Weekblog week 42 - 2010 (17 t/m 23 oktober)

Het paviljoen vol trends en innovaties op de SIAL. Zoals ik het bekeken heb zijn veel innovaties en trends niet veel meer dan een leuke verpakking met daarin een doodgewoon product. Zou daar de toekomstige consument nog steeds intrappen?

Deze stond tussen de trends en innovaties. Een beker met vruchtenpuree, met exact 61 frambozen erin :-) 100% fruit, maar wel verhit ter conservering. De voedingswaarde zal dus niet gelijk zijn aan die van 61 frambozen denk ik zo. O ja, ook nog vetvrij....

Hier nog zo'n potje met vruchtenpuree, ook 100% fruit, maar deze keer noemen ze het een smoothie. Ook verhit. Ik zou toch haast zeggen dat we met Volsmaakt dan toch zeker wel een echte innovatie te pakken hebben. Volgende keer zelf op de SIAL staan?

Op de Dutch Design Week stonden deze leuke presentatiedingen van aan elkaar gelaste kromme lepels.

Onze Strawberrytree mocht zaterdag een bijeenkomst van Provincie Noord-Brabant opluisteren tijdens de Dutch Design Week. 4 jaar geleden waren we met dit ontwerp zelf genomineerd voor de Nederlandse Designprijzen.

Met het dichterbij komen van de winter is er over aardbeiplanten an sich niet zoveel spectaculairs te vermelden deze week. De planten gaan zo langzamerhand richting de winterrust en dat kun je al zien aan hier en daar een herfstkleurig blad. Het groeit nog steeds wel een beetje en dat moet ook voor de bloemknopaanleg. Over een maand worden de planten ingepakt voor de bewaring in de koelcel. Daar kunnen ze dan hun winterslaap rustig uitzitten om in de loop van volgend jaar weer vrijgelaten te worden.

.

De afgelopen week is begonnen met een ritje naar Parijs, waar ik samen met Rene Bink, directeur van StreekSelecties naartoe ben geweest voor een bezoek aan de levensmiddelenbeurs SIAL. StreekSelecties is een belangrijke afnemer van mijn aardbeien, want alle aardbeien van ons die bij PLUS of DEEN terechtkomen gaan via hen. Mooie gelegenheid dus om langdurig te brainstormen over hoe we het volgend jaar gaan doen.

.

Op de beurs heb ik geen verse aardbeien en zeer weinig groente en fruit gezien, maar goed, daar schijnen we de Fruitlogistica in Berlijn voor te hebben. Omdat we zelf nu bezig zijn met Volsmaakt en er regelmatig nieuwe innovatie-ideeën opborrelen voelde ik me op die beurs toch best thuis. Veel te groot is die beurs om alles in een dag te zien, maar gelukkig hebben ze een groot aantal opvallende innovaties bij elkaar gezet in een apart paviljoen. Met ons product in wording Volsmaakt sluiten we in ieder geval perfect bij die trend aan. Fast Fresh is de trend zoals Foodtrendwatcher Hans Steenbergen van Shoot my Food de categorie noemt waar onze innovatie in thuis hoort. Het schijnt dat de standhouders op die beurs vooral op zoek zijn naar wederverkopers 'all over the world'. Dus wie weet staan we daar volgende keer ook. Zou leuk zijn, maar eerst Nederland verder veroveren.

.

Het blijft me overigens maar bezighouden hoe het toch komt dat het ondanks al die blije consumenten, blije culinaire pers, blije strawberrymob en andere blijheden zo verrekte moeilijk is om stevige afspraken te maken met supermarkten. Als telers moeten wij altijd maar blij zijn dát we mogen leveren aan supermarkten. Nóóit lijken supermarktketens blij te zijn dat ze onze aardbeien mógen verkopen. Het draait er steeds meer op uit dat we voor de kat zijn viool aan het telen zijn. Vollegrondsaardbeientelers, u weet wel die mensen die zomers van 's morgens 6 tot 's avonds 10 uur in de weer zijn voor de allerlekkerste aardbeien, omdat het toevallig ook nog zomer is en ze dan nu eenmaal op zijn lekkerst zijn. Die telers schrijven ook dit jaar weer aardbeikleurige cijfers. Wat voor zin heeft het om nog aan deze loterij mee te blijven doen? Ja, de nood is hoog, dat mag u best weten.

.

Over hoe we onze kansen zouden kunnen vergroten heb ik deze week een boeiend gesprek gehad met iemand die de ins & outs van de supermarktwereld kent. Hij heeft zelf in zo'n keten gewerkt en adviseert nu ook grote fabrikanten bij de supermarktgang van hun producten. Eerlijk gezegd doen we al heel veel dingen die hij me aanraadde, maar goed, er is altijd iets te verbeteren. Wat me het meest bijgebleven is van het gesprek is dat het supermarkten totaal niet interesseert of hun leveranciers kopje onder gaan of niet. Dat is volledig ons eigen risico. Dus willen wij investeren in een beter product wat ook door consumenten significant lekkerder gevonden wordt dan is dat óns probleem. Jammer, want zo blijft de tuinbouw toch voornamelijk uitwisselbare bulk produceren, want dan kun je het product tenminste nog altijd ergens anders kwijt in tegenstelling tot nicheproducten.

