groep plantjeskopers. Nee, ik wil er een platform van maken wat mensen faciliteert met plantjes, met andere benodigde attributen en met professionele maar in redelijke Jip en Janneke taal uitgelegde kennis, compleet met Aardbeienacademie-videojournaal. Maar daarnaast moet iedereen met iedereen kunnen communiceren. Mensen moeten bij elkaar in de aardbeientuin kunnen kijken en weetjes uitwisselen. Op de website van Aardbeienacademie hebben we nu al een landkaartje staan met daarop aardbeitjes. Elk aardbeitje staat voor iemand die studeert aan de Aardbeienacademie. Het zou mooi zijn als je op zo'n aardbeitje klikt dat je dan de aardbeientrots van je collega's kunt bekijken en ervaringen kunt uitwisselen. Op die manier ontstaan er zeker vele dwarsverbanden die weer tot nieuwe kennis leiden en zeker ook weer tot nieuwe initiatieven.

Naast het belangrijke onlineplatform ben ik samen met Seats-2-Meet en ook met bijvoorbeeld een grote vestiging van Intratuin manieren aan het bedenken om ook 'in real life' de Aardbeienacademie grote betekenis te geven. En dat gaat lukken voel ik aan mijn water..... Kortom, ik wil dat er een systematiek ontstaat die het de Aardbeienacademie-community, waar ik zelf deel van uit maak, gemakkelijk maakt om de gezamenlijke passie te delen. Ik zorg in combinatie met gastcolleges voor een stevige professionele bodem aan basiskennis. Een enthousiaste community zorgt er straks zelf wel voor dat de Aardbeienacademie aan de praat blijft en dat die als een olievlek groter wordt.

Dat zal ook wel moeten, want na zo'n tijd als die we de afgelopen jaren gehad hebben zal de schoorsteen toch ook weer wat moeten gaan roken. Hopelijk levert de discussie op Foodlog, die nu naar aanleiding van de introductiedag gevoerd wordt iets op waar ik wat mee kan. Gevoelige snaren raken kan ik redelijk goed, maar nu moet het onderhand eens een mooi muziekje op gaan leveren. Met al het enthousiasme van iedereen zal dat nu toch wel moeten kunnen lukken zeker? Ik durf in ieder geval zelfs wel te wedden dat ik straks ook nog heel veel van mijn studenten ga leren. En dat is toch ook mooi meegenomen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 12 - 2011 (20 t/m 26 maart)

2011-03-27T18:47:00.021+02:00

Stukje bij beetje proberen we een moeilijke tijd af te sluiten. Deze week letterlijk, doordat zoon Martijn, HAS-student, de hoofdleiding van de beregening doorgezaagd en afgesloten heeft. Het perceel dat we verkocht hebben staat na 25 jaar weer 'droog'.

Voor het eerst hebben we heel mooie bosaardbeiplantjes in sierpotten gezet. Mooi gezicht lijkt me dat als die friemelaardbeitjes er straks aan hangen.

Ik mocht ook mee helpen. Zoon Jeroen, die doordeweeks Levensmiddelentechnologie studeert in Wageningen is zaterdags meestal thuis mee aan de slag.

De eerste vijf soorten aardbeien staan in vijfliterpotten met heel grove potgrond waar langzaam vrijkomende mest doorheen is gemengd. Van de doordragende rassen staan er twee planten per pot en van de gewone rassen vier planten per pot.

Alvast een voorproefje op de Aardbeienacademie. Dit is een eenvoudige en goedwerkende manier om zelf aardbeien te telen. Een gebruikt appelkratje met een dunne plastic zak waarin eerst aardbeiplanten verpakt waren. Vullen met potgrond en planten en klaar is Kees. Nou ja, water geven en de rest nog. Maar dat leg ik bij de Aardbeienacademie straks wel uit.

Stiekem heb ik eens even teruggekeken in mijn blogs van vorig jaar. Het is een handige bijkomstigheid van mijn geblog dat ik nu zelf kan terugzien wat ik vorig jaar rond dezelfde tijd heb uitgespookt. We hebben toen de eerste aardbeiplanten van 2010 in de grond gestopt. En dat ook nog op een stuk grond wat nu niet meer van mij is. Afgelopen week is de beregeningsleiding naar dat perceel doorgezaagd en afgesloten. Het stelt op zich niks voor zo'n pvc buis waar water doorheen stroomt, maar toch deed het me wel wat. Ik heb die leiding er precies 25 jaar geleden zelf mee ingelegd. De torenvalkenkast staat trouwens ook nog op het verkochte perceel. Ik hoop dat de nieuwe eigenaar het ding laat staan, want de torenvalken zijn al aan het nestelen, net zoals ze jarenlang trouw gedaan hebben. Maar goed, ik heb er niks meer over te zeggen.

