Weekblog week 11 - 2010 (14 t/m 20 maart)

Zoon Martijn is aan het cultivateren waar binnenkort geplant moet gaan worden. Zo droogt de grond sneller op

Er is weer een paartje torenvalken aangekomen. Nu maar hopen dat ze zin krijgen. Niet om voor de fotograaf te poseren in ieder geval

Het onkruid in de Honeoye hebben we in de paadjes gehakt. Dan is het tenminste vast tussen de planten weg.

Tussen de buien door hebben we de afgelopen week toch aardig wat kunnen doen in het aardbeienveld. Vooral met het mooie weer op donderdag was het helemaal geen straf om buiten te werken. Alle Lambada's, Honeoye's en Korona's zijn intussen helemaal met de hak aan de beurt geweest om het onkruid er ambachtelijk tussenuit te hakken. Voor degenen die het niet weten: een hak is een soort schoffel waarbij je met een trekkende beweging het onkruid er uit wipt. Met een schoffel maak je juist een duwende beweging. Van de ene krijg je een stijve nek en van de andere een lamme arm.

Al het onkruid hebben we in de paadjes gehakt, want met die buien tussendoor weigert het snel genoeg op te drogen en groeit het achter je rug anders weer aan. Bij sterk drogend weer komen dan de paadjes nog een keer aan de beurt.

Binnenkort zullen we ook weer aan het planten moeten want anders is de oogst half juni al klaar. En dat is niet de bedoeling, want we willen tot begin september doorgaan met de oogst. Waar de eerste planten moeten komen is de grond gisteren voor de eerste keer losgetrokken met een cultivator. Dan komt er lucht in de grond en droogt het wat sneller op.

Alle planten die buiten hebben overwinterd hebben deze week een behandeling gekregen tegen de schimmelziekte phytophthora fragariae. Met al dat water van de laatste tijd is er best wel risico dat phytophthora zijn kans grijpt. En als je daarmee opgezadeld zit kom je er ook niet meer van af. We zullen de komende weken ook vast nog wel een periode krijgen van nachtvorst en als ze dan al flink in de knop zitten of zelfs staan te bloeien dan moeten we tegen de vorst beregenen. Dus dan krijgen de planten nog meer water op hun kop dan ze lief is.

Ik zag dat de patrijzen, scholeksters en torenvalken ook weer van de partij zijn. Patrijzen zijn leuke vogels, die de hele dag een beetje door het veld dokkelen en hier en daar wat onkruidzaadjes pikken. Ze vliegen pas op als je er bijna over struikelt. Scholeksters zijn herrieschoppers maar daar hebben we verder geen last van en de torenvalken zijn weer met zijn tweeën. Dus vrijwel gegarandeerd weer uitvliegende jonge torenvalkjes in mei. Torenvalken vangen o.a. muizen en dat is wel handig.

Spannend is een nieuw product waar we mee bezig zijn, samen met TOP BV uit Wageningen en vier andere kleinfruit specialisten. Ik mag er nog weinig over vertellen, behalve dan dat het een uniek product wordt. Ik houd u natuurlijk op de hoogte en als we testpersonen nodig hebben dan mag u zich melden.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf

Ocherme mensen in de zorg !

Hoezo seizoen?

Ocherme, al die mensen die in de vele zorginstellingen en bedrijfsrestaurants hun kostje bijeen moeten scharrelen. Heey daar istie weer partyknuffel-BN’ r Jan des Bouvrie maakte problemen over zijn bordje rijst dat hij door het luik van zijn cel geschoven kreeg. Maar het is nog veel erger.