.

De komende weken ga ik een eerste rondje doen langs de vaste afnemers van afgelopen seizoen en ook een paar potentiële afnemers. De goeie intenties zijn er allemaal wel, maar de tijd dat ik daar genoeg aan had is allang op. Via een franchise formule zoals ik die voorsta met een of meer andere telers zijn we in staat om heel veel echt lekkere aardbeien te telen. Maar zonder redelijke zekerheid aan de verkoopkant houdt het smaakaardbeienverhaal gewoon op. Laat u het gebeuren dat we het kind met het badwater wegspoelen?

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

.

P.S. reageer gerust op mijn berichtjes, doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 41 - 2010 (10 t/m 16 oktober)

Je zou het niet direct zeggen, maar de bloemknoppen die volgend jaar uit de aardbeiplanten komen, zitten nu al voor een groot deel in dit stukje plant verstopt

Ook nu nog krijgen de planten regelmatig water met een beetje eten erbij (meststof). Afhankelijk van het verloop van de bloemknopaanleg wordt het menu samengesteld

Kleurrijk en een lekker ding, maar omdat ie toevallig een andere naam en vorm heeft dan zijn grote massa soortgenoten is ie moeilijker in het winkelschap te krijgen


Omdat ik steeds op zoek ben naar inspiratie en omdat ik meer wil weten van wat er leeft in de retail (supermarktbranche) ben ik naar de SIAL 2010 geweest. Daarover volgende week meer

Hopelijk gaat de lekkere aardbei de lekkere druif niet achterna. Lees deze blog over De Westlandse Druif maar eens.

Deze week zijn enkele aardbeiplanten voor een eerste onderzoek opgestuurd. Onder de microscoop kun je nu al de eerste aanleg van bloemknoppen waarnemen. De kunst is om de opkweek zo te sturen met bemesten dat er volgend jaar een optimale hoeveelheid bloemen uit komen. Niet te weinig bloemen en dus aardbeien, maar ook niet teveel. Veel aardbeien is fijn, maar niet als het vooral kleintjes zijn die geplukt moeten worden. Om dan maar meteen een fabeltje uit de wereld te helpen: kleine aardbeien zijn niet per definitie lekkerder dan grote aardbeien. De smaak heeft nul-komma-nul met de grootte te maken.
.
Nog elke dag krijg ik reacties van mensen die afgelopen zomer aardbeien gekocht hebben. Leuk is dat wel. Blijkbaar komen met het kouder worden van de dagen de zoete herinneringen aan de zomer weer bovendrijven. Op het Food4You Congres vorige week in Ede, schijn ik onderwerp te zijn geweest van een levendige discussie. Ik ben er zelf niet bij geweest, maar sms-jes en tweets zorgen er tegenwoordig voor dat je het snel weet als er over je geroddeld wordt of in dit geval waarderend gesproken. Kriebels krijg ik er soms van als ik weer eens als voorbeeld aangehaald word, terwijl ik niet zelf naar zo'n congres kan komen omdat ik me op dat moment de pleuris aan het prakkiseren ben over de toekomst van de smaakaardbei.

.

De verkoop van de aardbeien in de afgelopen zomer, de geweldige strawberrymob waarover ik me nog steeds verwonder en de bemoedigende reacties op onze aardbeien bieden perspectief voor de toekomst. Maar ook de ondersteunende geluiden voor onze manier van ondernemen en al die andere goedaardige signalen geven steeds meer aan dat de richting die we gekozen hebben een goeie is.

.

En nu moet of mag u me weer gaan helpen. Stel nu dat we 10 keer zoveel aardbeien -maar dan dus die echt lekkere- zouden willen gaan verkopen. De markt is er klaar voor zou je zeggen, althans u als consument eet als u de kans krijgt liefst de lekkerste aardbeien die er zijn. Ware het niet dat er tot op heden niet echt goeie seizoensbestendige afspraken met supermarkten te maken blijken te zijn. En nu komt ie: help eens mee denken over hoe we ervoor kunnen zorgen dat zaken doen met supermarkten niet bij vrijblijvende beloftes blijft. Of hoe we onze aardbeien op een andere manier onder het bereik van vrijwel iedereen kunnen krijgen. Maar eerlijk is eerlijk, supermarkten zouden zich daar erg goed voor kunnen lenen.

.

