Weekblog week 35 - 2010 (29 augustus t/m 4 september)

Ik denk er hard over om ons teeltsysteem gaan te veranderen, zodat we nog meer op smaak kunnen sturen en minder gevoelig worden voor onheil van buitenaf

Elianny, een heerlijke aardbei die niet te lang onderweg moet blijven en fatsoenlijk moet worden behandeld, om ongeschonden uw mond te bereiken.

Het duivenprobleem, daar zullen we in de toekomst toch écht iets voor moeten bedenken. Van sommige lekkere rassen is zeker 20% in de magen van die schrokoppen terechtgekomen

Ik vind dat u ook in de winkel zou moeten kunnen kiezen voor de aardbeien die u het lekkerste vindt. Daar gaan we hard aan werken.


Korona, de lieveling van veel fijnproevers. Helaas nooit in de supermarkt te vinden. Logisch ook, want die wil liefst binnen een dag na het plukken gegeten worden

Het 'pannenkoekenconclaaf' met @eetschrijver Gerrit Jan Groothedde stond deze week toch wel een beetje symbool voor de fase waarin we ons nu met het bedrijf bevinden. Ja echt, we hebben ons serieus afgevraagd waarom en voor wie en hoe we in 's hemelsnaam toch verder moeten met het telen van de allerlekkerste aardbeien. Gerrit Jan is een van onze grootste fans en ambassadeurs. Onder het genot van een voortreffelijke Lage Vuursche pannenkoek ben ik weer echt gaan geloven dat we onze droom écht kunnen waarmaken. De schouders zullen er flink onder moeten, dat wel, want er zal het een en ander veranderd moeten worden.

.

Waar ik eigenlijk best verontwaardigd over ben geraakt de laatste jaren is dat het véél te lang duurt voordat de door ons geplukte aardbeien bij u op tafel staan. Althans, als de aardbeien u via de supermarkt bereiken. Wat me in mijn hart ook raakt is dat we de allerlekkerste aardbeien die we kunnen telen, daarom gewoonweg niet bij u op tafel kúnnen krijgen.

.

Hoe lekkerder een aardbei is, hoe kwetsbaarder ook. Dus voor Korona's, Polka's, Elianny's en nog meer superlekkere rassen is het onmogelijk om die via de supermarkt in uw bezit te krijgen. Niet dat de andere aardbeirassen die we nu telen zo slecht zijn, maar het is toch vaak een compromis tussen lekker, uiterlijk en ketenbestendigheid. En dan nog die ondeskundige onverschilligheid op de winkelvloer en de weg er naartoe, waar we geen vat op kunnen krijgen. Het is af en toe om hoorns van te krijgen.

.

Ik wil gewoon dat hetgeen we kunnen en wie we zijn ook echt nóg meer betekenis voor u gaat krijgen. De plannen borrelen al een tijdje in mijn hoofd, al dan niet aangemoedigd door een fles champagne om het borrelen te stimuleren. We willen niks liever dan u écht, met voorsprong de lekkerste aardbeien verkopen, wat we ook kunnen. U moet de aardbeien kunnen proeven waar ze verkocht worden, u moet kunnen kiezen uit een gevarieerd assortiment rassen, want smaken verschillen en u moet weten wát u koopt, met naam en toenaam.

.

U moet écht verse aardbeien kunnen kopen en we willen niet meer hebben dat we er achter komen dat onze aardbeien soms al meer dan 10 dagen geleden geplukt zijn voordat u ze koopt. En u zou toch eigenlijk gerust het gevoel moeten kunnen hebben dat u de aardbeien 'direct van de boer' gekocht heeft.

.

Als we dat allemaal voor elkaar kunnen krijgen, dan denk ik dat onze aardbeien en ons bedrijf nog meer betekenis voor u kunnen hebben dan dat nu al is. Ja echt, ik meen het!

.

Hoewel de afgelopen week begonnen is met heel veel hemelwater, zijn we nu nog steeds elke dag aan het plukken. De nachten zijn fris, maar overdag is het toch mooi aardbeienweer. De hoeveelheden worden fors minder, maar we proberen het nog even vol te houden.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 34 - 2010 (22 t/m 28 augustus)

De Mara des Bois, 'een spannende aardbei met een licht bitterje in de afdronk', volgens een van de liefhebbers. Leuk om zo over aardbeien te praten. Ik zou graag veel directer met de liefhebbers van mijn aardbeien willen communiceren.

Het regent, maar we proberen er toch een beetje zin in te blijven houden. Valt eerlijk gezegd niet altijd mee

De aardbeien worden de hele week al door modderige paden naar de koelcel getransporteerd.

Toch nog mooie aardbeien, al krijgen ze regelmatig een forse bui op hun kop

Poolse Eva blijft goed aan de gang en ze houdt er de moed in. Respect voor Eva en haar collega's

Het blijft me de laatste tijd maar bezig houden hoe we die lekkere aardbeien zo snel en zo goed mogelijk bij de liefhebbers kunnen krijgen. De afgelopen jaren hebben we zoveel leuke en bemoedigende reacties gekregen op onze aardbeien en op de manier waarop we het allemaal doen. Maar om allerlei redenen lukt het nog niet snel genoeg om wat ik wil ook voor elkaar te krijgen. De kwetsbaarheid van het product en de onvoorspelbaarheid van het weer, waarvan we erg afhankelijk zijn, zijn een paar zaken waar we mee moeten leren omgaan.

.

Toch blijft het vreselijk bij me kriebelen om iets te gaan doen waarmee we mensen nog meer kunnen laten genieten van onze aardbeien. Heerlijke energie krijg ik als er weer eens getwitterd wordt over 'Mara des Bois, een spannende aardbei met een licht bittertje in de afdronk' of 'Jouw aardbeien waren reuze populair op #Sail! Heb menig exemplaar moeten overgooien naar een ander bootje'. Met dank aan mijn ambassadeurs @Raay en Karin Luiten.

.

Daarentegen krijg ik de kriebels als er getwitterd wordt over 'al eens gekeken naar Aquanox en Ozon voor een langere bewaring?' Hoe onschuldig misschien ook, aardbeien zijn toch niet om te bewaren? Die moeten gegeten worden en wel zo snel mogelijk na de pluk. Als ze tenminste ook nog een beetje lekker mogen zijn. En waarom zouden aardbeien niet mogen rotten? Hoe moeten ze dan aan hun eind komen? Lekker 14 dagen indrogen in het supermarktschap lijkt me nou ook niet bepaald een aantrekkelijk vooruitzicht voor die lieve zomerkoninkjes.

.

Ik zoek dus naarstig naar nieuwe manieren om onze aardbeien te verkopen. Gisteren was ik bij Kaashandel De Brink in Deventer. Kaas is misschien niet te vergelijken met aardbeien en ander klein fruit, maar misschien ook wel. Kom je in de kaaswinkel dan kan de kaasgeur je natuurlijk niet ontgaan. Veel verschillende kazen liggen er en de verkopers weten prima te verwoorden wat er zo bijzonder is aan elke kaas. Eenmaal over de drempel gestapt, moet je sterk in je schoenen staan om zonder een tas vol kazen de winkel weer te verlaten.

.

Ik zie zo'n winkel dan al helemaal voor me, met alleen maar aardbeien en ander klein fruit. Wat zou van daaruit een feestelijke niet te weerstane geur de winkelstraat in kunnen drijven. En dan met echt vers fruit, hooguit een dag geleden geplukt en waarbij je o.a. verschillende soorten aardbeien kunt proeven en kopen, met vakkundige tekst en uitleg erbij.

.

Maar ja, de aardbei is natuurlijk een seizoensproduct, net als andere soorten klein fruit en dat wil ik ook graag zo houden. Dus hoe hou je zo'n winkel dan draaiende? Van jaarrond geproduceerd en ingevlogen of -gevaren fruit wil ik even niks weten. Denkt u maar eens mee, graag zelfs!

.

Het was afgelopen week niet echt een pretje om aardbeien te moeten plukken. Hoewel mijn plukkende dames er bepaald niet vervelend van werden, hebben ze in hun regenkleding toch menige pijpenstelen met bijbehorende herfstachtige windvlagen moeten trotseren. Respect heb ik wel voor die mensen. Zoveel zijn er niet meer die dat willen doen.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 33 - 2010 (15 t/m 21 augustus)

Zo zijn ze nog wel op de foto te krijgen. Broedende patrijzen krijg je niet snel van hun nest af. Zodra de jongen beginnen te lopen worden ze vliegensvlug.

Wat ik met die planten met roze bloemetjes moet weet ik niet. Ze zijn mooi, maar de aardbeien die er aan komen zijn waardeloos. Resultaat van een verkeerde kist planten tussen de rest.

De gestekte planten heb ik behandeld tegen meeldauw. Deze planten zijn bestemd voor collega's die er volgend jaar de vruchten van willen plukken. Meeldauw remt de groei en dat kost dus kilo's aardbeien.


Een van de eerste symptomen van meeldauw is omhoogkrullend blad. De telers waarvoor deze planten bestemd zijn willen dat er straks 5 trossen uitkomen. Dan zal de groei er nog een tijdje in gehouden moeten worden.

Na de vele regen in het begin van de week hebben de jonge planten een extra gift stikstof gekregen. Opgelost in het beregeningswater is het snel toegediend.

Het heeft lang geduurd dit jaar, maar deze week heb ik dan toch de eerste jonge patrijsjes gezien. 10 stuks van die dappere fladdervogels zag ik achter hun ouders aan lopen. Dichterbij komende met de trekker werd het lopen al gauw rennen. Je moet er echt bijna overheen rijden voordat ze eens weg zullen vliegen. Wees niet bevreesd, ze hebben een perfecte timing en alsof ze het hebben afgesproken gaan ze allemaal tegelijk een meter de lucht in. Tot zover de romantiek op het aardbeienbedrijf.

.

De week is begonnen met een fikse regendag. Behalve dat we daarna dan weer met extra stikstof het veld op moeten is het ook wel duidelijk dat Eves Delight niks moet hebben van langdurige regen. Een opengebarste huid is het gevolg en om er van tevoren vaseline op gaan te smeren lijkt me geen optie. Het is ook altijd wat met die smaakaardbeien. Hoe lekkerder, hoe kwetsbaarder, maar dat wist ik al langer.

.

De laatste tijd vraag ik me toch steeds vaker af, of die romantiek van authentiek geteelde vollegrondsaardbeien mét smaak wel opweegt tegen de risico's die het met zich meebrengt. Op stellingen telen of in een kas, wordt al zo vaak gedaan en dan zijn de risico's die de omgeving met zich meebrengt een stuk minder. Aan de smaak van een echte vollegrondsaardbei kunnen deze beschermd geteelde aardbeien niet tippen. Van de andere kant kun je op die alternatieve teeltsystemen natuurlijk ook Lambada, Eves Delight en Korona telen. Altijd nog beter dan de doorsnee aardbeien die doorgaans aangeboden worden. 'Weg met de romantiek, we leven in de 21e eeuw' was een duidelijke reactie op twitter afgelopen week.

.

Ik zal er niet omheen draaien. Het is een moeizaam bestaan als pionier van de smaakaardbei. Moeten we doorgaan met deze zelfgekozen vorm van zelfkastijding of moeten we de bakens verzetten? Gebleken is dat je zelfs met het telen van doodgewone Elsanta's of Sonata's Held van de Smaak kunt worden. De #strawberrymob en alle andere publiciteit en mooie woorden hebben de laatste jaren wel aangetoond dat er een groeiende groep consumenten is die het niet meer pikt om smakeloze rommel te kopen. Om het echter in de winkel te kunnen krijgen voor een acceptabele consumentenprijs is niet zo makkelijk. En dat heeft weer alles te maken met onze kostprijs die veel hoger is dan voor het telen van doorsnee aardbeien. De gebruikelijke marges die bovenop de prijs gezet worden die de winkeliers aan ons moeten betalen maken het product voor veel mensen te duur. Met acties op de winkelvloer kan de verkoop soms behoorlijk stijgen, maar dan mogen wij ze weer onder de kostprijs aanleveren. Zo kan het dus niet verder. Maar hoe dan wel? Help!!

.

Ik zie mezelf voor de korte termijn geroepen tot een nieuwe uitdaging. Daarbij zijn voor mij de volgende vragen van belang:

1. Hoe kunnen we echt lekkere aardbeien zodanig aanbieden dat u als consument een acceptabele prijs betaalt? De marges voor wederverkopers maken het product extra duur.
2. Hoe kunnen wij het principe 'eerst klanten, dan pas planten' vormgeven zodat we verzekerd zijn van voldoende aardbeikopers op het moment dat de aardbeien rijp zijn? Het zomaar op goed geluk telen en vervolgens een flink deel van de aardbeien ver onder de kostprijs moeten verkopen is niet vol te houden.
3. Hoe kunnen we de tijd verkorten die nodig is tussen het pluktijdstip en het moment dat u ze koopt? Ik streef naar dagvers of uiterlijk 1 dag na de pluk. Voor rassen als bijvoorbeeld Korona is het anders onmogelijk om die te blijven telen.

U ziet het mensen, de romantiek moet even opzij voor de harde werkelijkheid. Ik hoop nu eerst op goede ideeën die snel uit te voeren zijn.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 32 - 2010 (8 t/m 14 augustus)

Eves Delight heeft een heel aparte manier om zijn trossen te presenteren. Recht omhoog dus, zodat de zon, regen, wind, hagel en vogels er aan alle kanten goed bij kunnen.

De Mara des Bois smaakt verrukkelijk als de zon goed schijnt. Deze was in ieder geval mierenzoet en ik waande me even kabouter Stoppelbaard tussen de bosaardbeien

De eerste 2 aardbeien van deze tros worden nog wel van redelijk formaat. De rest blijven kleintjes. Een typische eigenschap van Mara des Bois.

De eind juli gestekte aardbeiplantjes hebben al uitlopers. De komende weken moeten die dingen er weer allemaal afgehaald worden, zodat de plant al zijn energie kan steken in zichzelf.

Nou, vind er maar eens wat van! Wees gerust kritisch en laat uw mening weten. 100% vers fruit, geen suiker of ander conserveringsmiddel toegevoegd. Niet verhit, dus alle voedingswaarde is behouden. Houdbaar gemaakt d.m.v. pascalisatie

Hèhè, het begint eindelijk weer wat te worden met de pluk. Na de hittegolf zijn we in een dip terechtgekomen. Tijdens de hitte hadden de doordragende aardbeirassen weinig zin om nieuwe bloemen te maken. Vanzelfsprekend komen er dan ook een tijdje weinig aardbeien. Et voila, zo krijg je dan een dip in de oogst. Het zijn nog steeds geen echt grote hoeveelheden, maar de laatste weken heeft het allemaal nogal gebloeid, dus het kan nog goed komen. Moet wel het weer een beetje meewerken, want inmiddels zijn de dagen al korter aan het worden en de nachten frisser.

.

Frisse nachten en mooie zonnige dagen leveren wel heel mooie en smakelijke vruchten op. Vooral de Eves Delight is nu een stuk mooier dan enkele weken geleden. Toen waren ze nogal zaderig, de pitjes lagen er vrij prominent bovenop en dat voelde een beetje aan als schuurpapier. De smaak was er niet minder om trouwens. Nu zijn ze mooi en ook nog eens heel lekker. De Poolse dames plukken ze dagelijks nog steeds met plezier.

.

De Mara des Bois is nu volop in de productie. We hebben er maar een paar rijen van staan want het is nogal een arbeidsintensief ding om te plukken. De vruchten zijn relatief klein. Er is wel een manier om wat grotere vruchten te kunnen plukken van de Mara. Als we alleen de eerste 2 tot 3 vruchten van elke tros rijp laten worden en dan de rest van de tros afplukken en weggooien, zullen de geplukte vruchten groter zijn. De eerste vruchten van een tros zijn altijd de grootste. Door de grote hoeveelheid bloemen die de Mara produceert hangen er simpelweg teveel stuks aan, die de plant onmogelijk allemaal groot kan brengen. Maar trossen plukken is ook veel extra werk. We hebben er dit jaar voor gekozen om ze maar wat kleiner te oogsten. Ze zijn trouwens vooral erg zoet als de zon schijnt.

.

Behalve dat onze aardbeien lekker zijn, zijn ze ook goed om te eten voor mensen die bijvoorbeeld de neiging hebben last te krijgen van overgewicht. Aardbeien hebben in tegenstelling tot bijvoorbeeld appels en druiven een lage glycemische waarde, las ik afgelopen week in de krant. Dat betekent dat de suikers die in de vruchten zitten maar langzaam worden opgenomen in de bloedbaan. Hierdoor zou je minder snel een hongergevoel krijgen. Het is maar dat u het weet.

.

Ons allernieuwste product 'Volsmaakt' dat we samen met 4 andere kleinfruitkwekers en TOP bv in Wageningen ontwikkelen begint al een beetje vorm te krijgen. Op het Real Food Festival in Den Bosch van 17 t/m 19 september willen we het laten testen en meningen van proevers verzamelen. Ook de verpakking en dergelijke zijn daarbij voor ons belangrijk. Dus als u een van de eerste wil zijn om het nieuwe fruitproduct, met 'niks d'r in en niks d'r uit' wil proeven en beoordelen, dan weet u waar u moet zijn.

.

De laatste tijd krijgen we regelmatig de vraag of we niet duidelijk kunnen maken welk ras er in de doosjes zit dat gepresenteerd wordt in de diverse winkels. We hebben nu wel een simpel idee hoe dat zou kunnen, maar dat kan nog niet op korte termijn. Als tussenoplossing hebben we alvast voor Marqt in elke kist een kaartje met de rasnaam geplaatst. Uit reacties van klanten zijn we er inmiddels wel achtergekomen dat dit de oplossing ook niet is. In de winkel wordt alles nog steeds door elkaar gehusseld en denk je met Mara des Bois thuis te komen, terwijl je Florin hebt meegenomen. Overigens liet de betreffende dame weten dat de Florin ook prima smaakte. En zo is het ook.

.

De gestekte aardbeienplanten beginnen nu al uitlopers te maken. Dat doen ze tot zo'n beetje half september, als de bloemknopaanleg volop aan de gang is. Dat wist u zeker niet hè? Dat de bloemknoppen die volgend jaar pas uit de planten komen, al in september en oktober worden aangelegd en rustig blijven zitten wachten tot de winter voorbij is. Tot het moment dat de bloemaanleg de uitlopervorming overneemt, is het onze taak die uitlopers allemaal te verwijderen. Gelukkig hebben we daar een machientje voor waarmee we rijtje voor rijtje af kunnen lopen. Krom staan hoeft dan gelukkig niet.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 31 - 2010 (1 t/m 7 augustus)

De aardbeiplanten die er nu nog staan bloeien volop, terwijl de eerste vruchten al rijp zijn. De komende 6 weken kunnen we daar nog van plukken hoop ik. Als de weergoden ons gunstig gezind zijn

De op 22 juli zonder wortel gestekte planten hebben nu al een flinke pruik wortels gemaakt. Ziet er goed uit. Nu moeten ze onderhand boven de grond flink door gaan groeien.

Om alle gestekte aardbeiplanten evenveel licht te gunnen worden de trays uit elkaar gezet. Het is bij elkaar een dag werk met zijn vijven.

In De Efteling is het kommer en kwel met het verkrijgbare eten. Zouden die frietbakjes niet beter gevuld kunnen worden met heerlijk zachtfruit? Zo'n snoepdoosje zou mooi passen bij Hans en Grietje

De laatste tijd hebben weer veel mensen genoten van de heerlijke aardbeien, gepresenteerd op onze Strawberrytree. De dames hebben duidelijk meer oog voor de aardbeien dan voor hun mannen :-)

We zijn de week maar eens begonnen met een bezoek aan De Efteling. Het is immers vakantietijd, al valt die bij ons altijd samen met de aardbeientijd. Een dipje in de oogst geeft dan mooi de gelegenheid om een keer iets anders te gaan doen met de kinderen. De Efteling blijft een prachtig park om te zien en om je er te vermaken. Het verkrijgbare eten aldaar is echter een drama. Lauwe frietjes met veel te zoete frietsaus en nepkebab, bbbbrrrrr. Een mooie zachtfruitattractie zou daar helemaal niet misstaan dacht ik zo. Ergens in de buurt van Hans en Grietje of zo. Als u ideeën hebt over hoe we daar iets met aardbeien en ander heerlijk en gezond seizoensfruit in De Efteling kunnen doen dan hou ik me van harte aanbevolen.

.

Het is een slappe week geweest, wat de pluk van de aardbeien betreft. Door het matige weer wil de nieuwe oogst maar niet snel op gang komen. Het zijn elke keer maar beetjes die geplukt kunnen worden. Vooral de Eves Delight en de Florin hebben een lange aanloop nodig, maar staan er nu wel heel mooi bloeiend bij. Richting eind van de week was er al wat meer te plukken en nu hoop ik dat we komende week door het dal heen zijn gekropen. De plukkers hebben het ook liever wat drukker. Die willen graag kisten vol maken, dat werkt blijkbaar toch motiverend , ook al werken ze per uur.

.

De tijd die we over hadden hebben we overigens goed benut. De trays met gestekte aardbeiplanten waren al zodanig goed beworteld, dat we ze uit elkaar hebben kunnen zetten. Dat doen we omdat de planten dan allemaal evenveel licht krijgen en er zo gelijkmatig gegroeide aardbeiplanten ontstaan die ongeveer even groot zijn en ongeveer evenveel productie geven. Inmiddels hebben deze plantjes al een kleine bijbemesting van stikstof en kali gekregen, met daarbij een flinke scheut ijzerchelaat. Dat doen we standaard een dag of 10 na het stekken om ze even aan de groei te helpen.

.

Voor de Strawberrytree was deze week veel belangstelling. Maar liefst 5 keer heeft ie ergens mogen optreden, meest op bruiloften. Leuk is ook dat iedereen altijd zo enthousiast is na afloop. Het blijft een mooie eyecatcher.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer

Groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 30 - 2010 (25 t/m 31 juli)

Blozend tussen de Kersenprinses en Kersenkoningin, ambassadeurs van de kersen van Theo Vernooy. Samen met Theo en o.a. ook met frambozenkwekerij RaspberryMaxx werken we aan een nieuw product

Van het nieuwe ras Eves Delight moet als het goed is nog veel geplukt worden. De aardbeien zijn zeer zoet en lekker, maar ook heel gevoelig voor nat weer. Hun huidje vertoont dan al snel scheurtjes en dat ziet er iets minder mooi uit. Jammer dat lekker nog zo vaak ondergeschikt gevonden wordt aan het uiterlijk

Een nog volop bloeiend aardbeienveld met hier en daar rijpe aardbeien. Als we een beetje geluk hebben met het weer, hebben we de komende 6 weken nog veel lekkere aardbeien



Beschuitje met aardbeienjam, gemaakt van groene Eves Delight aardbeien met een lichtrood blosje. Gegarneerd met Mara des Bois. Smaakte prima.


Precies 10 dagen nadat ze gestekt zijn hebben de jonge aardbeiplantjes al mooie worteltjes gemaakt.

De stekjes die we vorige week in de trays met potgrond gestopt hebben beginnen al mooie nieuwe worteltjes te maken. Door ze de eerste twee weken nat te houden komen die wortels er vanzelf aan. De temperatuur mocht daar iets hoger voor zijn, dan zou het nog sneller gaan. Nat houden is sowieso al geen probleem met de beregeningsinstallatie, maar we kregen afgelopen week ook nog genoeg hemelwater te verstouwen. Voor de stekjes niet erg, voor de aardbeien ook niet, als het maar bij een beetje gewoon regen blijft en geen stortbuien.

.

We zitten met een gat in de productie. Achteraf bezien hadden we eind mei nog een stuk moeten planten zodat we hadden kunnen dooroogsten. Door de hittegolf zijn drie plantingen bij elkaar gelopen en hebben we ons dus achterover moeten werken. Nu is er weer te weinig te plukken. Maar als de voortekenen niet bedriegen komen er nog een hoop aardbeien aan. Maar we moeten wat geduld hebben en dat heb ik niet. Ook afnemers als PLUS en Marqt willen continuïteit, maar ja, de natuur dwingen helpt niet. Groene aardbeien plukken zullen we maar niet doen, hoewel...een van onze plukkers wilde wel graag zijn kisten vol maken en had zijn toevlucht gezocht naar de nog grotendeels groene exemplaren. Ja wat moet je daar dan mee? We hebben er jam van gemaakt en wonder boven wonder werd die hier in huize Robben nog lekkerder gevonden dan de gewone aardbeienjam. De kleur was wat rabarberjam-achtig en de smaak, ja ook een beetje rabarbersmaak. Heerlijk fris-zoet. Doen we nog eens, maar dan met helemaal groene jongens.

.

Ondanks dat we deze week te weinig aardbeien hebben gehad, hebben we ons toch niet hoeven te vervelen. Er valt altijd wel wat onkruid te plukken of er zijn opruimklusjes te doen die bij de drukte zijn blijven liggen.

.

Omroep Brabant is ook langs geweest om tv-opnamen te maken voor het programma Lekker van Streek. Tussen de buien door is er gefilmd en ben ik zittend op een bankje tussen de pas gestekte aardbeiplantjes geïnterviewd. Uitzending van de opnames bij ons is op 16 september. Als slagroom na de aardbeientaart natuurlijk, maar wel leuk om weer eens voor de camera gestaan en gezeten te hebben.

.

En ik kan eigenlijk niet goed meer wachten op de presentatie van ons nieuwste product dat we samen met 4 andere kleinfruittelers en het bedrijf TOP BV uit Wageningen aan het maken zijn. 17 tot en met 19 september kunt u dat trouwens allemaal komen proeven en uw mening erover geven op het Real Food Festival. Met alle meningen die we daar krijgen willen we ons product gaan optimaliseren zodat we het op een zo goed mogelijke manier op de markt kunnen brengen.

Wat het is? Kom er zelf achter op het Real Food Festival in Den Bosch.

.

Nou mensen, tot de volgende keer dan maar weer,

Groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.

Weekblog week 29 - 2010 (18 t/m 24 juli)

De nieuwe aardbeienstekjes zitten er al weer in. Nu zorgen dat ze de komende paar weken niet opdrogen. Er zit geen wortel aan als ze gestekt worden. Dus frequent beregenen.

Een voor een worden de stekjes in de potgrond gezet. Er zit nog een stukje uitloper van de moederplant aan (de navelstreng) waarmee ze vastgezet worden

Zo zijn we donderdag in alle vroegte begonnen met stekken. Zaterdagmiddag zaten ze er alle 330.000 in.



De eerste Mara des Bois hangen eraan. Sterker nog, die zijn al opgegeten.

En van de Florin hebben we er ook al een paar geplukt. Mooie en lekkere aardbeien.

De week begon heel relaxt in Arnhem. Echte aardbeienliefhebbers die hun lekkere snoepgoed ook graag in supermarkten willen kunnen kopen hadden een aardbeienlunch georganiseerd. Op de Ronde Weide in Park Sonsbeek nog wel waar die middag ook een fado-muziekfestival gaande was. Ongeveer 10% van de bezoekers was op de twitteroproep afgekomen en dook meteen op onze aardbeien en op de kersen van collega Theo Vernooy uit Cothen. In de loop van de middag was het hele park overtuigd van de smaak en lag vrijwel iedereen van heerlijke aardbeien te genieten, op zelf meebrachte picknickkleden, met bijpassende flesjes wijn en dito broodjes.

Mooie foto's van dit evenement, gemaakt door René Wouters zijn te bekijken op http://tinyurl.com/2vy7smn

.

Heerlijk gevoel was dat om mensen te zien genieten van je product en na afloop met een wagen vol lege kisten huiswaarts te kunnen vertrekken. Fantastisch!

.

Dat in schril contrast met wat we enkele dagen later meemaakten. Het bleek maar weer dat er in de keten tussen ons als aardbeienteler en de consument nog heel wat mis kan gaan. Over het algemeen geldt de stelregel: hoe lekkerder een aardbei hoe kwetsbaarder hij is. Dat vraagt dus om een snelle doorstroming in de keten en die keten moet zo kort mogelijk zijn. Een noodzakelijk kwaad tussen ons en u zijn de dozenschuivers, zoals ik ze noem. Zeker als ze behalve transporteur ook nog een soort groothandelsfunctie vervullen. Met keuringshandboeken die gebaseerd zijn op het standaard product en met te grote bestellingen kan het drastisch mislopen. Zeker als onze smaakaardbeien meer dan een week na de pluk nog worden uitgeleverd aan de winkels. 5 dagen na de pluk moeten lekkere aardbeien toch zeker wel zijn opgegeten. Gelukkig heb ik de afgelopen weken al goeie tips gekregen hoe we daar mee om moeten gaan. Voor de nabije toekomst hebben we plannen om zowel met rasvermelding als plukdatum op de verpakking te gaan beginnen. Voorraden bij de dozenschuivers wil ik absoluut vermijden.

.

Met de aardbeienoogst zaten we afgelopen week in een dip. Door de hittegolf zijn een aantal velden heel snel afgeoogst, terwijl de doordragende rassen nog net niet zover waren. Het begint nu weer wat te komen, dus de komende weken hebben we er waarschijnlijk weer voldoende. De rassen Florin, Eves Delight, Mara des Bois en het ras zonder naam zijn nu aan de beurt. Door de hittegolf is de groei er bij deze planten een beetje uitgegaan. Ze hadden al genoeg energie nodig om zichzelf overeind te houden, zodat het maken van nieuwe bloemtrossen er een beetje bij ingeschoten is. Nu beginnen ze weer volop te bloeien. Dus vanaf half augustus is het weer volle bak waarschijnlijk.

.

De aardbeienoogstdip hebben we mooi kunnen gebruiken om de nieuwe stekjes in de vorige week gevulde trays te stekken. In minder dan 3 dagen hebben we er 330.000 stekjes ingestopt. Met flink en vooral frequent water geven zullen de stekjes over 2 weken genoeg wortels hebben om weer op eigen benen te kunnen staan. Dan is het nog een kwestie van voordurend verzorgen, uitlopers verwijderen, af en toe beregenen en wachten tot ze eind november in de koelcel kunnen worden opgeslagen.

.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

groeten van Jan

.

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf.