Help....de Aziaten komen !

Afgelopen week was ik op het Food for Future Congres in het kader van de Dutch Design Week. Wat heeft design nu met voedsel te maken? Op dit moment nog veel te weinig vind ik, maar daar gaat absoluut verandering in komen. Met design kun je mensen prikkelen om de aandacht voor je product te krijgen, om nieuwe markten en toepassingen te creëren en om het te kopen.

Een van de sprekers op het congres was de wereldberoemde trendwatcher Adjiedj Bakas. Volgens hem zijn we een paar jaar geleden begonnen aan een nieuw tijdperk waarin de beleveniseconomie toonaangevend gaat worden. Het gaat de komende decennia niet meer vooral om snel rijk worden, maar er vindt een verschuiving plaats naar waarden als genieten, gezondheid en smaak.

Daarnaast zal volgens Bakas de zeer snelle toename van de wereldbevolking en de groei van de Oosterse economie ervoor zorgen dat de (wereld)macht naar het Oosten verschuift. Daardoor zal er ook geknabbeld gaan worden aan Westerse principes als het bezwaar tegen genetische manipulatie. In de strijd en noodzaak om iedereen te kunnen voeden zal de opkomende Oosterse macht daaraan geen boodschap hebben. Ook om mensen meer te kunnen laten genieten, om planten te creëren met meer gezonde stoffen en om extreem lekkere producten voort te brengen kan genetisch sleutelen een revolutie in de foodwereld ontketenen.

Hier in Nederland hebben we geweldige instituten die hier een grote trekkende en innoverende rol in kunnen spelen. Natuurlijk wordt daar nu ook al wel iets aan gedaan, maar om ervoor klaar te zijn als de Aziaten komen is het wellicht niet verkeerd om nu een tandje bij te zetten op dit thema. En om het straks goed te kunnen verkopen is het verstandig om er nu ook alvast wat ontwerpers van de Design Academy bij te betrekken. Met de Floriade in zicht een leuke kans om ons niet weer van onze oubolligste kant te laten zien.

Aardbeienlekkers

Hè,hè, daar zijn we weer. Het heeft even geduurd voor er weer een nieuw bericht op deze blog is verschenen. De laatste weken zijn we druk geweest met de ontwikkeling van ons nieuwste product. Het is zo'n bijzonder lekkere jam geworden dat hij het label "Aardbeienlekkers" verdient. Afgelopen weekend, tijdens Kunsthal KOOKT 2008 hebben we het resultaat gepresenteerd en de complimenten van de vele bezoekers tot onze grote tevredenheid in ontvangst genomen.

Het seizoen van de koude grond aardbeien zit er weer op. En wij telen alleen maar aardbeien als ze op zijn lekkerst zijn, in de zomer dus. Vorige week zijn de allerlaatste Mara des Bois aardbeien van dit seizoen geplukt. Met het genieten van deze Mara's, Lambada’s, Korona’s en andere lekkere aardbeienrassen hoeft u echter niet te stoppen. Vanaf nu bieden wij deze rasaardbeien ook aan als Aardbeienlekkers.

Heerlijk voor op de boterham, om uw dessert te verrijken met een uniek product of gewoon om lekker van te snoepen. Net als het verse product dat we in het seizoen verkopen, noemen we ook de voor Aardbeienlekkers gebruikte aardbeien bij hun naam. Smaken verschillen immers.

Ons assortiment Aardbeienlekkers bestaat nu uit:

Extra jam van Mara des Bois
Extra jam van Lambada
Extra jam van Polka
Extra jam van Korona
Extra jam van Honeoye
Extra jam van Darselect

€ 5,50 per flinke pot van 385 ml
Verzendkosten voor 1 tot en met 12 potten € 6,20 per zending

Wilt u bestellen:
Stuur dan een e-mail naar jam@aardbeien.net
De verdere instructies om te kunnen bestellen krijgt u dan per e-mail toegezonden

Wilt u op de hoogte blijven van ons product:
Of wilt u over nieuwe soorten Aardbeienlekkers geïnformeerd worden stuur dan een e-mail naar nieuws@aardbeien.net
Op onze website www.janrobben.nl is van alles te lezen over ons bedrijf.

Glazen Stad

Het is toch eigenlijk wel een raar idee, dat tomatentelers hun rendement tegenwoordig niet uit de tomatenteelt halen, maar uit het leveren van elektriciteit aan het net. Dat zet me af en toe toch wel eens aan het denken, of beter gezegd aan het dromen.
Al die gratis zonnewarmte die gevangen wordt onder glas, waarom bouwen we nou niet eens een keer een échte Glazen Stad. En waarom gaan mensen al niet in een kas wonen? Met zijn allen onder een gezamenlijk dak. Dat mag er dan natuurlijk wel iets futuristischer en gevarieerder uitzien dan het strakke dak van een doorsnee groenten- of bloemenkas. Altijd weer om te barbecueën, geen regenpakken nodig op de fiets. Zelf of gezamenlijk in de stadstuin tomaten, druiven en kiwi’s telen. Wordt het te warm, dan zetten warmtewisselaars die energie wel weer om in elektriciteit. Of de overtollige warmte wordt opgeslagen in een enorme ondergrondse warmwateropslag die in koude tijden weer aangesproken kan worden.

Laatst was ik in Rotterdam bij Restaurant Smaak in wat vroeger de pakhuizen waren op het Westelijk Handelsterrein (foto). Een glazen dak verbindt de verschillende etablissementen met elkaar. Altijd terrasjesweer daar.

Door het oog van de naald

Ik denk altijd weer aan die derde juni van het jaar 2000 als de lucht in de verte zwart-paars begint te kleuren en de wind al het droge zand van het erf blaast. Een hagelbui zoals we nog nooit meegemaakt hadden vernietigde in een kwartier tijd ons hele inkomen voor dat jaar. Vanavond was het weer zover. Die donkere lucht, weliswaar minder paars, maar toch.... Paars is voor mij de kleur van hagel en ellende geworden. De wind blies vanavond weer de eerste trompet en het water viel met kuubse bakken uit de hemel. Hard tikte af en toe een klein hagelsteentje tegen de ruiten. Alleen door het scherp tikkende geluid vielen de steentjes op, de regendruppels vormden vanavond de overmacht. De pingpongballen hebben ons gelukkig weer gemist. Toch ga ik na zo'n bui meteen kijken naar het aardbeienveld. De schade lijkt mee te vallen, maar morgenvroeg kunnen we de balans pas echt opmaken. Eerst maar eens een nachtje erover slapen.

De foto is van 3 juni 2000. Er was niet één onbeschadigde aardbei meer te vinden.

Vogels...een lust...én een last !

Het magazine van De Vogelbescherming valt geregeld op de mat in huize Robben. Ooit hebben we in een enthousiaste bui besloten om daar een bescheiden periodieke financiële bijdrage voor te leveren. Als ouders wil je de kinderen toch ook een beetje natuurbesef meegeven. We genieten ieder jaar van de koppels patrijzen die tussen onze aardbeien en in de ruig begroeide akkerranden weer verschillende nesten jonge patrijsjes grootbrengen. Ook de torenvalken hebben nu al 10 jaar achtereen een nest prachtige vogels uitgebroed.
Onze liefde voor vogels wordt echter danig op de proef gesteld de laatste jaren. Dit jaar spant daarbij overduidelijk de kroon. Zeker 20% van alle aardbeien die rood durven te worden verdwijnt in de magen van merels en vooral duiven, of ze pikken er een gat in. Of het nou houtduiven, holenduiven of postduiven zijn, ik zou het niet weten. Voor mij zijn het ondertussen allemaal rotduiven.

Ja, wat doen we daaraan? Wie het weet mag het zeggen. Af en toe komen de jagers om te schieten en meestal raken ze er ook nog wel een paar. De magen van door de jagers geslachte duiven zitten vol met aardbeien, rood én groen. Tegen honderden duiven is weinig te beginnen lijkt het. Ze halen de aardbeien zelfs nog weg uit de kisten die de plukkers achter zich neergezet hebben als ze vol zijn.
Knalapparaten? Nou daar zal Oirschot blij mee zijn, ons bedrijf ligt zowat tegen de bebouwde kom aan. Vogelverschrikkers of wapperende linten? Die beesten lachen erom. Het maakt eigenlijk niet uit wat je doet, die vogels wennen overal snel aan. Ze vliegen bij een nieuwe wegjaagtechniek een keer op en landen 50 meter verder weer aan de andere kant van het veld. Alles overdekken met vogelnetten? Behalve de hoge kosten is het toch ook wel een zielig gezicht om al die verstrikt geraakte vogels te zien hangen. En waar moeten die patrijzen dan weer blijven?

De gemeente Oirschot heeft voor aan de straat een informatiebord geplaatst waarop trots vermeld wordt dat de patrijs weer terug is in de Boterwijk, de buurtschap waar wij wonen. Dankzij het verminderde gebruik van insecticiden staat erbij geschreven. Om de natuurlijke vijanden van die insecten een geschikte omgeving te bieden hebben we struiken en hagen aangeplant en laten we de akkerranden ruig begroeien. Maar al die "nieuwe natuur" blijkt dus ook een prima uitvalsbasis te zijn voor duiven, merels en kauwen. Misschien komende winter de zaag hier en daar dan maar eens inzetten. Jammer voor de patrijzen wellicht. Of het moet zijn dat het faunafonds behulpzaam kan zijn. Ik heb de website http://www.faunafonds.nl/ bestudeerd, maar de moed zakt snel in de schoenen als je denkt voor vergoeding in aanmerking te kunnen komen. pppppfffffffffff, wat een geneuzel. Heeft iemand ervaring?

Een Miep van 268 kilo !

Ik weer met mijn grote mond. We waren met een stel Lions vrienden op excursie bij Kees en Frances Scheepens die hard aan de weg timmeren met hun Duke of Berkshire varkens en het Groene Woud Rund http://www.dukeofberkshire.nl . Wie het eens wil proberen om om de rug van Miep te klimmen, een meisjesvarken van alles bij elkaar, inclusief speklappen, zult en krulstaart 268 kilo ! Bijna was het me gelukt, maar jammergenoeg was Miep niet berig, anders was ze wel blijven staan. Ze ging er als een speer vandoor.

Test

Ik heb zojuist deze blog aangemaakt. Ben benieuwd wat ervan terecht gaat komen en wat er allemaal nog op geschreven gaat worden. Deze lieveheersbeestjes zijn goed bezig. 1 + 1 wordt in dit geval minimaal enkele tientallen denk ik. Zal het eens opzoeken. Gek dat ik dat nog niet weet hoewel die beestjes mij dagelijks helpen bij het verwijderen van de luizen in mijn aardbeienveld.