Met enkele collega-aardbeientelers heb ik deze week een creatieve sessie gehouden, onder begeleiding van marketeer Ernst Jan Bos. We hebben met zijn allen een hele waslijst aan ideeën gespuid die in de toekomst weer in concrete acties kunnen worden omgezet. Nou weet ik ondertussen drommels goed dat je van ideeën heel blij kunt worden, maar dat het vertalen in concrete concepten niet altijd eenvoudig is. Iets onderscheidends hebben met een mooi verhaal is niet genoeg, als het geen rendement oplevert. Als het uitzicht op rendement te lang duurt en je maar stug vol blijft houden, moet je op een gegeven moment bijvoorbeeld grond gaan verkopen, zoals ik. Dat is het risico van de pionier die in zijn enthousiasme wel eens in zeven sloten tegelijk loopt.

Afgelopen week hebben we de eerste aardbeien om deze zomer te plukken geplant. Ja, toch weer....hoewel ik in november nog zei dat ik ging stoppen met het zelf telen van aardbeien. Het bloed kruipt ook in mijn geval waar het niet gaan kan. En ik heb er nog zin in ook! We telen niet meer die grote hoeveelheden, maar wel erg lekkere en alleen nog voor mensen die een betere smaak ook waarderen. De eerste vijf rassen aardbeien heb ik in grote potten gezet, waarvan we in juni kunnen gaan plukken. De komende weken zullen we nog meer gaan planten. In totaal verwacht ik wel twaalf verschillende rassen te hebben deze zomer, voor ieders smaak wel wat dus. Van sommige rassen heb ik overigens maar een heel klein beetje geplant. Die zijn vooral voor de proeverijtjes en de verkoop hier vanaf de boerderijwinkel. Ook die lekkere rasjes zijn leuk, maar ze moeten wel rendement opleveren. Om die aardbeitjes zomaar de grote boze markt op te sturen, dat kan ik ze niet aandoen. Dan komen ze zeker weer van een koude kermis thuis.

Er wordt inmiddels volop reclame gemaakt voor de Aardbeienacademie, zoals op PSkijkditNL. Leuk is dat wel en er wordt ook volop over getwitterd. Ha, sinds enkele dagen wordt ik op twitter ook gevolgd door onze minister van EL&I @MaximeVerhagen. Ik heb hem maar meteen uitgenodigd om de Aardbeienacademie komende zaterdag te openen. Zal ie wel niet doen, maar ja..... ik ben natuurlijk enkele weken geleden wél helemaal naar zijn ministerie afgereisd om een lunchlezing te houden over Maatschappelijke Innovatie in de Tuinbouw. Wat bakken met aardbeienplanten zouden het in de binnentuin van het ministerie ook best wel doen trouwens. En zeker met een beetje hulp van de Aardbeienacademie. Desnoods kom ik ze zelf planten!

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 11 - 2011 (13 t/m 19 maart)

2011-03-20T19:33:00.013+01:00

Lekkere aardbeien mogen best iets kosten, maar deze groenteboer wil ze niet verkopen denk ik.

Tijdens de introductiedag van de Aardbeienacademie worden alle bezoekers die per auto komen, vanaf de parkeerplaats met deze huifkar naar ons bedrijf vervoerd en uiteraard ook weer terug.

Er zullen ook dit jaar weer veel gebakjes en vlaaien met onze smaakaardbeien belegd worden. Degenen die met de Aardbeienacademie meedoen moeten ze dan wel eerst zelf plukken. Ik vind aardbeien ook het lekkerst als ik ze een paar seconden tevoren zelf heb geplukt. Echt waar.....

Dit is het enige stuk grond wat we overhouden om smaakaardbeien op te telen. De rest van de grond hebben we afgelopen week verkocht. Het is weer een beetje overzichtelijker geworden.

Joepie....weer een zorg minder. Het stuk grond dat we te koop hadden staan is dan toch nog verkocht. De buurt zal er aan moeten wennen dat daar sinds 25 jaar geen aardbeien meer komen te staan maar maïs. Voor mij is het nu al wennen, dat ons bedrijf nu niet verder meer reikt dan het eind van het betonpad. Ook wel weer makkelijk en op het stuk grond dat we overhouden kunnen nog heel veel lekkere aardbeien groeien. Komende week gaan we in ieder geval vast beginnen met het poten van de eerste aardbeiplanten. Ik heb prachtige Elianny planten op de kop getikt en die gaan er als eerste in. De bakkerijen van Van Vessem & Le Patichou in regio Haarlem en Brood & Banketservice in Amsterdam kijken er evenals vorig jaar weer reikhalzend naar uit hebben ze me deze week laten weten.

.
Het is nu een week geleden dat Willem & Drees begonnen zijn met het verkopen van onze aardbeiplantjes in supermarkten. Het gaat razend goed, beter dan ik zelf verwacht had. De reacties van mensen die ze gezien hebben en vooral ook die ze gekocht hebben, vliegen me om de oren. Keileuk is dat. Op een sticker die op de verpakking zit, staat een verwijzing naar de Aardbeienacademie. De plantjesactie van Willem & Drees is ook vooral bedoeld om mensen te interesseren voor ons nieuwste initiatief, de Aardbeienacademie. Dat werkt dus heel goed zo. Gisteren waren ze zelfs in Amsterdam te koop, bij het Food Film Festival. We gaan zeker nog enkele weken met deze actie door. Onder andere bij verschillende Jumbo supermarkten zijn de plantjes te verkrijgen. Binnen 3 dagen nadat ze van ons erf verdwenen zijn, blijken ze telkens al verkocht te zijn, dus nog supervers. In juni gaat Gijs ook een actie met een link naar de Aardbeienacademie doen, maar dan met reeds bloeiende planten. De verwachtingen zijn hoog gespannen bij me. Fantastisch is het dat er zoveel enthousiasme is voor de Aardbeienacademie.

Op 2 april start de Aardbeienacademie pas echt. Dan is er op mijn bedrijf in Oirschot een introductiedag. Als je het programma wil zien en wellicht onze nieuwsbrieven voortaan per e-mail wilt ontvangen dan moet je maar eens op de website kijken. Beter is het natuurlijk om dan ook maar meteen in te schrijven op de Aardbeienacademie. Ook bij het organiseren van deze introductiedag stuiten we op veel enthousiasme van allerlei ondernemende mensen, zoals die van het Land van Oirschot. Enfin, kijk dus op de website van de Aardbeienacademie.

De plantjes die we enkele weken geleden hebben opgepot hebben nog niet veel groei vertoond. Door de koude nachten en het weinig zonnige weer van de laatste tijd is er weinig wortelactiviteit. Boven de grond zie je wel iets veranderen, terwijl de wortelvorming nog slechts traag op gang komt, vind ik. Maar ja, het is nog maar 20 maart, wat zeur ik eigenlijk? Een paar dagen lekker weer en dan zal de groei vanzelf beter worden.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 10 - 2011 ( 6 t/m 12 maart)

2011-03-13T17:54:00.026+01:00

Trots sta ik met een paar Elsanta plantjes te pronken zoals Willem & Drees die nu verkopen.

Dit was echt om te smullen. Een aardbei met champagnedip en explosiesuiker, een paar tellen gedompeld in vloeibare stikstof. Door de explosiesuiker leek het wel of je kroketten in de pan gooide, zo knetterde het.

Wist je dat een aardbei een schijnvrucht is? De pitjes die op een aardbei zitten zijn de vruchtjes en in elk pitje zit een zaadje. De pitjes lijken wel op peertjes als je ze onder een vergrootglas legt.

Onze aardbeienwinkel is deze zomer weer gewoon geopend en in tegenstelling tot vorig jaar staat Bea weer achter de toonbank, is althans te hopen.

Het is alsof de duvel er mee speelt. Zodra het maart wordt dan moet je de vriescel waar de aardbeiplanten in zitten een ietsiepietsie bijsturen. Door de planten in te vriezen proberen we ze voor de gek te houden en te laten denken dat het alsmaar winter en dus rusttijd is. Toch zit er blijkbaar iets in de seizoensklok van aardbeiplanten dat ze eraan herinnert dat het tijd is om wakker te worden. Ze gaan dan een heel klein beetje warmte produceren en dat is nog niet de bedoeling. Maar geen nood, we houden ze onder de duim. Stel je voor zeg, dat al die aardbeiplanten al zouden gaan groeien als het eerste voorjaarszonnetje schijnt. Dan zouden alle aardbeien, net als vroeger, in een week of vier geplukt moeten worden. Nou ja, op de doordragende rassen na dan, want die blijven de hele zomer doorbloeien.

Deze week ben ik regelmatig geprikkeld door verschillende mensen die bijzondere dingen doen met aardbeien. Ik was zondag op Kasteel Groeneveld in Baarn, waar culinair journalist Gerrit Jan Groothedde een lunchlezing hield. Op het menu stond onder andere hangop met een aardbeiensaus van mijn Korona aardbeien. Ik heb de aardbeien maar even persoonlijk gebracht, wat me -zoals vaker gebeurt met netwerken- weer in contact bracht met Joke Boon die tegenover me aan de ronduit smakelijke dis zat. Joke is bijzonder omdat ze niet kan ruiken en daarom ook niet kan proeven. Als je meer over Joke wil weten, dan moet je haar website maar eens bezoeken. Ons gesprek heeft er in ieder geval al toe geleid dat Joke het eerste gastcollege op de Aardbeienacademie gaat verzorgen. Ze heeft echt iets bijzonders gemaakt met mijn aardbeien en het recept zal ze in haar gastcollege gaan delen. Ik hou je op de hoogte.

Willem & Drees zijn gisteren begonnen met het verkopen van mijn aardbeiplanten. Het is vooral bedoeld om mensen die ze kopen te interesseren voor de Aardbeienacademie. Op de 'underground' boerenmarkt in Amsterdam zijn de eerste Elsanta plantjes aan de man of vrouw gebracht. er staan een paar korte teelttips op de verpakking, maar degenen die ze al gekocht hebben wil ik nog een belangrijke tip meegeven: de wortels moeten in de grond en zeker niet dieper in de grond stoppen dan dat. Het lijkt een open deur, maar bij het planten wordt vaak al de grootste fout gemaakt door het hart van de plant onder de grond te verstoppen. En niet vergeten af en toe wat water te geven. Als aardbeiplanten een keer uitgedroogd zijn, dan is de oogst meestal niet meer te redden. Water geven is het allerbelangrijkste, maar je moet ze ook weer niet verzuipen natuurlijk. Straks, vanaf 2 april komt er voortdurend teeltinformatie beschikbaar op de website van Aardbeienacademie.

Met foodentertainer Stijn Baan heb ik een avondje foodentertainment verzorgd op de Food Academy in Amsterdam. Dit was in het kader van het interesseren van de jeugd om daar een opleiding te gaan volgen. We hebben lekker gekliederd. Favoriete snack was de aardbei op een stokje, gedompeld in champagnedip met explosiesuiker en een paar tellen in een ijskoud badje met vloeibare stikstof. IJsfondue wordt het ook genoemd. Resultaat is dan een van binnen nog zachte aardbei, met een krokant laagje en een knetterend mondgevoel. Het was leuk om de reacties te zien. Maar met die stikstof: don't try this at home....

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 9 - 2011 (27 febr t/m 5 maart)

2011-03-06T18:48:00.031+01:00

We gaan toch weer wat smaakaardbeien planten, maar niet meer op deze manier. Komende weken laat ik wel zien hoe we dat dan wél doen.

De aardbeien die we gebruiken om te verwerken in Volsmaakt, verpakken we op deze manier. De zak gaat dicht, kisten op pallets en hupsakee de vers geplukte, zongerijpte aardbeien gaan de diepvries in.

Het aardbeienras Elianny wil ik zeker weer planten. Typisch is zijn hoog opstaand kroontje. Hoog opstaande kroontjes zijn over het algemeen een teken dat je een heerlijk zoete aardbei te pakken hebt. Lambada is er ook zo eentje.

Volsmaakt, nu moet het dan toch eindelijk gebeuren. Over een paar weken beginnen we met produceren. De nieuwe verpakkingen zijn ontworpen en onderweg. Het komt er heel leuk uit te zien. En de smaak van wat er in zit is natuurlijk fantastisch!

Soms heb je wel eens van die dagen dat er een aantal losse eindjes bij elkaar lijken te komen. Afgelopen week had ik zo'n ervaring. Of het nu kwam omdat ik in de inspirerende omgeving van Seats 2 Meet in Utrecht terechtgekomen was, óf omdat ik in real life kennisgemaakt had met chaosbestrijder @kaatmossel, ik weet het niet zeker. Daarbij opgeteld nog een plezierige ontmoeting met een bevlogen eigenaar van Intratuin, met een collega aardbeiplantenkweker en met iemand die zich Imagine & Realize Potential noemt. Ja, dan moeten de lijntjes onderhand wel bij elkaar kunnen komen zou je haast zeggen. En niet te vergeten natuurlijk de twee mensen van Syntens die ook nog een hele middag mijn ideeën mee hebben helpen scherpstellen.

Het hangt echt allemaal aan elkaar. Mijn geschiedenis als teler van smaakaardbeien, hoe ik dat ben geworden en hoe ik daar een naam mee heb opgebouwd. Mijn ervaringslessen wil ik heel graag verspreiden onder andere ondernemers die daar wellicht lessen uit kunnen trekken. Daarnaast is er nog de Aardbeienacademie waarmee ik consumenten heel dicht bij de aardbeienteelt wil betrekken, doordat ze zelf in een deel van hun aardbeienbehoefte gaan voorzien. De gesprekken en ontmoetingen van afgelopen week hebben verbindingen gelegd, of op zijn minst een begin gemaakt met het leggen van verbindingen tussen de verschillende doelgroepen en activiteiten.

Er borrelde ineens wel de vraag op wát ik nu eigenlijk ben. Ben ik nog aardbeienteler of smaakaardbeienteler? Nee, nog maar voor een stukje. Vroeger was ik dat wel, toen ik de hele dag met de teelt bezig was. Maar wat ben ik nu dan wel? Ik gooide de vraag eens op twitter en er kwam een hausse van suggesties, zoals aardbeieninspirator, aardbeienfilosoof, aardbeienguru, aardbeienprofessor, aardbeienambassadeur, aardbeienentertainer, aardbeienmissionaris, aardbeienfuturist en aardbeien C.O.A.C.H. (de puntjes nog nader in te vullen). Mocht je nog andere ideeën hebben, laat het gerust eens weten. Ik wil nu onderhand wel eens weten wat ik ben in mijn nieuwe rol, na het doorhakken van de zware knoop in november vorig jaar. Zoals @kaatmossel zich chaosbestrijder noemt zo zoek ik ook nog naar een allesomvattende titel.

Niet onbelangrijk: deze week hebben we besloten om in ieder geval zeker weer te gaan telen voor de rechtstreekse verkoop van smaakaardbeien aan consumenten . Ook de aardbeien die in ons binnenkort op de markt te brengen nieuwe product Volsmaakt terechtkomen, blijven we zelf telen. Voor de rest moeten we het nog even zien. We gaan in ieder geval zeker géén aardbeien meer telen voor winkeliers of andere afnemers die top-smaakaardbeien willen verkopen voor kiloknallerprijzen. Komende week ga ik het hele teeltplan rond proberen te krijgen. Nou ja, ik heb het al wel grotendeels in mijn hoofd zitten, maar er moet nog wat meer smaakdiversiteit in vind ik zelf. Een dag vrijmaken om op strooptocht te gaan, zit er komende week dus wel in.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 8 - 2011 (20 t/m 26 februari)

2011-02-27T17:12:00.018+01:00

Zo zien bosaardbeitjes eruit (fragaria vesca) Ze smaken lekker, maar je kunt ze het beste direct na het plukken opeten. Bewaren kan echt niet. Ik heb er wat planten van opgepot. Op enig moment komen ze beschikbaar voor de deelnemers aan de Aardbeienacademie.

Mara des Bois is niet meer weg te denken uit ons assortiment. Het is een aardbei met een heel sterke smaak en vooral bij fijnproevers geliefd.

De frambozenaardbei is geen kruising tussen een framboos en een aardbei. Hij heeft zijn bijnaam te danken aan zijn uiterlijk. De echte naam van dit zeer smakelijke ras uit 1923 is Frau Mieze Schindler. Klinkt ook best lekker vind ik.

Toch nog wat plantjes van dit heel aparte aardbeiensoortje op de kop getikt. De ananasaardbei. Een heel kwetsbaar aardbeitje en vooral opvallend vanwege zijn afwijkende kleuren.

Met het dichterbij komen van maart begint het voorjaar toch weer behoorlijk te kriebelen. Het zal wel in de genen zitten. Vele tientallen jaren was het voor mij de tijd om weer op het land gaan te wroeten. Het rigoureuze besluit van enkele maanden geleden om de eigen teelt los te laten speelt me best wel parten eerlijk gezegd. Het zal wel een vorm van afkicken zijn denk ik waar ik doorheen moet. Het voornemen om toch nog een beetje aardbeien te blijven telen, voor in ieder geval de directe verkoop aan consumenten en andere enthousiaste verkoopkanaaltjes staat nog fier overeind. Ik wil me toch nog een echte aardbeienteler voelen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De komende maand moeten we daar dan toch echt wel mee aan de slag. Vooralsnog hebben we onze overtollige grond nog niet verkocht en het stuk wat we over houden moet nog aangepast worden aan de nieuwe situatie.

Inmiddels slaat de belangstelling voor de Aardbeienacademie ook over naar meerdere bedrijven. Regelmatig word ik gebeld voor een interview erover en via twitter ben ik al met verschillende mensen in contact gekomen die mee willen denken en het een sympathiek idee vinden. Komt vast goed, maar er moet natuurlijk wel een goed verdienmodel aan vast zitten. Dat is voor de korte termijn toch wel de grootste uitdaging voor mij. Van alleen promotie, mooie artikelen en enthousiaste mensen komt er geen brood op de plank. Daar heb ik al vele jaren ervaring mee.

Het begin van de website van Aardbeienacademie is er sinds een paar dagen ook. Mooi is daarop te zien dat er vanuit heel Nederland belangstelling is, maar het moet echt nog flink gaan groeien. Maar ja, we zijn natuurlijk nog maar korte tijd aan het werven van deelnemers en de feitelijke colleges aan de academie moeten nog beginnen. Zon aan de hemel zou ook wel eens kunnen helpen. Het zal wel net als met de plantjes zelf zijn: in het begin groeit het langzaam en vraag je jezelf af wat er van terecht moet komen, maar dan ineens is er een groeiexplosie en ben je de vruchten aan het plukken. wat het misschien ook is? Ik ben een beetje een ongeduldig en wispelturig type.

Vorige week had ik gemeld dat ik een flink aantal bosaardbeienplantjes had opgepot. Die friemelplantjes hebben nog wel een tijdje nodig voordat ze iets opleveren. De afgelopen week heb ik er Mara des Bois aan toegevoegd. Deels om zelf aardbeien van te telen voor de directe verkoop vanuit onze boerderijwinkel en deels kunnen de plantjes straks als ze wat groter zijn hun weg vinden via de Aardbeienacademie. Daar kan dit jaar zeker goed van geplukt worden.

Plantjes van frambozenaardbeien en zelfs van ananasaardbeien heb ik nu ook staan, maar die moeten nog wel wat langer groeien. Dat is meer iets om vanaf 2012 van beginnen te oogsten. Ja, een paar aardbeitjes zullen er vast wel aan groeien dit jaar. Ook deze soorten zijn bedoeld voor de Aardbeienacademie. Via de website is er straks aan te komen. Voor volgend jaar zitten er zelfs Lambada en Korona in het verschiet. Die plantjes moet ik echter eerst zelf voorkweken tot een grotere plant, want de productiviteit van Lambada is nogal klein uitgevallen. En dan zul je ook net zien dat die paar aardbeien dan nog door roekeloze duiven worden geconfisqueerd.

Waar ik nu trouwens benieuwd naar ben is wanneer de eerste vlaaien met Nederlandse aardbeien op de markt komen. Ik was benaderd door een vlaaienkoning die helemaal wilde overstappen op Nederlandse aardbeien en daarmee vanaf het begin de Spaanse knoepers vaarwel zou zeggen. Ik vond het best een gewaagde stap, wetende dat Nederlandse aardbeien over het algemeen toch een fors stuk duurder zijn dan hun Spaanse equivalenten. Ze wilden er zelfs mijn naam aan verbinden als aardbeienautoriteit. Een hele eer, ware het niet dat mijn afgegeven richtprijs voor de aardbeien aan de hoge kant bleek te zijn. De vlaaien mochten natuurlijk geen cent meer gaan kosten. Tsja, dan gaat het feest niet door. Ik ben wel benieuwd hoe de vlaaienkoning het aardbeienvlaaienseizoen nu dan in gaat zetten. Toch maar Spaanse of is er een andere aardbeienkoning gevonden?

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 7 - 2011 ( 13 t/m 19 februari)

2011-02-20T21:32:00.019+01:00

Best lekker om je tanden daar eens in te zetten. De allereerste Lambada's uit de kas zijn alweer geplukt. Die zijn een heel stuk makkelijker om in te bijten en lekkerder dan hun mediterrane verwanten die je nu doorgaans aantreft in de winkels. Maar ook een stukje duurder. Eén Lambada levert echter meer genot op dan een hele doos Spaanse Camarosa of iets dergelijks is mijn mening. Neem de proef maar eens op de som!

De bosaardbeienplantjes (Fragaria vesca) staan sinds een paar dagen in een potje, te wachten op mooi weer.

Dat er al zoveel belangstelling voor de Aardbeienacademie is van mensen die in het zicht van de keukentafel hun eigen aardbeitjes willen telen is leuk, heel leuk zelfs. Maar nu zijn er dus ook al bedrijven die met allerlei ideeën komen voor producten, waarvoor de Aardbeienacademie ondersteunend kan zijn. Dat is óók bijzonder. Sterker nog, ik had er helemaal niet bij stilgestaan dat het zou kunnen gaan gebeuren. Komende week alweer een paar gesprekken over dit soort zaken. Druk mee de komende tijd, maar van positieve dingen word je niet snel moe. Als er nog meer mensen met een bedrijf aan willen haken, schroom dan niet om contact met mij op te nemen.

Een paar jaar geleden heb ik van een vriendin wat bosaardbeiplantjes gekregen, die ze had meegebracht van vakantie in Toscane en Tirol. Ze zijn door elkaar gehusseld, maar zo te zien zijn ze van hetzelfde soort. Nadat ik ze een paar jaar in leven heb gehouden en er te weinig tijd aan heb kunnen spenderen wil ik er nu iets aparts mee gaan doen. Gaat er echt grappig uitzien denk ik. Past ook mooi bij de Aardbeienacademie en bij aardbeien plukken op je eigen terras. Bosaardbeitjes zijn zo kwetsbaar en slecht houdbaar dat je ze het beste meteen nadat ze geplukt zijn kunt opeten. Afgelopen week heb ik de plantjes in een potje gezet zodat ze alvast wat kunnen gaan groeien als het mooi weer wordt. Eerst maar eens afwachten wat het wordt.

Begin van de week was ik bij de Studieclub Regio Boskoop waar ik een verhaal mocht komen vertellen over innovatie en over de spagaat waar ondernemers zoals ik vaak in terechtkomen. In al je enthousiasme bedenk je iets en je gaat er mee aan de slag, maar als de omgeving die je nodig hebt om het product aan de consument te verkopen er niet is, dan is het een mission impossible. Van de andere kant, als pioniers niet beginnen met innoveren dan gaat die omgeving ook niet veranderen. Het is het bekende kip-ei-verhaal. Overigens zijn die boomkwekers, of boomtelers zoals ze in Boskoop zeggen ook goed bezig. Op deze avond werd een innovatieprijs uitgereikt aan een bedrijf wat de vaste plant Skimmia in een ander daglicht heeft gezet. Op deze buitenplant bij uitstek heeft dat bedrijf een variant gemaakt voor in de huiskamer.

Geen bloemist of tuincentrum die er naar gevraagd zullen hebben, maar ineens was het product er. Kijk dat zijn nu de dingen waar ik ook altijd naar op zoek ben en warm van word. Producten maken omdat ze gevraagd worden, kan iedereen. Maar producten maken die passen bij een nog niet ingevulde en zelfs nog niet onderkende behoefte, dat is de kunst. Dan heb je pas een echte innovatie. Binnenkort gaan we met een groepje aardbeientelers en enkele mensen die wat verder van de aardbeien afstaan eens brainstormen om hopelijk ook weer wat blue oceans te kunnen ontdekken. Zal vast lukken, zegt de optimist in mij die het soms ook best wel een beetje moeilijk heeft, zeg ik eerlijk.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 6 - 2011 (6 t/m 12 februari)

2011-02-13T18:17:00.032+01:00

Door met een aantal collega's te twitteren over innovatie zijn we tot het idee gekomen om eens een creatieve sessie te organiseren. Wil er iemand meedoen? Je hoeft geen verstand van aardbeien te hebben.

Sfeerplaatje van de Strawberrytree, zoals er gisteren 2 opgesteld stonden bij een bruiloft in Delft.

Ik kom altijd wel op heel mooie locaties met die Strawberrytree en vaak in een nieuwe omgeving. Zoals hier bij De Lindenhof in Delft. Als ik tijd over heb probeer ik ter plaatse dan nog even wat inspiratie op te snuiven.

De Aardbeienacademie heeft al groeistuipen, voordat hij begonnen is. Andere bedrijven zoals Willem & Drees haken er ook al op in op een goeie manier. Leuk project!

Nog geen idee voor Valentijnsdag? Trouwens, ook al al doet u niet aan Valentijn, het is toch leuk om aardbeicollege gaan te volgen aan de Aardbeienacademie.

Het is best een flinke exercitie als ik weer eens mag uitrukken met de Strawberrytree. Hoewel ik er al veel mee op pad ben geweest is het toch elke keer weer anders. Gisteren mocht ik opdraven in Delft bij De Lindenhof, op een bruiloft met 250 gasten. Twee Strawberrytrees mee en 500 aardbeien die deze keer helemaal uit Portugal gekomen zijn. In Nederland is de aanvoer nu maar zeer beperkt en in feite zijn die Portugese ook een beetje Nederlands. Een Nederlandse kweker teelt ze daar en het is ook nog eens een Nederlands ras. De bruid vond het er in ieder geval fantastisch uitzien, kon ze nog net uitbrengen voordat ze het ja-woord mocht gaan uitspreken. Terwijl de Strawberrytrees leeggeplunderd werden heb ik zelf een wandelingetje gemaakt door de binnenstad van Delft en onder andere mijn ogen uitgekeken in de winkel van Simon Levelt. Wat kun je toch een sfeervolle en heerlijke beleving creëren rondom koffiebonen. Tja, en dan droom ik daar natuurlijk over iets soortgelijks met aardbeien.

Op twitter was ik afgelopen week ook een tijdje over innovatie aan het stoeien met collega's en anderen. Het plan is daar ontstaan om eens met een stelletje bij elkaar gaan te zitten en leuke ideeën bedenken waarmee we samen verder zouden kunnen. Dat gaan we dan ook maar doen en ik ga die creatieve sessie faciliteren. Je weet nooit wat er uit zo'n sessie tevoorschijn komt, maar vast wel weer een aantal ideeën om aardbeien weer extra in de belangstelling te kunnen krijgen. Twitteren op zich vind ik trouwens ook een heel goede creativiteitstool. Al meeliftend op tweets van anderen kun je daar heel wat inspiratie opdoen.

De Aardbeienacademie begint steeds meer mensen te inspireren. Het zou best wel eens een soort platform kunnen worden waar ook initiatieven van andere bedrijven baat bij kunnen hebben. Een aantal mensen van bedrijven hebben al aangegeven interesse te hebben om gastcolleges te geven over een specifiek onderwerp, zoals biologische ziekte- en plaagbestrijding. Inmiddels zijn er ook al 3 bedrijven die op de een of andere manier een product willen gaan verkopen met een link naar de Aardbeienacademie. Een ervan is Willem & Drees, waarmee we samen een project gaan doen. Over een paar weken doe ik hier wel uit de doeken wat dat dan precies gaat worden. Het zou wel heel leuk zijn als we elkaar zo kunnen helpen.

Over platformen gesproken, ik las erover in het boek Wat Zou Google Doen van Jeff Jarvis. Ik besefte dat ik in feite al een tijdje bezig ben geweest met het bouwen van een platform. Tegen wil en dank heb ik de laatste jaren toch een naam opgebouwd in aardbeienland. Dat is mijn platform dan wellicht wel, dat ik beter moet gaan benutten. Op mijn platform staan de smaakaardbeien gebouwd, de Strawberrytree, de Aardbeienacademie, mijn ervaringspresentaties en wat dies meer zij. De uitdaging voor me is nu dat ook de klanten en gebruikers van mijn producten, niet alleen van de producten zelf profiteren. Maar mijn klanten moeten zelf ook weer nieuwe producten of diensten gaan ontwikkelen waar mijn platform ze dan weer bij kan faciliteren. Ik moet me dus eens hoognodig gaan verplaatsen in mijn klanten en bedenken wat zij op mijn platform zouden kunnen bouwen. Interessante uitdaging vind ik. Misschien praat ik wel abracadabra nu...

Morgen is het Valentijnsdag, aan de drukte in Delft te zien gisteren zijn er heel wat mensen die daar werk van maken. Mocht je van plan zijn om deze of gene met iets origineels te verrassen, schrijf je dan gerust samen in bij de Aardbeienacademie. Ik weet uit ervaring dat duiven heel graag aardbeien lusten. Bij tortelduifjes zullen die lekkere aardbeien vast en zeker ook nog eens voor wat extra romantiek zorgen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!