Ik voelde het al aan mijn water in de wachtkamer bij een foodservicebedrijf. Hier worden dozen geschoven was het eerste wat me te binnen schoot bij het aanzien van de doolhof aan pallets met kisten. Binnen twee minuten kreeg ik al in de gaten dat dit mijn klant niet zou gaan worden. ‘Zijn die aardbeien van jullie toch echt altijd van hetzelfde formaat en niet grote en kleinere door elkaar? Want daar worden mensen in de catering en zorginstellingen helemaal gek van. Die raken echt de kluts kwijt als die aardbeien niet hetzelfde qua grootte en vorm zijn als vorige keer.’

Dus dat ik trots vertelde dat we gedurende het seizoen 8 verschillende rassen telen kwam niet zo goed over. En ‘ooohhh, nee toch, jullie hebben alleen aardbeien in juni, juli en augustus. Laten dat nou net de maanden zijn dat het hier op zijn slapst is. Nee, wij moeten in het voorjaar aardbeien hebben.’

Ja dat kan, maar is juni, juli en augustus nou niet net het aardbeienseizoen en moet je ze juist dán eten? Okay, dan maar niet. Dan verkoop ik ze wel aan mensen die ze wel waarderen, gewoon in een doosje voor de supermarkt. Misschien kunnen die mensen in de instellingen ze dan beter door familie mee laten nemen of als cadeautje krijgen. Het is toch een beetje van de zotte.

Stilaan begin ik me wel af te vragen waar we in ’s hemelsnaam mee bezig zijn. Moeten mensen nu echt denken dat die allemaal even grote aardbeien zo aan de plant hangen of moeten ze vooral helemaal niet denken? Mag ons product nog wel gewoon écht zijn en niet met een gemeuketierd uiterlijk met het rode puntje naar boven in het doosje worden gelegd, zodat de witte kraag rondom het kroontje niet zichtbaar is.

Ik moet de eerste aardbeienplant nog tegenkomen waarvan de vruchten allemaal hetzelfde zijn. Al dat gesorteer werkt ook nog eens kostprijsverhogend en er is volgens mij niet één consument die op gemeuketierde aardbeien zit te wachten. Aardbeien horen ten eerste lekker te smaken, ten tweede lekker te ruiken en ten derde moeten ze er natuurlijk ook een beetje knap uitzien. Maar ze mogen best nog wel echt lijken. Wat dat betreft zijn we wel een beetje te ver doorgeslagen denk ik.

Weekblog week 10 - 2010 (7 t/m 13 maart)

Zo staat de Honeoye er op dit moment bij. Mooie dikke planten. Heerlijke aardbeien om iets van te maken zoals vlaaien, jam en hartige gerechten

En dit zijn de Lambada planten, een stukje minder groot dan de Honeoye, maar de vruchten ervan zijn bijzonder lekker. Jammer dat ze zo weinig productief zijn en daarom duurder.

Het is weer een week van van alles wat geweest. Geen weer om buiten veel te doen, maar ik heb me toch goed vermaakt. Zo mocht ik opdraven bij een inspiratiedag voor ideeën om in 2012 Floriadebezoekers te verleiden om in onze regio te blijven hangen. Daar mocht ik aardbeien, gedoopt in chocolade en versierd met sprinkhanen en meelwormen presenteren als spannende openingsact. Toch weer een foto in de krant van een happende bobo.

Ook een interessante dag gehad met ons Syntens Foodsteps innovatieclubje over "sociale innovatie". Het hoeft niet altijd met nieuwe technische hoogstandjes, maar gewoon de mensen om je heen er bij betrekken kan ook heel goed werken. Dat onderwerp sloot heel mooi aan bij de manier waarop wij onze producten proberen te maken en te verkopen. Wij zoeken optimale aansluiting bij degenen die onze producten uiteindelijk consumeren, met proeverijen, deze blog en door een herkenbare verpakking. Er valt immers wat te kiezen, de ene aardbei is de andere niet.

Deze week heb ik weer een bevestiging gekregen dat onze smaakaardbeien moeilijk te verkopen zijn aan tussenhandelaren, wanneer degene die ze moet opeten ze slechts terugvindt in salades en desserts. Jammer dus voor al die mensen in zorginstellingen, bedrijfsrestaurants e.d. Daarvoor zijn de goedkoopste aardbeien de beste, althans als het aan hun leverancier ligt. En ze moeten toch zeker allemaal even groot zijn en altijd dezelfde vorm hebben, want degenen die ze klaar moeten maken schijnen anders helemaal de kluts kwijt te raken. U moet er voor die van ons straks dus echt voor naar de winkel en op de herkenbare doosjes letten.

Buiten in het aardbeienveld zijn we toch maar vast begonnen met onkruid verwijderen. Dat spul lijkt de hele winter gewoon door te groeien. Valt met die maartse buien trouwens niet mee om het in één keer weg te krijgen. Maar goed, anders groeien de aardbeien er straks helemaal onder.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,

Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf !

Weekblog week 9 - 2010 (28 februari t/m 6 maart)

Zo zien ze er net geplukt uit en zo kunt u ze kopen in onze boerderijwinkel.

Eerst proeven mag ook hoor!

De aardbeien op de foto zijn van het ras Mara des Bois

Onder de merknaam Gijs liggen onze lekkere aardbeien

in het winkelschap bij PLUS supermarkt

Zo liggen de smaakaardbeien bij DEEN Supermarkten te pronken

En we hebben ze ook in onze eigen designverpakking, o.a. leuk voor cadeautjes

De eerste zonnestraaltjes hebben er de afgelopen week voor gezorgd dat er onder de plastic folie leven komt in de planten. De Lambada's, Korona's en Honeoye's beginnen wakker te worden. Zo noemen we dat als de planten na enkele maanden winterrust weer tekenen van groei beginnen te vertonen. Hier en daar staat er ook wat onkruid tussen, waarbij de vogelmuur zelfs al staat te bloeien. We zullen snel aan het schoffelen moeten, maar de grond is nog te nat en 's morgens zelfs keihard vanwege de vorst. Ons geduld wordt op de proef gesteld.

Hoewel de oogst van onze eigen aardbeien pas vanaf eind mei op gang begint te komen, hebben we het nu al druk met de voorverkoop. Vooral de grotere klanten willen bijtijds afspraken maken en wij natuurlijk ook. Het liefst hanteren we de slogan "eerst klanten en dan pas planten". Zo kunnen we het assortiment rassen nog enigszins afstemmen op de wensen van de klant. 10 jaar hebben we al heel veel inspanningen geleverd om onze bijzondere smaakaardbeien bekend te maken bij het grote publiek. Echter pas sinds vorig jaar is de belangstelling van wederverkopers, om ze ook daadwerkelijk herkenbaar in het winkelschap te leggen flink groeiende.

Sinds het succesvolle begin vorig jaar bij de winkelketens PLUS en DEEN zijn we bij het grote publiek ontdekt. Niet zo moeilijk, want onze aardbeien liggen daar heel opvallend in de winkel. Op elk doosje is de herkomst duidelijk vermeld en met een foto van mij erop kan het niet misgaan toch ;-) ? Nu nog even doorbijten met de andere geïnteresseerde grootafnemers en de smaakaardbei uit Oirschot wordt alweer meer verspreid door Nederland.

Hoewel we zelf eind mei buiten pas beginnen te plukken, gaan we al vanaf 3 april (paaszaterdag)onze boerderijwinkel openen. De zomeraardbeien van vorig jaar hebben we gedeeltelijk verwerkt in jams, sauzen en zelfs chutney. Die moet u echt eens proeven. Door collega's uit de regio geteelde Lambada's en Sonata's uit de kas verkopen we dan ook al. Die zijn heel veel lekkerder dan die Spaanse knollen die u op dat moment in de meeste winkels kunt kopen. En om u alvast in de stemming te laten komen willen we u die lekkere aardbeien niet onthouden. Wilt u toch echt wachten op de allerlekkerste.... die van buiten komen? Dán moet u nog even geduld hebben.


Nou mensen, tot volgende week dan maar weer.
Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf !

Weekblog week 8 - 2010 (21 t/m 27 februari)

geperforeerde folie ter bescherming tegen wintervorst en om de oogst een week te vervroegen
zoon Martijn bezig met het knotten van de rij elzen

de gesnoeide frambozen met op de achtergrond blauwe bessen

Het is deze week een nog nattere boel geworden dan het de vorige week al was. Het zou best wel eens een laat voorjaar kunnen worden. En dan vandaag met die stormachtige wind zit ik te hopen dat de geperforeerde folie die over de Lambada planten ligt, ook blijft liggen. Morgen maar eens gaan kijken of ie ergens in de prikkeldraad hangt.
De snoei van de frambozen is klaar en nu maar wachten tot we er in de loop van juni de vruchten weer van kunnen gaan plukken. Die Tulameen frambozen zijn toch wel verdraaid lekker, al zeg ik het zelf. Het is op ons bedrijf maar een klein hoekje erbij voor de boerderijverkoop. Al lopende naar de aardbeienvelden is het bij zomers weer altijd verleidelijk om even in de frambozen te duiken.
De perceelsafscheiding van elzen hebben we deze week ook rigoureus gesnoeid, of beter gezegd, geknot. We hebben deze rij elzenbomen een aantal jaren gelden geplant ter verfraaiing van het uitzicht richting het dorp. De volkstuintjes die we als buren hebben zitten er zomers mooi achter verstopt. Hoe groter de takken echter worden hoe meer vogels zoals duiven en kauwen zich er weer in kunnen verschuilen. Dat is minder, zeker met een veld rijpe aardbeien als landingsplaats op fladderafstand.
Het planten van de aardbeien laat nu nog wel even op zich wachten. De grond moet toch eerst een heel stuk opdrogen, want in natte grond gaan planten is funest. Om het oogstschema niet al teveel in de war te sturen zullen we in de loop van maart toch wel een flink stuk moeten planten. Dus op enig moment in deze maand krijgen we het nog een keer erg druk. Gelukkig zijn de dagen ook alweer wat langer.
In de basisbemesting hebben we afgelopen augustus al voorzien. Er is varkens-stromest van De Hoeve (Milieukeur varkens) op het perceel gebracht. En nu maar wachten op beter weer en drogere grond.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
Groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes. Doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf !

Weekblog week 7 - 2010 (14 t/m 20 februari)

foto: ons bedrijf vanuit de ruimte gezien

Het is nog rustig op het aardbeienveld. De winter zit nog in de grond en het is toch ook nog behoorlijk nat geworden met al die sneeuw van de laatste tijd. Ik ben benieuwd hoe onze Lambada aardbeien de winter straks doorgekomen zijn. Met een laag doorzichtige geperforeerde folie zijn ze goed beschermd tegen zware vorst en zodra de zon gaat schijnen zal het er overdag lekker warm onder gaan worden. Hopelijk gaat het snel opdrogen want Lambada's houden niet van te lang met de voeten in natte grond staan.
Deze week ben ik geïnterviewd vanwege de monitoring van een LNV project over Functionele Agro Biodiversiteit. We hebben al zeker 12 jaar ervaring met het benutten van de natuurlijke biodiversiteit op ons bedrijf. En we hebben bewust een aantal maatregelen genomen om biodiversiteit te bevorderen. Daardoor kunnen we plaaginsecten steeds meer op natuurlijke manier onder de duim houden. Zo zorgen grote brandnetels voor massa's lieveheersbeestjes en vooral de larven daarvan zijn fervente luizeneters. Mooie neveneffecten zijn een ruigere begroeiing van onze akkerranden, de terugkeer van verschillende koppels patrijzen en de jaarlijks terugkerende torenvalken.
Met een plantenkweker hebben we gebrainstormd over welke rassen we dit jaar zullen gaan telen. Het zullen toch wel 8 verschillende rassen worden verwacht ik. Niet allemaal tegelijk, maar vroeg in het seizoen kunnen beter andere rassen gebruikt worden dan voor laat in het seizoen. Lambada zal de eerste worden van de koude grond, naast Honeoye en Korona. Dan schakelen we over op het Franse ras Darselect en wellicht nog wat Elianny. Voor de tweede helft van de zomer gaan we verder met doordragende rassen zoals Mara des Bois, Eves Delight en Florin. Daarbij nog een proefje met een nieuw ras, wat heel erg zoet schijnt te zijn. Nou ik ben benieuwd of heel zoet ook heel lekker is.
Met het snoeien van de frambozen van het ras Tulameen zijn we afgelopen week ook begonnen. We hebben er niet zoveel van staan, maar die zijn dan ook allemaal voor de verkoop rechtstreeks aan consumenten die de moeite nemen om naar ons bedrijf in Oirschot komen.

Nou mensen, tot volgende week dan maar weer,
groeten van Jan

P.S. Reageer gerust op mijn berichtjes, doe alsof u thuis bent op ons aardbeienbedrijf !

United Change 3

Boeken vol zijn er ondertussen bij elkaar gedebatteerd over de tuinbouwcrisis op Foodlog.nl en er is zelfs een offline-bijeenkomst geweest. Mooi, want daar kan ik nu weer op voortborduren.

Vertrouwen hebben in het mogelijk maken van een onmogelijke droom is de basis. Dan de boodschap om vooral pragmatisch te werk te gaan en de zaken dus stap voor stap aan te pakken. En nu zijn we aanbeland bij de volgende tip van prinses Mabel tijdens haar presentatie op TEDxAmsterdam:

‘Iedereen kan het verschil maken, maar niemand kan het in zijn eentje’.

Logisch zou je zeggen, maar waar beginnen we? Gaan we zitten wachten om iets te doen totdat we het eens zijn en gaan we daarna het verschil pas maken? Of gaan we in kleinere coalities van gelijkgestemden beginnen met het verschil te maken? Zodat we later de initiatieven die boven komen drijven van een groter draagvlak gaan voorzien en in een bredere context plaatsen. Gezien de grote verdeeldheid die er heerst binnen de tuinbouw zou ik kiezen voor de laatste optie.

Vorige week heb ik op de Foodlog-bijeenkomst een aanzet voor een plan gepresenteerd, waarvan het resultaat moet zijn om meer grip op de markt te kunnen krijgen door o.a. meer contact met de consument. Nu is de volgende stap om voor dit concept een aantal kritische meedenkers te vinden die het plan mee vorm willen gaan geven. Gelukkig heb ik van een aantal cruciale mensen uit allerlei geledingen van de keten al steunbetuigingen gekregen. Wanneer het idee een plek kan krijgen in de bredere en breed gedragen context dan zou de regiefunctie over onze producten zomaar ineens weer kunnen komen te liggen waar die hoort.

Bij de producent? Nee, niet alleen bij de producent, ik zou liever zien dat de producent zich daarbij gesteund gaat zien worden door de consument. Over alle tussenschakels heen de consument erbij betrekken en daar vrienden mee worden. De consument is de enige schakel in de keten die werkelijk in staat is om te bepalen of de belofte die een product of een assortiment van producten doet, ook waargemaakt wordt.

De visie die vaak te berde gebracht wordt dat we de consument alleen maar kunnen bereiken via de oppermachtige supermarkt is dan achterhaald. De supermarkt zal een logistieke dienstverlener tussen producent en consument blijven. Echter, de ‘macht’ is dan niet meer in handen van enkele inkopers, maar verschoven naar een groot contingent Europese consumenten.

Een onmogelijke droom? Mooi zo! Of willen we het verschil niet gaan maken?