Het telen van aardbeien die anders zijn dan gewone aardbeien is veel te risicovol als er geen stevige afspraken aan de verkoopkant gemaakt kunnen worden. In de vrije handel worden afwijkende aardbeienrassen namelijk gediscrimineerd. Smaakaardbeien zien er anders uit dan de standaard aardbei en ze vallen als minderheid in het niet van de grote bulk. Daardoor zijn ze vrijwel onverkoopbaar, althans ze brengen de kosten van het telen bij lange na niet op. Raar misschien, maar toch echt waar.

.

Afgelopen week was ik bij De Westlandse Druif, een themapark waar nog echte Nederlandse druiven geteeld worden. Vergeleken met de mediterrane druiven die ons gewoonlijk in de maag gesplitst worden, zijn de Westlandse druiven regelrechte mondvermakers. Maar ja, hartstikke duur ten op zichte van die bulkdruiven. De hele commerciële teelt van die lekkere druiven is daardoor hier al lang om zeep geholpen. Topcateraar Bob Hutten vertelde afgelopen week voor onze ondernemersvereniging Land van Oirschot dat Nederlandse consumenten het respect voor eten zijn kwijtgeraakt. Dat geldt niet voor u natuurlijk, want anders zou u deze blog niet lezen.
.

Instellingen voor ouderenzorg en bijvoorbeeld ook de bajes hebben budgetten waarvoor ze hun gasten moeten zien te voeden. Voor bedragen van minder tot iets meer dan 3 euro moet er iets volwaardigs op tafel komen staan. Logisch dat ze het dan hebben over 'voeding', want als ze 'eten' zouden bedoelen serveerden ze vast iets anders. Als het niks mag kosten krijg je ook niks. En als supermarkten of wie dan ook de producenten uitknijpen totdat ze omvallen, dan blijft er straks in navolging van de befaamde druiven helemaal geen keukentafelgenot meer over. Zou een beetje zonde zijn denk ik.

.

Vorige week had ik het over een franchise model wat ik wilde gaan uitwerken. De eerste enthousiaste reacties heb ik al gekregen, daar ben ik blij om. Genoeg om dat concept enthousiast verder vorm te gaan geven. Maar wat meer zekerheid aan de verkoopkant is nu cruciaal om het ook te doen slagen. Ik ben me nu dan ook extra aan het verdiepen in de retailkant, dus de supermarktbranche en alles wat daar mee te maken heeft. Een bezoek aan de SIAL 2010 ' The Global Food Market Place' in Parijs hoort daar natuurlijk bij en dat is de reden dat deze blog één dag later is gepubliceerd dan dat u gewend bent.

.

Nou mensen, tot volgende keer dan maar weer,
groeten van Jan
.
P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 40 - 2010 ( 3 t/m 9 oktober)

Dit aardbeienpromotieteam kwam ik tegen op het Real Food Festival. Ik heb zelf opgetreden in het programma Lekker van Streek van Omroep Brabant

De kluit zit nokkie nokkie vol met mooie gezonde wortels. Dat is de basis voor een topoogst volgend jaar

Een blik op het hart (de hoofdneus) van een zeer mooie aardbeienplant. De zijneusjes zitten nog verscholen in de bladoksels

Onze Strawberrytree in de stand van Veiling Zaltbommel op de AGF Beurs in Houten (foto www.agf.nl)

Vorige week was de Strawberrytree te zien bij Life4You op RTL4. Rudolph van Veen had er lekkere patisseriehapjes op gemaakt ter ere van de nominatie voor de Televizierring. Toen ik de boom weer van Rudolph in ontvangst heb genomen heb ik hem nog wat proefmonsters Volsmaakt Knijpfruit meegegeven. Ben benieuwd wat hij er van vindt.

De nieuwe aardbeiplanten, die afgelopen juli in trays met potgrond gestekt zijn beginnen nu zijneuzen te vormen. Dat komt mooi uit, want de bedoeling is dat er volgend jaar gemiddeld minimaal 5 bloemtrossen per plant uit komen. Bloemtrossen worden in de oksels van de bladeren aangelegd, althans wanneer er minder dan ongeveer 12 uur daglicht is. Als de dagen langer zijn worden in de bladoksels uitlopers gevormd, waar weer jonge plantjes aan kunnen groeien. Nu is het dus de tijd van de bloemknopaanleg. Het hart van de plant is de zogenaamde hoofdneus en nu komen er dus zijneusjes of zijscheuten aan, die ook weer goed zijn voor de nodige trossen. Grote kans dus dat er genoeg bloemtrossen en dus aardbeien aan de plant komen.

.

Als het weer nog een beetje meewerkt gaat dat trossen aanleggen nog even door. Eind november als de planten in winterrust zijn gekomen slaan we ze dan op in de koelcel bij 1 graad onder nul. Veel lezers vragen zich af wat wij toch in 's hemelsnaam 's winters uitvoeren. Nou onder andere dat dus. Behalve de zorg voor de plantjes zijn we in de rustige periode ook al druk bezig met de verkoop van volgend jaar en met overdenken welke rassen we dan zullen planten.

.

Maar in volgende blogs komt u daar vanzelf achter. In februari a.s. zijn we een jaar rondgeblogt en is het allemaal nog terug te lezen, mocht daar behoefte aan zijn. Maar mag ik het misschien ook een keer een beetje rustig hebben ;-)? In 6 maanden tijd draai ik evenveel uren als een gemiddelde werknemer in een heel jaar. Niet dat ik het erg vind hoor, maar na een druk seizoen moet ik toch ook even kunnen afkicken.

.

Afgelopen week is een echte netwerkweek geweest. De Food Valley Conference, De reizende Smaaktafel van Samenwerkingsverband Regio Eindhoven en de Foodspecialiteiten- en AGF-Beurs in Houten. Alles op een hoop dus. Ik vind het voor mijn eigen toekomst belangrijk om bij dit soort evenementen aanwezig te zijn. Technische beurzen, zoals de Hortifair spreken me juist weer minder aan. Door de keus die we een aantal jaren geleden gemaakt hebben om te focussen op smaak, is de verkoopkant me meer en meer gaan interesseren. Natuurlijk is de teelttechniek ook uitermate belangrijk, maar als ik me daartoe beperk raak ik die lekkere aardbeien aan de straatstenen niet kwijt.

.

Toch voel ik dat wel als een spagaat waar ik in zit. Ik kan niet alles tegelijk en ons bedrijf is te klein om verschillende managers een goede boterham te kunnen laten verdienen. De teelt eist in feite al de volledige aandacht op en door ook nog met die markt bezig te zijn lijdt het een onder het ander. Veel collega's doen niets liever dan aardbeien telen en liefst ook niet meer dan dat. Ik vind juist dat contact met de markt leuk en interessant. Op de een of andere manier zou dat toch te matchen moeten zijn lijkt me. Nu begin ik maar wat te filosoferen, nou ja, ook niet zomaar natuurlijk. Ik meen het zeer serieus. De belangstelling voor echt lekkere producten met een goed verhaal neemt sterk toe, het probleem dat er in de tuinbouw niks verdiend wordt ook.

.

Mijn aardbeien beginnen gretig aftrek te vinden en ik ben mijn tijd steeds meer aan het invullen door het contact met de markt te onderhouden. Het een is het gevolg van het andere en vice versa. Zou het niet fantastisch zijn, vraag ik me af, als enkele echt goeie telers die heerlijke, de naam Jan Robben waardige aardbeien gaan telen? Of zou ik om succesvol te kunnen zijn bij wijze van spreken toch hoogstpersoonlijk elke aardbei zelf voorgeproefd moeten hebben? Ik denk dat we toch eens serieus naar een soort franchisemodel moeten gaan kijken, waarbij iedere belanghebbende doet waar hij of zij het beste in is. Dat de kwaliteit en smaak van de aardbeien met de naam Jan Robben als vanouds of zelfs nog beter moeten zijn, staat wat mij betreft buiten kijf.

.

Mensen, help eens een beetje mee denken. Zou zo'n franchisemodel een manier kunnen zijn om ook in de toekomst nog de allerlekkerste aardbeien in de winkel te kunnen krijgen? Ik hoef met mijn 52 jaar echt niet meer zo nodig de hele dag in de grond zitten te wroeten. Op zijn tijd is dat een mooie afleiding en ik heb er zeker nog geen hekel aan. Maar om ook het aandeel 'smaak'aardbeien in de winkel fors te kunnen laten groeien denk ik dat we het anders moeten gaan doen. Laat ik komende week alvast eens gaan polsen of er een teler is die oren heeft naar zo'n type samenwerking. Of vindt u als consument het niks en waarom dan niet? Of vindt u het wel een goeie gedachte als dat tot minder misgrijpen naar echt lekkere aardbeien leidt?

.

Tussen de bedrijven door stel ik de komende week mijn rug nog wat op de proef met het verwijderen van onkruid tussen de planten. U hoeft er dus echt niet over in te zitten dat ik me de komende tijd ga vervelen!

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes, doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 39 - 2010 (week 26 sept t/m 2 okt)

Volsmaakt, als het aan mij ligt zo snel mogelijk op de markt brengen.

Deze week weer veel mensen gesproken en enthousiast proberen te maken voor onze producten

Onze producten, zoals ze gepresenteerd werden op de Smaakmarkt bij de start van de Food Inspiration Month op De Groene Campus in Helmond
(foto's Niels de Gooijer)

De aardbeiplanten zijn de afgelopen week gestaag doorgegroeid. Water geven was geen probleem, want dat kwam er genoeg uit de lucht vallen. De hele week ben ik vooral bezig geweest met mijn ervaringen delen met anderen, met plannen maken en om als gratis decor op te treden voor overheden en projectenbureaus die je zien als voorbeeld voor anderen. Misschien een beetje cryptisch geformuleerd, maar ik kijk een aantal zaken inmiddels met gemengde gevoelens aan.

.

Leuk vond ik de reacties op mijn presentatie die ik woensdag gegeven heb over het gebruik van sociale media, met in het bijzonder twitter. Over hoe ik dat medium gebruik om in contact te komen met mijn klanten en iedereen die van invloed is op het reilen en zeilen hier. Op de terugweg van het congres van Food & Nutrition Delta en het Topinstituut Food & Nutrition zat ik te bedenken dat ik dit verhaal wel op meer plekken zou willen vertellen. Het verraste mij dat ik blijkbaar toch iets te vertellen had wat mensen aansprak en waar ze zelf nog nauwelijks ervaring mee hadden. Nou ja, wie weet, ik vind zoiets ook leuk om te doen. Niet als specialist, maar als ervaringsdeskundige. Gewoon vanuit mijn hart verteld.

.

Vrijdag was de start van Food Inspiration Month op de Groene Campus in Helmond. Als Foodinspirator mocht ik daar namens de gemeente Oirschot optreden. Die dag heb ik vooral gebruikt om ons nieuwe product Volsmaakt te laten zien en proeven. De reacties waren over het algemeen weer zeer lovend. Hopelijk kunnen we het snel in de markt gaan zetten.

.

De Strawberrytree is deze week ook verschillende keren op pad geweest. Meesterpatissier Rudolph van Veen heeft hem gisteren opgehaald voor de uitzending van vandaag in Life 4 You bij RTL 4 met Carlo & Irene, maar daarover volgende week meer. Een mooie bijkomstigheid van optredens met de Strawberrytree is dat ik vaak wat 'verloren' tijd nuttig kan proberen te besteden. In een vreemde omgeving vind ik het makkelijker om buiten de gebaande paden te denken.

.

Deze keer heb ik in een Hilversumse kroeg een paar uur zitten werken aan mijn nieuwe bedrijfsplan. Dat plan moet er op heel korte termijn zijn. Het zat al langere tijd voor een deel in mijn hoofd, maar nu staat het in grote lijnen op papier. Laten we het zo zeggen: het zal een pijnlijke bevalling worden, een soort reddingsplan voor de smaakaardbei. Klinkt misschien een beetje dramatisch, maar ik wil er geen doekjes om winden. Het is behoorlijk heftig voor me. Ik zie mijn eigen plan wel zitten en dat is het belangrijkste. Hopelijk snappen ze het bij de bank ook, maar ik begin daar ernstig aan te twijfelen. Die houden niet zo van nieuwe dingen als uitdaging heb ik al wel ervaren. Met kiloknallers scoor je daar sneller.

.

Lange tijd heb ik op een soort rotonde gestaan tot ik er af en toe dol van werd. Ik ben er van overtuigd dat ik nu de goeie afslag gevonden heb. Al meer dan 10 jaar zijn we bezig geweest om ons te ontworstelen aan de alles-van-hetzelfde-cultuur. Het was destijds een bewuste keuze om ons meer te gaan focussen op het telen van aardbeien met bijzondere smaak. Nou, dat hebben we geweten! Onze lekkere aardbeien kwamen in een markt terecht die daar helemaal niks van moest hebben. Die smaakaardbeien zagen er voor de leek hetzelfde uit als de doorsnee aardbeien. En wat wij wilden paste niet in de mainstream van de grote afzetorganisaties en supermarkten.

.

De rechttoe-rechtaan- wereld waarmee we direct te maken hadden toen we het ineens over een heel andere boeg gingen gooien kon ons niet meer volgen. En voor ons was het moeilijk uit te leggen blijkbaar. Maar toen we met onze ongebruikelijke stappen begonnen op te vallen, mochten we overal opdraven als pronkjuweel, o.a. bij de Rabobank die De Wereld van Jip had bedacht, om ondernemers in de tuinbouw te laten zien hoe ze zich zouden moeten ontwikkelen. Jip is inmiddels geruisloos met de noorderzon vertrokken.

.

Het gebruikelijke kip-ei-syndroom zou je kunnen zeggen. Pas de laatste 2 jaren begint er iets positiefs te groeien aan de verkoopkant. Gijs, Marqt en andere initiatieven hebben ons een eind mee in de goeie richting geduwd. Het lijkt er op dat deze blog en vooral twitter een steeds grotere rol daarbij gaan spelen.

.

Besef wel mensen: u als consument kunt het verschil maken voor wat u in de winkel straks nog kunt kopen. En ik heb er nog steeds heel veel zin in om voor die lekkere aardbeien te zorgen en om het aandeel smaakaardbeien in de winkels groter te maken. Maar het pioniersbestaan begint wel steeds zwaarder te worden. Waarom moet het toch allemaal zo stroperig vraag ik me af, als je zo'n goed product hebt. Althans, dat we een goed product hebben zeggen steeds meer mensen. En dat geeft me dan toch telkens weer nieuwe energie.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuisbent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 38 - 2010 (19 t/m 25 september)

Onze Strawberrytree is ingezet om de spruitjescampagne Green Balls of Fire luister bij te zetten. Actrice Hanna Verboom was de gelukkige celeb om het startsein te geven

Twitterbruggenbouwer tussen boeren, tuinders en consumenten @boerenfluitjes doet een oproep om meer boeren en tuinders aan het twitteren te krijgen. Zegt het voort!

Kinderen blijken Volsmaakt een heerlijk tussendoortje te vinden. Kijk ze maar eens smullen, deze drie knullen. Volsmaakt stelt het hongergevoel ook uit. Wat wil je als ouders nou nog meer hebben? 100% fruit zonder suiker toegevoegd

De aardbeiplanten hebben al een mooi wortelgestel gemaakt. De bloemknopaanleg voor volgend seizoen is nu al begonnen. We mikken bij deze planten op 5 trossen per plant = ongeveer 50 aardbeien

Artikel in Nieuwe Oogst (blad voor boeren en tuinders) n.a.v. Real Food Congres. Op de foto word ik geïnterviewd door Maria Henneman

Het aardbeienseizoen is hier nu voorbij, maar het lijkt wel of er aan de drukte geen eind meer komt. De presentatie van ons nieuwe product Volsmaakt levert zoveel nieuw werk, inspiratie, belangstelling en plezier op dat we daar de winter wel mee door kunnen komen. Op het Real Food Festival hebben we de proevers allemaal geïnterviewd en dat moet dus nu geanalyseerd worden. Het product moet nu geoptimaliseerd worden en als het helemaal klaar is in de markt gezet worden.

.

Ondertussen hebben onze kinderen afgelopen week al regelmatig een portie Volsmaakt mee naar school genomen. Het is eenvoudig te verstoppen in het broodtrommeltje. Op school vinden de kinderen het een lekkere frisse hap, naast de droge boterhammen. Hopelijk blijven ze zo ook een beetje van de cola en de kroketten af. Van onze dochter hoorde ik al dat haar klasgenoten zich nieuwsgierig afvragen wat voor lekkers ze toch wel niet bij zich heeft. Hoewel er geen suiker aan het product is toegevoegd en het 100% puur fruit is, valt het me op dat veel kinderen Volsmaakt een lekkere snack vinden. Ik kan haast niet wachten tot de marktintroductie.

.

Zo terugkijkende op het aardbeienseizoen merk ik op dat er mede via twitter en deze blog een hoop dingen in een stroomversnelling zijn gekomen. Het contact met consumenten, met collega's die het ook niet makkelijk hebben en met mensen die ons ergens in het traject tussen ons en de consument zouden kunnen helpen. Twitteren begint steeds meer een belangrijk deel van mijn dagelijkse bezigheden uit te maken. Het is een leuke bezigheid die je als mens doet en niet zozeer als bedrijf. Alleen maar als bedrijf twitteren zal ook niet werken vrees ik, maar laten merken dat er achter een bedrijf ook mensen met emoties zitten schept blijkbaar toch een band.

.

Leuk zijn de offline contacten met mensen die je online hebt leren kennen. Ik heb zo al enkele gelijkgestemde collega's getroffen, die weliswaar iets heel anders telen, maar we kunnen erg veel van elkaar leren. Ook in de politiek hebben we zo al ingangen gevonden. Twitteren doe je op gelijkwaardig menselijk niveau en dan is de drempel voor offline contact ineens een stuk minder hoog. Deze week heb ik het nieuwe boek van Petra de Boevere, alias Het Meisje van de Slijterij gelezen, een aanrader. Durven te delen met anderen is het geheim van het succes.

.

In het veld zijn we deze week verder gegaan met het verwijderen van de uitlopers van de nieuwe aardbeiplanten. Er komen nu geen uitlopers meer bij omdat de planten van de zogenaamde vegetatieve fase zijn overgeschakeld naar de generatieve fase. Dat betekent dat ze nu al bloemknoppen aan het aanleggen zijn voor volgend jaar. Nu is het zaak om er de groei nog een beetje in te houden zodat er zoveel mogelijk bloemknoppen worden aangelegd. Met een aangepast bemestingsschema en beschermen tegen nachtvorst proberen we dat zo goed mogelijk te doen. Onkruid tussen de planten vraagt ook nog wat aandacht. Met name de Kleine Veldkers is een lastig onkruidje. Het lijkt wel dat die rommel alleen maar harder gaat groeien als het kouder wordt, maar ja het is dan ook familie van o.a. boerenkool. Dat spul moet allemaal handmatig verwijderd worden. Een tijdrovende klus helaas.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 37 - 2010 (12 t/m 18 september)

Drie enigszins uitgebluste fruittelers na drie dagen Real Food Festival. Van links naar rechts: Theo Vernooy (kersenteler), ikzelf en Theo Douven (blauwebessenteler)

Henny van Bergeijk (links) van Raspberry Maxx interviewt culinair schrijfster Edith Dourleijn. Ikzelf interview René Bink, directeur van StreekSelecties. De interviews leveren waardevolle inzichten op voor de optimalisatie van 'Volsmaakt'.

Vier constructief kritische jongeren die uitgebreid en vol enthousiasme hebben deelgenomen aan onze interviews. Heel belangrijk natuurlijk dat de jeugd ons product gaat waarderen.

Zeer leuk dat Foodlog.nl founder Dick Veerman en zijn echtgenote ons kwamen verblijden met een bezoek. Kritisch zoals Dick altijd is, hebben we de proeve desondanks redelijk goed doorstaan is mijn conclusie van deze test. Het oordeel van Dick geeft de fruitteler in elk geval moed.

Nu zijn we dan toch echt gestopt met de pluk voor de supermarkten en zo. Door de vele plensbuien die het aardbeienveld soms letterlijk onder water hebben gezet liep de houdbaarheid hard achteruit. Het was ook al geen echt aardbeienweer meer voor de consumptie. Spruitjes moeten natuurlijk ook weer een keer de kans krijgen. Op de valreep hebben we nog een leuke aardbeienactie met Imagro gedaan, die we via twitter geïnitieerd hebben. Leuk medium vind ik dat. We hebben nog wel een tijdje een beetje van die lekkere aardbeien, maar die gebruiken we dan voor op de Strawberrytree.

.

Onze Poolse medewerkers zijn inmiddels dan ook weer naar huis vertrokken. Ze hebben het goed naar de zin gehad. Met deze hectische zomer waarin we ook nog met een ernstig privé-gezondheidsprobleem te maken kregen was het fijn om op deze mensen te kunnen bouwen. Zonder hen hadden we die aardbeien nooit goed van het veld af kunnen krijgen.

.

Deze week stond vooral in het teken van publiciteit die we gekregen hebben en voelsprieten uitsteken naar meningen van consumenten en zakelijke partijen waaraan we onze producten willen verkopen. Het is een zeer leerzame week geweest. Het Financieele Dagblad had een artikel gepubliceerd over twitterende en bloggende fruittelers. Een leuk en vooral ook eerlijk verhaal is het geworden. Op donderdag was ik in de uitzending Lekker van Streek van Omroep Brabant TV. Ook een heel leuk item is dat geworden vind ik. En in het Slowfood Magazine trof ik een gaaf artikel aan over de afgelopen zomer georganiseerde #Strawberrymob.

.

De afgelopen 3 dagen heb ik vertoefd op het Real Food Festival in Den Bosch waar we ons nieuwe product in wording 'Volsmaakt' hebben gepresenteerd. Volsmaakt is een samenwerking tussen 5 kleinfruittelers en het bedrijf TOP-bv. We zijn een innovatieve kleinfruitsnack aan het ontwikkelen. Door heel veel bezoekers van het festival te laten proeven én te interviewen hebben we bijzonder veel nuttige informatie gekregen om Volsmaakt te optimaliseren en op de juiste manier in de markt te zetten. Echt boeiend om met zo'n goed team hier aan te werken.

.

Tijdens het Real Food Congres heb ik Rene Bink, directeur van StreekSelecties geassisteerd in een paar workshops. StreekSelecties is het bedrijf dat onze GIJS aardbeienverkoop mee organiseert. Het filmpje van de #Strawberrymob was een fraaie en zeer gewaardeerde afsluiter van de workshops.

.

Via twitter heb ik afgelopen week de vraag gesteld: 'Welk gevoel zou jij graag willen opwekken en/of bevredigen als je aardbeien koopt of eet? Is belangrijk voor mij als aardbeienteler'. Deze vraag leverde een hoos aan reacties op en alle reacties bij elkaar geven ons bedrijf weer veel input voor de verdere ontwikkeling die u als consument aan zal moeten spreken. Zo proberen we het continu en stapje voor stapje beter aan te sluiten op de latente en natuurlijk ook voor de hand liggende behoeften.

.

Een paar boekdelen sprekende reacties wil ik u alvast niet onthouden:

.

'Het gevoel dat een aardbei bij me op moet wekken is die van liefde en geluk'

'Het gevoel dat er niets in het leven nog toe doet, naast de aardbei'

'Aardbeien zijn pas écht sexy als de geur mijn speekselklieren al laat exploderen'

'Goede aardbeien spot je met je neus'

'Het is de lekkerste niét verboden vrucht voor diabetes patienten'

'Aardbeien moeten rood zijn van buiten én van binnen'

'Het eten van aardbeien moet voelen als het krijgen van zonnezoentjes'

'Écht lekkere aardbeien staan voor liefde, hartstocht, warmte en zomergevoel. Nou Jan, probeer daar maar eens wat van te bakken'

.

Ik denk, nee ik weet wel zeker dat we hier best iets van kunnen bakken. Weer inspiratie genoeg!

.

Nou mensen, tot de volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 36 - 2010 (5 t/m 11 september)

De uitlopers die aan de nieuwe aardbeiplanten zitten moeten er nu hoognodig af. De planten zijn nu bezig met het aanleggen van de bloemknoppen en de uitlopers vormen dan een onnodige belasting voor de plant. 25 kilometer achter dat ding aanlopen dus.

Alleen maar toeters en bellen bedenken is niet genoeg om succes te hebben. Het product en het verkoopconcept moeten omrijkwaliteit hebben. Daarbij ook nog alle ja-maaren trotserend als het kan. Best wel complex om een goedwerkend verkoopconcept te bedenken.

Met dit ras zonder naam gaan we niet door. De vruchten zijn veel te klein en de plukkosten daardoor te hoog. Als werknaam hadden we hem daarom Calimero gegeven.


Zoon Jeroen, student levensmiddelentechnologie aan de WUR in Wageningen heeft de proefproductie van Volsmaakt mee gemaakt



Beetje wazige foto, maar dit is toch echt onze demissionaire minister van Economische Zaken, Maria van der Hoeven. Blij met Volsmaakt knijpfruit met onze aardbeien erin.

Al is het nu bijna half september, we plukken nog steeds elke dag lekkere aardbeien. Het ras zonder naam, dat we op proef hadden staan plukken we in ieder geval niet meer. Gedurende het seizoen hebben we er de bijpassende werknaam Calimero aan gegeven. Ze blijven veel te klein en de plukkosten wegen niet op tegen de opbrengsten. Einde oefening dus. De Mara des Bois raakt ook stilletjes op zijn eind, maar de vruchten zijn nog erg lekker. Eves Delight moet niks hebben van dit regenachtige weer. Voordat ze rijp zijn hangen ze al opengebarsten aan de plant. De Florin blijft het nog het beste doen van allemaal, hoewel de vruchten ook kleiner worden. Komende week zal het onderhand wel gebeurd zijn vrees ik, maar voor vollegrondsteelt is dat toch nog helemaal niet gek om het zo lang volgehouden te hebben.

.

De aardbeiplanten in de trays staan goed te groeien. De hoogste tijd nu om de uitlopers te verwijderen. Als het goed is zijn de planten nu al bezig met het aanleggen van bloemknoppen voor volgend jaar. Daar zie je niks aan, want dat gebeurt allemaal onderhuids in het hart van de plant.

.

Ondertussen dat de nieuwe planten bloemknoppen aan het aanleggen zijn ben ik 2 dagen naar Harlingen geweest. Onze Strawberrytree mocht met Clipper de Avontuur mee naar Terschelling om een bruiloft op te luisteren op de Brandaris en bij Strandtent Kaap Hoorn. Mijn verblijf in Harlingen heb ik benut om eens goed na te denken over de richting waar ik met het bedrijf heen zou willen. De visioenen die ik regelmatig heb beginnen zo langzamerhand uit te kristalliseren. Niet dat ik nu alles al ga verklappen, want aan de uitvoering zitten nog veel haken en ogen. We moeten nog wat ingewikkelde zaken overwinnen.

.

Zo heb ik in Harlingen verschillende ondernemers gesproken die het stuk voor stuk erg moeilijk hebben om voort te bestaan. Je kunt als ondernemer wel van alles willen, maar als een onnozele (gemeentelijke) overheid het voor elkaar krijgt het ondernemersklimaat te versjteren dan wordt het erg moeilijk. In Harlingen bijvoorbeeld zijn 4 grote supermarkten en 2 keer per week markt. Zie daar, met bijbehorend parkeerdrama maar eens tussen te overleven, ook al heb je nóg zo'n goed product. Op die manier wordt verarming van de productdiversiteit natuurlijk wel heel erg in de kaart gespeeld en bestaat het leven nog uit consumeren van eenheidsworst.

.

Afgelopen week is de eerste flinke proefproductie gemaakt van Volsmaakt, de nieuwe fruitsnack ''fruit met niks d'r in en niks d'ruit' die we samen met 4 andere kleinfruittelers en het Wageningse bedrijf TOP bv aan het ontwikkelen zijn. Komende week gaan we er mee naar het Real Food Festival in Den Bosch. Ik ben erg benieuwd naar de reacties. Minister Maria van der Hoeven heeft er al kennis mee gemaakt. Het lijkt misschien zo simpel, maar het is een klein wondertje van de techniek. Geen conserveringsmiddelen, niet verhit of ingevroren en toch houdbaar.

.

De komende tijd heb ik de focus dus vooral gericht op het oriënteren op een nieuw verkoopconcept voor onze aardbeien. Behalve dat u op de winkelvloer goed moet kunnen kiezen in smaken wil ik er als het mogelijk is een compleet zintuigenprikkelend concept van maken. Ideeën heb ik al best veel. Ideeën fabriceren vind ik nooit zo moeilijk. Maar wát zou ú nou missen als ik er acuut mee zou stoppen? Dat zou ik wel eens heel graag willen weten.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf!