Weekblog week 4 - 2011 (23 t/m 29 januari)

Zo zien de aardbeiplanten in de koelcel er nu uit. Lekker harde ijsblokjes die straks, zodra ze ontdooid zijn, zullen gaan groeien als een speer. O.a. bij de deelnemers van de Aardbeienacademie.

En zo zitten die planten nu hun winterrust uit. Door ze ingevroren te houden en op verschillende momenten te ontdooien en planten kunnen we de oogst spreiden. Aardbeiplanten zijn goed voor de gek te houden. Al laat je ze tot augustus bij -1 graad C staan, zodra ze uit de koelcel komen, denken ze dat het voorjaar is.

Dit weekend ben ik ook veel met mijn gedachten bij mijn collega's geweest die op excursie wilden gaan in Egypte. Helaas zitten ze nu opgesloten in een hotel en hebben geen aardbei gezien. Volgens de laatste berichten maken ze het naar omstandigheden redelijk goed. (foto van mij in Dubai 2008)

Op de vorige week gehouden Aardbeiendag werd ik voor en na mijn presentatie nog even op een leuke manier aan de tand gevoeld door dagvoorzitter Tom Egbers. (foto http://www.agf.nl/)

Het had een mooie excursie naar Egyptische aardbeienbedrijven moeten worden, maar een flinke groep Nederlandse aardbeientelers is gestrand in een hotel. Inmiddels heb ik via sms-contact begrepen dat ze daar veilig zitten met een paar tanks voor de deur. Aardbeien kijken zal er helaas niet van komen en het wachten is op de terugreis. Zo snel mogelijk uit Egypte weg is nu de hoogste prioriteit. Toch denk ik nu ook wel aan onze Egyptische collega's die nu met hun aardbeien in het hoogseizoen zitten. Hoe zal het hen vergaan? Kunnen hun woestijnaardbeien nog wel geëxporteerd worden? Aardbeien kunnen de komende weken misschien wel schaars worden in de supermarkt. Niet dat het erg is, maar denk maar eens in wat er kan gebeuren als we onze voedselproductie afhankelijk gaan maken van andere landen.

.

De afgelopen week ben ik druk geweest met het uitwerken van plannen voor dit jaar. Niet dat alles al helemaal helder voor de geest staat, maar als we dat wel hebben moeten we ook direct aan de slag kunnen. Zo heb ik met iemand die veel in de aardbeien- en boomteelt rondloopt een manier van aardbeien telen bedacht die in Nederland nog niet toegepast wordt. Terwijl het zo simpel is, relatief weinig kost en waarbij je op dezelfde oppervlakte per jaar 2 keer zoveel aardbeien kunt telen als normaal. Nee, niks op stellingen of zo. want die landschapverstorende dingen mogen op onze locatie niet. Nou ja, het geeft weer zoveel extra heisa om dat hier voor elkaar te krijgen dat ik daar helemaal geen zin in heb. We hebben dus iets creatiefs bedacht en o zo simpel. Houden we nog even spannend, want als we het zo gaan doen wil ik natuurlijk wel de eerste zijn.

.

De Aardbeienacademie vraagt ook al veel aandacht. We zijn nu vooral bezig met het bouwen van een infrastructuur, zodat de communicatie makkelijk verloopt en ook administratieve zaken zonder al te veel werk kunnen worden afgewikkeld. Gelukkig zijn er mensen zoals Nique en Paul die hier heel veel verstand van hebben. En ambassadeur Gerrit Jan is er een goeie sparringpartner bij. Ondertussen lopen de aanmeldingen voor de Aardbeienacademie nog steeds door. Begin van de week werd ik er zelfs nog over gebeld door Omroep Brabant. Hoppa, meteen live in de uitzending, al hijgende nog van het hollen voor andere werkzaamheden!

.

De relaties met leveranciers en klanten onderhouden is een belangrijk iets waar de wintermaanden zich ook goed voor lenen. Zo zijn we deze week met een flinke groep collega's uit de land- en tuinbouw naar een kegelbaan geweest. Uiteraard met een fatsoenlijk eet- en drinkgelag eraan vastgekoppeld. Het uitzendbureau wat voor ons al jaren bemiddeld heeft voor mensen die aardbeien willen komen plukken had dit georganiseerd. Best leuk, maar zeker ook interessant om eens met eier-, varkens- en tomatenboeren te kletsen en ervaringen en ideeën uit te wisselen.

.

Wel leuk trouwens dat ik nu al regelmatig gevraagd word om concepten rondom aardbeien mee te ontwikkelen. Soms komen ze bij mij omdat ik een 'aardbeiengezicht' heb. Steeds meer verkopende partijen willen het verhaal achter de grondstof voor hun product vertellen en daar een gezicht aan verbinden. Ook spannend: als het allemaal doorgaat mag ik dat samen met een bekende Nederlander doen bij in ieder geval één concept. Wie dat is, dat vertellen we later nog wel eens.......

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 3 - 2011 (16 t/m 22 januari)

Zowel bij de presentatie op de Aardbeiendag als bij de Biovak, was dit mijn openingsplaatje.

.

Een vlinder, ontwaakt uit zijn winterslaap, eergisteren op mijn toetsenbord. Via twitter kreeg ik de tip dat bijvoederen met suikerwater en stukjes sinaasappel een ontwaakte vlinder kan helpen overleven.

.

Als het goed is houden we dit stuk grond nog over om iets mee te doen. Ik kan er niet op wachten om er mee te beginnen. Op de achtergrond onze 2 schuren en een stukje van het woonhuis.

.

Ik kreeg afgelopen week nog een artikel toegestuurd over de Strawberrymob. Het Duitse blad Spargel & Erdbeer Profi had er over geschreven.

.

Op de Biovak in Zwolle heb ik deze week een presentatie gehouden over het gebruik en het nut van sociale media, zoals twitter.

Tsja, ik zou het nu heel graag gaan hebben over hoe en wat we komend jaar allemaal gaan doen hier met de aardbeien. Ik zit te popelen om mijn nieuwe aardbeienidee voor onze locatie uit de doeken te doen, maar word daarin nog gehinderd omdat de verkoop van een deel van onze grond nog niet rond is. Het is allemaal een beetje te complex en intiem om hier te vertellen. Dat ik dus nog een stukje heel erg lekkere aardbeien wil gaan telen staat inmiddels voor mij buiten kijf. Begin uw vingers maar vast af te likken, op zijn Rutte's gezegd.

.

Woensdag jl. was de topdag van de afgelopen week. De dagen daarvoor had ik grotendeels nodig voor de voorbereiding en de dagen erna om er weer een beetje van bij te komen. 's Morgens eerst een presentatie gehouden over de 'knoop doorhakken', 'knuppels in het hoenderhok' en 'stenen in de vijver' op de Aardbeiendag in Den Bosch. 's Middags naar de Biovak in Zwolle geweest voor een presentatie over het gebruik van sociale media en 's avonds nog even naar Almere om met @eetschrijver te brainstormen over de Aardbeienacademie. Dat was nog eens een dag vol energie.

.

Hoewel ik in het verleden al 8 keer spreker ben geweest op de Aardbeiendag, was deze keer voor mij de bijzonderste en de spannendste. Voor dik 450 collega-sectorgenoten een openhartig verhaal vertellen over de stap die we met ons bedrijf gezet hebben en de weg er naartoe is toch anders dan voor een zaal willekeurige mensen te spreken. Na afloop heb ik geweldige reacties gekregen. Ook met dagvoorzitter Tom Egbers kon ik het goed vinden. Hij stelde goeie vragen en het lukte me mijns inziens goed om de doorgewinterde vragensteller van repliek te dienen. Er moest in ieder geval gelachen worden in de zaal. Tom kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk 4 jaar te vroeg geboren ben, aangezien veel mensen zeggen dat ik in mijn denken 4 jaar vooruit loop. Ik weet niet of het zo is, maar ze zeggen het..... :-)

.

Wat me nogal opviel in het verhaal van voorzitter Toon van de Berg van de Landelijke Aardbeien Commissie, is dat hij denkt dat op het gebied van verkoop en afzet de kaarten geschud zijn. Dat de supermarkten zo'n grote voorsprong hebben dat goedbedoelde nieuwe kanalen daar nauwelijks tussen kunnen komen. Volgens hem zal de teelt met de laagste kostprijs winnen. Toon legt zich wat mij betreft iets te gemakkelijk neer bij de macht van de supermarkt.

.

In mijn verhaal heb ik juist opgeroepen om ons daar niet bij neer te leggen en te gaan werken aan gezamenlijk concepteigenaarschap. Daarbij elkaar niet langer als klanten en leveranciers zien met tegenstrijdige belangen, maar samen ervoor gaan voor iets waarin we allemaal geloven, zowel telers, supermarkten als consumenten. Ik denk dat u als consument er ook niet echt op zit te wachten dat alles alleen maar goedkoop in de winkel ligt. Volgens mij hebt u er ook nog wel behoefte aan dat er wat te kiezen is en dat de aardbeien die u koopt lekker zijn. Met de Strawberrymob van afgelopen zomer hebben we laten zien dat u als consument een flinke vinger in de pap kunt hebben. Zeuren en blijven zeuren om goeie producten helpt echt! Laat die inkopers niet bepalen waarmee u het winkelwagentje moet vullen!

.

Uw eigen aardbeitjes telen, op grijpafstand van de keuken kan vanaf dit jaar dus ook door deel te nemen aan de Aardbeienacademie. Lees HIER de nieuwsbrief en schrijf je HIER in. Volg de honderden liefhebbers die u hierin al zijn voorgegaan. Het valt me op dat de meeste inschrijvers ook op de introductiedag van de Aardbeienacademie naar Oirschot willen komen. Misschien moet ik maar eens iets gaan regelen met de horeca in Oirschot. Het wordt echt leuk, dus doe mee!

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 2 - 2011 (9 t/m 15 januari)

Zo, met de Strawberrytree was ik 4 jaar geleden vertegenwoordigd op de Aardbeiendag, toen nog in het inmiddels opgedoekte Land van Ooit.

In twee jaar tijd moet elk plantje van de Aardbeienacademie gemiddeld twee van deze doosjes aardbeien kunnen opleveren

Er kunnen allerlei leuke dingen bedacht worden voor de Aardbeienacademie. Zoals bijvoorbeeld: wie heeft de grappigste aardbei geteeld?

Oudste twee zonen Jeroen (20) en Martijn (18) hebben op hun vrije zaterdag weer een hele hoop trays opgestapeld. Vanwege de sneeuw en vorst hebben de trays 6 weken op het veld moeten liggen. Mooi werk, als het klaar is.

Het is toch weer een spannende week geweest. Hoewel we nog volop bezig zijn om de gevolgen van ons besluit om geheel anders te gaan ondernemen af te wikkelen, beginnen de nieuwe dingen al los te komen. Dat zal ook wel moeten, want de schoorsteen moet weer witte rook uit gaan blazen. Eerlijk gezegd moet ik aan die nieuwe situatie nog wel wennen. Op de een of andere manier zit er een soort natuurlijke agenda in mijn hoofd die ervoor zorgt dat ik geregeld met mijn gedachten terugval in het oude patroon. Voorjaarskriebels misschien? Het voorjaar zal er in ieder geval heel anders uit gaan zien dan ik gewend was.

.
Hoogtepunt deze week was de uitgave van de eerste online nieuwsbrief van de Aardbeienacademie. Mijn vriend Gerrit-Jan Groothedde alias @eetschrijver heeft de tekst voor deze eerste nieuwsbrief keurig verzorgd, waarvoor uiteraard dank. Het is toch altijd afwachten hoe erop gereageerd wordt. We hadden wel veel aanmeldingen voor de nieuwsbrief gekregen, maar of mensen ook daadwerkelijk mee willen doen is dan natuurlijk afwachten. Ik moet u zeggen: ik ben daarin niet teleurgesteld. De inschrijvingen om mee te doen stromen binnen. Van individuele mensen verspreid over het hele land tot zelfs al bestellingen uit Noorwegen, Frankrijk en Spanje. Ook hebben scholen, stadswijken en bedrijven al gereageerd.
.

Geweldig! En nu staan we dus voor de uitdaging om alles heel goed te organiseren en er een groot succes van te maken. Geloof me, het is nog best een hoop werk. Al is het maar het hele apparaat eromheen te ontwikkelen en te maken. Daar hebben dan weer @webtic en @latebytes voor, niet zomaar de eerste de besten op dit vakgebied, maar ook zij waren al geruime tijd fan van onze smaakaardbeien en daarom extra gemotiveerd. Als u ook mee wilt doen, dan kunt u zich HIER inschrijven. Hoe meer aardbeienzielen hoe meer aardbeienvreugde!

.
Wel grappig dat er ook weer zo massaal door allerlei schrijvende pers en andere schrijvenden gereageerd wordt. Lees dit artikel in De Ondernemer anders maar eens, of de blog van Kim van Velzen. Van het een komt het ander, weet ik al vele jaren, maar met Kim ga ik ook nog wel wat beleven denk ik, de eerste real life afspraak is al gemaakt. Daar kan ik verder nog niks van zeggen, maar dat ziet u vanzelf weer.
.

Sinds enkele weken ben ik ook bezig om een heel ander aardbeienconcept uit te werken. Dat is weer iets heel anders dan de Aardbeienacademie. Ook dat idee blijf ik nog een tijdje in nevelen hullen. Wat ik ervan kwijt wil is dat er een grote partij nodig is die veel volume kan gebruiken in het wat exclusievere gemakssegment en continuïteit kan bieden. Dus als iemand zich geroepen voelt om mede-concepteigenaar te worden.......schroom niet om me te benaderen.

.
Komende week wordt de Aardbeiendag weer georganiseerd in Den Bosch. Ik mag daar deze keer komen spreken. De laatste dagen ben ik druk geweest met het voorbereiden van mijn verhaal. Natuurlijk komt het doorhakken van de knoop aan bod, maar ik ga er zeker niet voor schromen om ook wat knuppels in het hoenderhok te gooien. Stenen gooien in de vijver zal ik trouwens ook niet nalaten. Ik hoop dat de ongeveer 500 professionele bezoekers van de Aardbeiendag er direct, straks, later of ooit iets mee gaan doen.
.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

.
P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 1 - 2011 ( 2 t/m 8 januari)

Mensen, ik moet helaas 1 week ontbloggen. Volgende week ben ik er weer.

Ja echt, de eerste keer sinds ik in februari 2010 met mijn wekelijkse blogs begon sla ik één week over. Samenloop van dringende weekendwerkzaamheden noopt me ertoe 1 week blogvakantie op te nemen. Begin van de komende week zal de eerste nieuwsbrief van de Aardbeienacademie verschijnen. Aanmelden voor de nieuwsbrief kunt u HIER. Het zou leuk zijn als u straks ook mee gaat doen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 52 - 2010 (26 dec t/m 1 jan)

Onze aardbeienwinkel wil ik helemaal gaan moderniseren, met volop aandacht voor smaak, geur en educatie.

Dit soort tafereeltjes zou ik graag weer terugzien hier in Oirschot

Lekker hoor! Ik verheug me alweer op de zomer. Niks lekkerder dan een aardbei, zelf van de plant geplukt. U kunt dat straks ook als deelnemer aan de Aardbeienacademie

Als ik zelf nog aardbeien ga telen, dan is deze Mara des Bois er zeker weer bij.

Ik heb zin om regelmatig wat stenen in de vijver te gooien. Op de Landelijke Aardbeiendag zal ik eens kijken of ik goed kan mikken.

Mooi moment nu om weer eens met frisse moed en ambitie vooruit te kijken. Ik wil van 2011 beslist een leuk en mooi jaar gaan maken. Tijd om een hoop gedoe achter me en achter ons te laten en heerlijke dromen gaan waar te maken. Op 19 januari mag ik een lezing houden op de Landelijke Aardbeiendag. Dit evenement is al ruim 12 jaar jaarlijks terugkerend en mag zich meestal verheugen op zo'n 500 professionele bezoekers. Allemaal op de een of andere manier werkzaam in de aardbeiensector. Zowel telers, toeleveranciers als mensen die zich met verkoop bezighouden zijn vertegenwoordigd. De titel van mijn verhaal is dan 'Kansloze missie of kantelpunt?' Nou, degenen die mij al kennen weten wel voor welke optie ik zal kiezen en dat ik dat ook zal onderbouwen. Reken maar dat ik wat knuppels in het hoenderhok ga gooien, maar ook stenen in de vijver. Ik ga daar wat zaadjes zaaien en hopen dat ze op een vruchtbare bodem vallen.

.

Komend jaar hoop ik, ondanks mijn eerdere belofte dat ik zou stoppen met het telen van smaakaardbeien, toch nog wat heerlijke aardbeien te kunnen telen. Ik kan nu nog niks beloven, maar de droom is er zeker wel. De aardbeien die ik dan eventueel zelf ga telen zullen wel echt alleen de bijzondere aardbeien zijn, zoals Korona, Lambada, Mara des Bois en andere lekkernijen.

.

In 2011 gaan we Volsmaakt eindelijk introduceren. Vanaf ergens in het voorjaar nog op beperkte schaal en vanaf het moment dat er weer nieuw zomerfruit gegroeid is gaan we de productie en verkoop fors opschalen. De interesse is in ieder geval nu al heel groot. Veel van mijn energie zal dan ook in de introductie van Volsmaakt gaan zitten verwacht ik. Mooi is dat we voor dit initiatief met 6 bedrijven samenwerken aan het oprichten van een nieuw bedrijf.

.

De vorige week aangekondigde start van de Aardbeienacademie heeft al veel losgemaakt. Inmiddels hebben zich al heel veel mensen ingeschreven voor de nieuwsbrief. Uit heel Nederland, maar zelfs ook al Nederlandse inwoners van België, Frankrijk en Spanje. Via de nieuwsbrief zal binnenkort het sein gegeven worden dat mensen ook daadwerkelijk kunnen inschrijven voor de Aardbeienacademie. Via de voor- en achterdeur zijn bij ons al veel leuke ideeën binnengekomen om de academie inhoud en vorm te geven. Het is ook juist de bedoeling dat de deelnemers zelf het nieuwe concept mee in gaan vullen. En gezien de reacties gaat dat fantastisch lukken. Van de introductie dag op zaterdag 2 april a.s. gaan we maar een leuk feestje maken als het aan mij ligt. Ook zin om mee te doen?

.

Ik ben inmiddels al druk bezig met het bedenken en ontwikkelen van nieuwe aardbeienconcepten, ook voor anderen. Deze week mag ik het eerste conceptidee al presenteren aan een vooraanstaand bedrijf in de aardbeiensector. Spannend, want op die manier werken is nog nieuw voor mij. Het is al wel een leuk idee al zeg ik het zelf. Natuurlijk zoek ik ook voor mezelf naar interessante nieuwe uitdagingen, maar andere bedrijven mogen dus ook gerust aankloppen. De schoorsteen moet hier onderhand weer eens gaan roken immers.

.

Als we hier in Oirschot zelf toch nog wat lekkere aardbeien gaan telen, dan wil ik onze aardbeienwinkel een andere plaats gaan geven en geheel moderniseren. De entree moet aantrekkelijker worden en ik wil meer ruimte voor informatie en educatie. Dit schilderij wat een vriendin van ons gemaakt heeft mag natuurlijk ook in de nieuwe winkel niet ontbreken. Ik durf er nog bijna niet aan te denken dat de mogelijkheid er nog is om zelf te telen, maar dan wordt het assortiment aardbeirassen nog een stukje breder dan wat we nu hebben. Nog meer keus in de winkel en als u op bezoek komt moet u alle smaken kunnen proeven en er moet een heerlijke aardbeiengeur in de winkel hangen. Het in mijn dromen nog aan te leggen aardbeienveld zal straks recht tegenover de winkel liggen en dat ga ik dan zo maken dat het eenvoudig is om ook daar een kijkje te nemen.

.

Ik droom nog even verder. Onze tuin rondom het huis en rondom de schuren is ook aan een grondige metamorfose toe. Lekker veel kruiden wil ik graag in de tuin opnemen en een tuinontwerp dat mooi past bij onze langgevelboerderij. O ja, een keer een weekje op vakantie, daar droom ik ook nog van. Dat is al zo lang geleden dat ik het me nog nauwelijks kan heugen. Poeh, ik zal het nog druk krijgen om alle dromen te gaan verwezenlijken. Nou ja, moet kunnen. Als we komende week maar een beetje geluk hebben met de verkoop van een stuk grond. Dat zou al een hoop schelen. Duim a.s. vrijdag maar een beetje mee voor ons, als u wil.

.

Ik wens ook u een gezond, vreugde-, succes-, vrede- en liefdevol 2011 toe. Hopelijk komen ook uw dromen uit.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!

Weekblog week 51 - 2010 (19 t/m 25 december)

Deze enthousiaste meneer is Gerrit Jan Groothedde, beter bekend als Eetschrijver. Tijdens de Strawberrymob had hij een flinke voorraad aardbeien gescoord. Hij ondersteunt me bij het realiseren van de Aardbeienacademie

Is het niet fantastisch dat u straks onder mijn begeleiding uw eigen lekkere aardbeien kunt gaan telen?

Hier begint het allemaal mee, prachtige aardbeiplanten. 2 seizoenen telen is zeker goed voor een kilo aardbeien per plant

De Strawberrymob op 4 juli in Amsterdam op het Museumplein was een hoogtepunt in 2010. Vanaf toen wist ik het zeker: u kunt als consument het inkoopbeleid van supermarkten veranderen. Als u maar met zijn velen bent en volhoudt!

Het borrelt alweer vreselijk in mijn hoofd. Als dat geen bruisend 2011 wordt.......

Laat ik deze laatste blog van 2010 maar niet beginnen met een terugblik op het afgelopen jaar. Mocht u daar toch behoefte aan hebben, schroom dan niet om mijn wekelijkse blogs nog eens door te spitten. Ik ben blij dat ik in februari jl. het voornemen heb opgevat om wekelijks te gaan bloggen en dat ik dat tot op de dag van vandaag heb volgehouden. Het is ook voor mij heel leerzaam gebleken en wekelijks een moment van overdenking en zelfreflectie. 2010 is in ieder geval een heel bewogen jaar geweest met zowel hoogte- als dieptepunten. Ik dank dan ook enkele niet nader te noemen mensen waar ik altijd terecht kon voor advies of gewoon om mijn sores mee te delen, die ze jammer genoeg soms zelf ook hadden. Het is geweldig fijn als je ook je zorgen met vrienden kunt delen en niet alleen de happy feelings.

Maar dan nu, ik heb weer ontzettend veel energie om aan de slag te gaan met nieuwe dingen. Mijn hoofd borrelt ervan, dus reken maar dat 2011 een bruisend jaar gaat worden. Zoals ik enkele weken geleden beloofd heb zou ik vandaag, Tweede Kerstdag een eerste plan presenteren. Niet dat het al helemaal af is, maar in mijn hoofd begint het al stevige vormen aan te nemen. Nou ja, míjn hoofd? Ik heb hiervoor meedenkers en meedoeners in de personen van Gerrit Jan Groothedde, Nique Sanders en Paul Jongsma. Om maar meteen met de naam van het project in huis te vallen: De Aardbeienacademie.

De afgelopen tijd heb ik toch wel heel veel reacties van mensen zoals u gekregen, die hun bezorgheid uitten over de toekomstige verkrijgbaarheid van echt lekkere aardbeien. Tsja, het was al niet zo eenvoudig om die aardbeitjes via winkels bij u op de keukentafel te krijgen, dus we hebben er iets op bedacht. Ik heb immers ook nog een behoorlijke partij aardbeiplanten in de koelcel staan. Daar wilde ik iets leuks mee gaan doen.

Via de Aardbeienacademie kunnen lekkere aardbeien binnen ieders handbereik komen. En zo vers ook, zoals u ze wellicht nog nooit gegeten heeft, of het moet zijn dat uw buurman aardbeien teelt. U gaat die lekkere aardbeien nu namelijk zelf telen en ik ga u daar persoonlijk bij helpen. Lokaler dan op grijpafstand van uw eigen keuken kan het niet zijn. Zelf roep ik al jarenlang dat ik aardbeien het lekkerst vind als ze net geplukt van de plant direct opgegeten worden. Lekker rijp geworden aan de plant, vergeet alle suiker en andere additieven en geniet van een pure aardbei zoals een aardbei hoort te zijn.

Hebt u een eigen stukje grond, een terras of zelfs maar een balkonnetje? Of ziet u kansen om er met uw kinderen op school iets mee te doen? Bent u opa of oma en vindt u het een leuk idee om met uw kleinkinderen iets educatiefs te doen en ze te laten genieten van hun zelf geteelde aardbeien? Zijn de aardbeien juist rijp als de vakantiekoffers gepakt zijn, dan is het wellicht een leuke geste om uw huis- en hond- of poesoppas blij te maken met lekkere aardbeien. Misschien is het ook wel leuk om er een sociaal buurtproject van te maken?

Eerst samen de aardbeitjes telen en dan een aardbeienfeest of jamkookdag organiseren. En bij het telen van die lekkere aardbeien krijgt u dan persoonlijke online begeleiding van mij, middels filmpjes, foto's en tekst. Omdat het een echte academie kan gaan worden zult u ook veel van elkaar kunnen gaan leren. Aardbeienacademie.nl wordt een interactieve website waarop u ook uw eigen leuke aardbeiwetenswaardigheden, zoals recepten en eigenwijze teeltmethoden met elkaar én met mij kunt delen. Zelfs ik laat me graag inspireren en dat leidt vast weer tot nieuwe leuke dingen.

Binnenkort kunt u zich als toekomstig 'smaakmaker' inschrijven voor de Aardbeienacademie. Maar nú al mag u zich HIER al inschrijven voor een nieuwsbrief zodat u niks hoeft te missen. Het academiejaar start op zaterdag 2 april 2011. Op die dag organiseren we een introductiedag in Oirschot waar u uw mede-smaakmakers kunt ontmoeten en waar we dan natuurlijk ook een gezellige dag met allerlei lekkers van maken. Het door u gekozen 'smaakmakerpakket' kunt u dan meenemen, waarmee u thuis direct aan de slag kunt. Is de reis naar Oirschot te ver voor u, dan kan het 'smaakmakerpakket' uiteraard tegen de kostprijs worden opgestuurd. Maar een dagje of weekendje Oirschot is ook best wel om uit te houden hoor.

Aardbeien telen is niet zo heel moeilijk, maar er kunnen veel dingen net niet goed gaan, waardoor het resultaat toch tegen kan vallen. Vandaar dus mijn persoonlijke begeleiding. Begeleiding op een niveau dat je in het normale tuinplantenleven niet krijgt. Om de kans van slagen zo groot mogelijk te maken starten we dit jaar met slechts 1 aardbeienras, de relatief makkelijk teelbare Elsanta die tegen een stootje kan. De Elsanta? Ja, de Elsanta en de keuze daarvoor heb ik niet voor niks gemaakt. Ik heb zelf de Elsanta enkele jaren geleden losgelaten en dat had er vooral mee te maken dat dit ras, niet voldoende rijp geplukt onvoldoende lekker is. In het Elsanta-handelskanaal waar ik mee te maken had moet een aardbei toch wel zeker een week mee kunnen. Als u ze rijp laat worden en geen week hoeft te bewaren, dan zult u proeven dat het bij lange na niet de hupsakee-aardbei is die doorgaans in het supermarktschap ligt. Ik ga u laten ervaren dat de aardbeien die u zelf van uw eigen planten gaat plukken u in positieve zin zullen verbazen. Simpelweg omdat we de planten gaan vertroetelen en de aardbeien dus rijp gaan plukken.

We starten met de teelt ook allemaal op hetzelfde moment. De eerste week van april dus. De eerste aardbeien kunnen we dan tegen half juni al verwachten. En laat het dan toevallig nét aardbeientijd zijn. Als we het eerste jaar van de Aardbeienacademie goed door komen zullen we het rassenassortiment gaan verbreden, zodat ook zelfgeteelde Korona's, wellicht Lambada's, maar zeker ook doordragende soorten als Mara des Bois op de keukentafel zullen verschijnen. Zo, ook zin gekregen om uw eigen lekkere aardbeitjes gaan te telen? Meld u dan vast aan voor de Nieuwsbrief en u hoort van mij!

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 50 - 2010 (12 t/m 18 december)

Ik moet er wel een beetje aan wennen om dit bord op mijn eigen land te zien staan

De trays waar de aardbeiplanten in gestaan hebben moeten nog worden opgeruimd. Door de vorst lukt dat niet omdat ze aan elkaar gevroren zijn. Mijn buurman is beeldhouwer. Als hij het zo had neergezet zou het vast kunst zijn.

Huize Robben, zoals het er vandaag bij staat

Zo terugkijkend is het een leuke week geweest, met veel afwisseling. Zes uur in de sneeuwfile staan om van Wageningen naar Amsterdam te komen neem ik dan ook graag op de koop toe. Het misteryguest spelen in het Amsterdamse restaurant d'Vijff Vlieghen was een bijzondere ervaring. Zonder dat de bediening en de keuken ervan af weten dat je alles in de gaten houdt en naderhand een beoordeling schrijven is leuk. Als er nog iemand zo'n opdracht voor me heeft, ik houd me graag aanbevolen.

Afgelopen week heb ik samen met @eetschrijver en @webtic ook uitgebreid gebrainstormd over het project waarover ik volgende week (Tweede Kerstdag) alvast wat nieuwsgierig makende informatie ten toon zal spreiden. Er zat veel energie in onze brainstorm en het geloof in het aanstaande project is dan ook groot. Neem maar van mij aan dat het leuk gaat worden.

De verkoop van een flink stuk van onze grond is een beetje uitgesteld. Niet omdat we er spijt van hebben gekregen, maar omdat een uitgever van plaatselijke kranten de advertentie in een andere regio heeft geplaatst dan de bedoeling was. Met ook de feestdagen er nog tussen zou een deel van de potentieel gegadigden wel een heel korte bedenktijd hebben. Van de makelaar begreep ik overigens dat er erg veel belangstelling is. Brochures zijn er althans veel verstuurd. Wat het resultaat gaat worden zullen we nu moeten afwachten tot 7 januari 2011. De spanning duurt wat dat betreft dus nog iets langer dan in eerste instantie gepland.

Al denkende over de filmopname die RTL hier morgen komt doen, schoot me te binnen dat het hoofdprobleem van pioniers zoals ik en de oplossing ervan in relatief weinig woorden zijn samen te vatten. Pioniers doen iets wat anders is dan wat standaard is in de sector en wat vaak niet aansluit bij de vraag van de reguliere en bestaande ketens. Om succesvol te kunnen zijn met onderscheidende producten of activiteiten zal dus ook de omgeving mee moeten veranderen. Als ik dat op mijn eigen bezigheden projecteer dan heeft die omgevingsverandering te lang geduurd.

Ik vergelijk het maar met een teler in de woestijn van Abu Dhabi waar ik op bezoek ben geweest. Hij was aardbeien gaan telen. Ze groeien er best goed, maar de omgeving is niet gewend dat er bloeiende gewassen staan en daarom zijn er ook geen bestuivende insecten, zoals bijen. Het was dan ook geen succes. Een fatsoenlijke aardbei was er niet te vinden.

In mijn enthousiasme heb ik er iets te lang op vertrouwd dat die omgeving mij wel snel zou volgen. De consument die mijn product al kende was immers ook enthousiast, dus dan zou het een piece of cake moeten zijn. Goeie journalistieke verhalen en proactieve promotieactiviteiten begonnen er wel steeds meer voor te zorgen dat er een 'pull' kwam vanuit de consumentenkant. Maar degenen die het product aan de man moeten brengen, de retailers en anderen die nog tussen mij en de consument bivakkeren hebben ook nog hun eigen behoeften blijkt wel.

Er moet dus ook 'push' gecreëerd worden. Eerlijk gezegd denk ik dat die aandacht voor 'push' voor veel producenten nog steeds een ondergeschoven kindje is. De enige 'push' lijkt een zo laag mogelijk prijsniveau te kunnen zijn en een steeds hoger niveau van maatsortering, houdbaarheid en andere eisen die op hun beurt weer kostenverhogend werken. Logisch ook dat het zo werkt als je in een volledig uitwisselbare markt zit. Maar onszelf daar bij neerleggen lijkt me geen goed idee.

Afgelopen week zei een jonge collega tegen me dat we kunnen doen wat we willen, maar dat de retailers altijd zullen blijven bepalen wat en hoe wij het moeten doen. Hij studeert zelf nog aan de HAS in Den Bosch en opperde dat als hij daar zou zeggen dat we die eisende macht kunnen doorbreken, dat hij dan zou worden uitgelachen. Als dat zo is dan wordt het toch de hoogste tijd dat ze op school ook buiten kaders gaan leren denken.

Nee, ik geef niemand er de schuld van dat het zo moeizaam gaat om het betere product bij de consument te krijgen. We zitten nu nou eenmaal midden in een transitieproces van de oude producent-afnemer-relaties naar de relaties van gezamenlijk concepteigenaarschap. Dat is mijns inziens de enige manier om het tij te doen keren. Een andere collega vergeleek me vorige week met iemand die het buskruit opnieuw aan het uitvinden was. Ach ja, waarom ook niet. Buskruit is ook maar een mengseltje van enkele verschillende stofjes bij elkaar.

Zo simpel is het eigenlijk ook. Het gaat erom verschillende kennis en kunde op een zodanige manier te combineren dat er een BOEM-effect ontstaat. Iedereen die daar bij betrokken is zal dan wel uit de loopgraven moeten komen. Helaas is het daarbij vaak zo dat de eerste durfals en verkenners die hun nek boven de loopgraaf uitsteken omgelegd worden. Het zij zo. Er zal in ondernemersland ook vast een prachtig hiernamaals zijn.

In ZLTO-lijfblad Nieuwe Oogst las ik een verhaal over 'imago, om het beeld van de burger bij te stellen', een toverspreuk, maar die in mijn ogen inmiddels wel heel erg gedateerd is. Op het ZLTO Congres enkele weken geleden ging het over 'nieuwe vrienden maken'. Ja prachtig allemaal in het kader van of je nog wel of niet als bedrijf geaccepteerd wordt in je omgeving. Over het verdienmodel van de land- en tuinbouw lees en hoor ik tegelijkertijd maar bar weinig. Ik vind het een beetje soft allemaal.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf